home    reizen    going local    fotografie op reis    travel movies    persoonlijk    over Jenny         
reizen   going local   fotografie   persoonlijk
europa   azië   afrika   amerika
Laatste Update:
18/10/2018

De bezienswaardigheden van Shiraz

Op weg van het vliegveld naar de oude binnenstad geeft chauffeur ons wat informatie over de stad Shiraz. Daar is de bazaar, verderop ligt de rivier. Aan de overkant van de rivier ligt de tombe van Hafez, de beroemde dichter. En daar is het hotel. Echt goed Engels spreekt de beste man niet, maar hij geeft me het gevoel dat ik welkom ben.  

Veel heb ik nog niet gezien van Iran. Na een zeer korte nacht in Teheran ben ik naar Shiraz gevlogen. Voor mijn gevoel begint mijn rondreis nu pas, maar Iran is nu al overweldigend. Ik worstel met mijn hoofddoek welke gegrepen wordt door de wind, een verplicht kledingstuk voor alle meisjes en vrouwen van negen jaar. In Iran ben je snel volwassen.

streetart shiraz
Streetart in Shiraz: de geschiedenis van Iran

De tombe van Hafez

Ik dump snel mijn spullen in het hotel en loop dan naar de tombe van Hafez. Zou ik foto's mogen maken op staat? Wanneer ik een paar mooie murals zie vraag ik toestemming aan een paar werklieden. Geen probleem! Ik had vanalles verwacht in Iran, maar geen street art met de geschiedenis van het land. 

De tombe van de dichter Hafez kun je het beste aan het eind van de dag bezoeken. Het licht is dan mooi en veel Iraniërs trekken naar de tombe en het park om te genieten van een picknick en gedichten.

Eind van de middag sta ik tussen de locals bij de tombe van Hafez, een belangrijk man. Naar het schijnt heeft elke Iraanse familie minstens twee boeken in huis: de Koran en een gedichtenbundel van Hafez. Zijn tombe net ten noorden van het oude centrum wordt dan ook druk bezocht, maar vandaag is het er extra druk. Het is Yadna, de langste dag van het jaar. Terwijl gedichten van Hafez door de luidspreker klinken picknicken locals met granaatappels en noten.

Masjed-e Nasir-al-Molk (moskee)

Op straat word ik aangesproken door willekeurige voorbijgangers. "Welkom in Iran, je moet naar de moskee van Nasir-al-Molk. Deze is ’s ochtends heel mooi". Bij het krieken van de dag ga ik op pad. Ontbijten komt later wel, ik wil weten wat zo bijzonder is aan deze moskee.

Het antwoord is eenvoudig: Masjed-e Nasir-al-Molk heeft prachtige glas-in-lood ramen waardoor de laagstaande zon in de vroege ochtend naar binnen schijnt. Op de tapijten op de vloer en op de gedecoreerde zuilen ontstaan kleurrijke projecties van bloemen. Het geheel heeft iets sprookjesachtig. Ik ben niet de enige die dat vind: zowel Iraniërs als een enkele buitenlandse toerist komen naar het wintervertrek van de moskee om de kleuren te zien.

molk moskee shiraz
Het lichtspel van de al-Molk moskee in Shiraz

De buitenkant van de Nasir-al-Molk moskee valt bijna in het niet in vergelijking met het betoverende lichtspel. Toch zijn de betegelde façades ook de moeite waard.

In een ander vertrek is een kleine tentoonstelling over de geschiedenis van de moskee, maar bijschriften in heg Engels ontbreken. Via een smalle trap daal ik af naar een ondergrondse bron, welke inmiddels droog staat.

De zon staat al aardig hoog aan de hemel wanneer ik de moskee achter me laat en mijn weg hervat. Mijn buik knort, dus ik glip een Iraans eettentje in waar een soort soep met brood geserveerd wordt. De pan is al ver leeg. Ik dip mijn brood in de smurrie en ik kijk naar voorbijgangers op straat. Het leven begint langzaam op gang te komen en steeds meer winkeltjes gaan open.

Khan-e Zinat ol-Molk

Shiraz heeft verschillende andarundi uit de negentiende eeuw: prachtige binnentuinen met paviljoens en fonteinen, omringt door kamers met verschillende functies.

De eerste andarundi die ik bezoek is de Khan-e Zinat ol-Molk. De Khan-e Zinat ol-Molk heeft verschillende kamers welke decoreert zijn met spiegeltjes en gekleurd glas. Ook hier zijn weer ramen met gekleurd glas in islamitische motieven. Wanneer ik een foto maak van de versierde muur zie ik mijn spiegelbeeld minstens een keer of vijftig.

wassenbeelden shiraz iran
Het wassenbeeldenmuseum in Shiraz

In de kelder onder het gebouw is een wassen beelden museum met de helden van Iran. Beginnende met heiligen van eeuwen geleden, eindigend met soldaten uit de oorlog eind twintigste eeuw. Volgens het bordje bij de ingang mag ik geen foto’s maken, maar nog voor ik goed en wel binnen ben gebaard de suppoost dat het geen enkel probleem is.

Bagh-e Naranjestan en het paviljoen

Het Khan-e Zinat ol-Molk is indrukwekkend met zijn overdadige tegels en spiegeltjes, maar het naastgelegen Naranjastan-e Qavan doet er nog een schepje bovenop. Het Qavamhuis staat in een tuin met sinaasappelbomen, een grote fontein en een oud paviljoen. Een vruchtbare oase van rust midden in de stad. De sinaasappels worden net geoogst en een vriendelijke medewerker stopt me een sinaasappel toe.

