home    reizen    going local    fotografie op reis    travel movies    persoonlijk    over Jenny         
reizen   going local   fotografie   persoonlijk
europa   azië   afrika   amerika
Laatste Update:
21/10/2017

Tips voor herfst in Boekarest

De gele blaadjes deinen langzaam op en neer in het ritme van wind. Een enkel blaadjes heeft genoeg van het gedein, ontsnapt aan de boom en laat zich langzaam naar beneden glijden. Met een klein plofje land het voor mijn voeten. Het is herfst en ik loop door een park in Boekarest.

herfst boekarest roemenie
Prachtige herfstkleuren in Boekarest

Stedentrips zijn leuk. Het rondslenteren door een onbekende stad op zoek naar mooie oude gebouwen. Het slenteren door kleine straatjes op zoek naar leuke terrasjes en winkeltjes. Op zoek naar de geschiedenis en gebruiken van een land en oude meesterwerken in een lokaal museum. En hoewel Boekarest veel van dit alles heeft, moet de stad wachten tot het najaar van 2015 voordat ik er voor het eerst ben.

Waarom moet je niet te lang wachten met het een bezoek aan Boekarest?

1. De lieve mensen

Oost-Europeanen hebben de naam nors te zijn. Getekend door het communisme lijkt er bij sommigen geen glimlach vanaf te kunnen. Niets is minder waar!

De mensen in Boekarest zijn aardig en behulpzaam. Het maakt niet uit wat je wilt, zodra ze ook maar even het idee hebben dat je je weg niet helemaal kan vinden dan snellen ze al te hulp. Is het spitsuur en is het voor de taxi onmogelijk om je voor een redelijke prijs en binnen een redelijke tijd van A naar B te brengen? De taxichauffeur vraagt geen woekerprijs, maar geeft je instructies hoe de metro werkt.

Zie je door de bomen het bos niet in het veel te drukke metrostation? Je hoeft maar een vragende blik op een bord te werpen en vanachter het bord stappen de hulptroepen al op je af. De meeste mensen in Boekarest spreken gewoon Engels, en zij die het niet doen proberen je met handen en voeten te helpen.

roemenie boekarest
Relaxed volkje die Roemenen!

2. De prachtige oude gebouwen

Net als in Sofia en Boedapest vind je in Boekarest veel statige oude Romaanse en Gotische huizen en mansions uit de 17de en 18de eeuw. Wit blinkend marmer. Pilaren. Ornamenten boven ramen. Herinneringen aan een tijd van welvaart.

Veel van deze gebouwen zijn geconfisqueerd door de communisten in de tweede helft van de twintigste uur. Partijgebouwen. Woonhuizen voor hoge functionarissen. De oude eigenaren hadden het nakijken.

Na de val van het communisme en het wegvallen van het ijzeren gordijn kregen de oorspronkelijke bewoners hun huizen terug. Eind goed, al goed, op het eerste gezicht. Maar niks is minder waar. Na decennia geleefd te hebben onder het communistische regime beschikken veel oude rijken Roemenen niet meer over de financiële middelen om de panden te onderhouden. Panden raken in verval, het gipswerk bladdert af en geleidelijk aan verdwijnt met het communisme ook de oude rijkdom van de stad.

Het is mogelijk om een Beautiful Decay tour te doen om de urban Boekarest te ontdekken.

3. Het paleis van Ceausescu

Ik was 11 jaar oud en zag het nieuws op televisie. In Roemenië, een arm land in Oost-Europa, werd dictator Ceausescu afzet. De woedende media drong door tot in zijn paleis en daar troffen te een badkamer vol marmer en gouden kranen aan. GOUDEN KRANEN. Als 11-jarig meisje snapte ik niet dat de heerser van een arm land gouden kranen had. Zo jong als ik was vond ik dit onrechtvaardig.

paleis ceausescu boekarest
Het paleis van Ceausescu in Boekarest

Ik heb de gouden kranen niet gezien, maar ik ben wel in het paleis van Ceausescu geweest. Op het Pentagon in de VS na is dit paleis het grootste gebouw ter wereld. Je kan er niet zomaar in, maar je kan wel een rondleiding boeken. In het Engels, Frans of Roemeens.

Tijdens de rondleiding zie je slechts een klein deel van het gebouw. Grote zalen en kamers. Brede gangen. Schilderijen en dikke hoogpolige tapijten. Een conferentiehal met stoelen van velours. Kroonluchters met glaasjes van kristal en honderden lampen. En niet te vergeten de brede marmeren trappen en de balzaal.

Vanaf het balkon kun je uitkijken op de Bulevardul Unirii, nog zo’n paradepaardje van de communisten. Historische gebouwen en zelfs een ziekenhuis moesten wijken voor de aanleg van de boulevard, welke in totaal zo’n 3,5 kilometer lang is. Net wat langer dan de Avenue Champs Élysées in Parijs. Daarnaast is de Bulevardul niet alleen net iets langer, maar ook een meter breder. Verschil moet er zijn…

Behalve verschillende kamers van het paleis is het ook mogelijk de basement in te gaan. Een smalle donkere trap laat je afdalen tot in de kelders van het paleis. Hier geen marmer en andere blingbling, geen glinsterende kroonluchters, maar niets dat was gloeilampen aan een touwtje. Door de ruimte lopen de kolossale buizen van de verwarming en via een aantal deuren leiden smalle geheime gangen naar buiten. Ik klauter echter een trap op die me terug naar de zijingang van het paleis brengt. Voordat ik goed en wel door heb waar ik ben sta ik in een klein museum in het paleis. Ik ben echter niet in de stemming om te genieten van de hedendaagse kunst die tentoongesteld wordt.

paleis ceausescu boekarest
Een van de luxe gangen in het paleis van Ceausescu

Tips voor een bezoek aan het paleis:


4. De fijne parken