Voordat ik me stort op de indrukken van het paviljoen is het tijd voor thee: een klein theehuis op het terrein verkoopt thee met lokale zoetigheden. Daarnaast is er ook een fijne collectie van lokale boeken, sommige zijn tevens verkrijgbaar in het Engels. Een koopboek trekt mijn aandacht.

Het Naranjastan-e Qavan is een groot paviljoen met wederom veel glas en spiegeltjes. Rondom het paviljoen zijn verschillende vertrekken die opengesteld zijn voor het publiek, compleet met oude meubels. Er zijn verschillende zitkamers voor verschillende gelegenheden. Vanuit het gastenverblijf op de bovenste etage heb je een mooi uitzicht over de sinaasappeltuin.

qavamhuis shiraz
Het Qavamhuis in Shiraz

Oude bazaars en karavanserais

Aan alles komt een eind, ook aan de rust van Shiraz. Ik begeef me in de drukte van de bazaars van Shiraz, om te beginnen de bekende Bazar-e Vakil. In de middaguren is het trouwens nog relatief rustig, de meeste locals gaan 's avonds pas naar de markt.

De markt doet me denken aan de oude markt van Aleppo in Syrië: een netwerk van gangen onder eeuwenoude bogen. Een enkele karavanserai, de plek waar in de tijd van de zijderoute de kamelen werden geladen. Een markt die uit zijn voegen barstte, waardoor de markt zich niet beperkt tot de stenen gewelven, maar is uitgebreid met hout en golfplaat.

specerijen bazaar shiraz
Diverse specerijen op de bazaar van Shiraz

Arg-e Karim Khan (citadel)

Ik sluit mijn dagje Shiraz af met een bezoek aan de Arg-e Karim Khan, de citadel in het centrum. De citadel is gebouwd tussen vier markante torens, waarvan er eentje behoorlijk verzakt is. Het resultaat van een ondergrondse bron. En zo staat een van de hoekpunten van de citadel schever dan de bekende toren in Pisa.

De bron is niet alleen gebruikt voor het de drinkwatervoorziening en het bewateren van de tuin, maar voor het vullen van de baden in het badhuis van de citadel. Het badhuis wordt niet meer gebruikt, maar via een smalle trap kun je afdalen tot onder de toren om het badhuis te bewonderen.

Het badhuis bestaat uit meerdere vertrekken. De vertrekken ademen rust uit met hun sobere kleuren en lichte materialen.

Ook de binnentuin van de citadel is voorzien van een fontein en sinaasappelbomen.

Shah-e-Cheragh Shrine

Op weg naar het hotel besluit ik nog 'even' een kijkje te nemen bij de grote moskee bij het Shah-e-Cheragh. Een off-the-beaten-path site welke (nog) niet terug te vinden is in de Lonely planet, maar volgens mijn hotel moet ik er echt heen. Ik weet niet wat ik moet verwachten, maar ik laat me verrassen en neem een kijkje.

Aangekomen bij de moskee word ik gewenkt om naar binnen te komen en ik begeef me richting de vrouweningang. Daar word ik al snel in een chador gehesen en langs een aantal wachtende vrouwen gesluisd. Waar ben ik beland? Ik zie niet meer dan zeil en dranghekken. Wanneer ik door het laatste zeil wordt gesluisd valt mijn mond open van verbazing. Het Shah-e-Cheragh plein is groot! En uit de minaretten klinken de klanken van het gebed. Ik voel me zo klein en verloren… Maar ook betoverd.

cheragh shrine shiraz
Het Cheragh shrine in Shiraz

Ik sta al een tijdje op de binnenplaats te wachten wanneer vriendlief de manneningang uitkomt. Hij herkent me in eerste instantie niet :) Gelukkig heeft zijn gids voor dat die lange vrouw in chador zijn wederhelft moet zijn.

De grote moskee in Shiraz wordt bezoekt door sjiitische pelgrims uit de hele wereld. Hier bevindt zich de tombe van Ahmed en Mohammed, zonen van de zevende sjiitische Iman.

Blijkbaar is de moskee nog niet al te lange tijd toegankelijk voor vrouwen, maar als je een chador draagt mag je gewoon naar binnen. In principe mag je overal vrij rondlopen, behalve in de gebedsruimte. Samen met een vrouwelijke gids ga ik de gebedsruimte in, vriendlief gaaf met een mannelijke gids naar de andere gebedsruimte. Mijn gids spreekt goed Engels en geeft me uitleg over de moskee. In de gebedsruimte schitteren duizenden kleine spiegeltjes me tegemoet.

Net als de bazaar van Shiraz is ook de moskee met de jaren uitgebreid. De nieuwe binnenplaats dateert uit 2015 en in 2016 zal er nog een stuk bijgebouwd worden. Tijdens religieuze dagen zal er plaats zijn voor tienduizenden moslims.

Na afloop van de rondleiding krijg ik limonade en koekjes aangeboden. In de ontmoetingsruimte zit ‘toevallig’ net een groep pelgrims uit Nederland. Ik krijg een folder in mijn hand gedrukt waarin de aanslagen in Parijs veroordeeld worden en wordt opgeroepen tot vrede. Ik hoef geen moslim te zijn om me daar in te kunnen vinden.

Meer lezen over reizen in Iran?

Content Copyright © 2003 - 2018 Jenny Smit.      Privacy en Disclaimer      Samenwerkingen     Website by Web Chemistry
Content Copyright © 2003 - 2018 Jenny Smit.
Privacy en Disclaimer
Samenwerkingen
Website by Web Chemistry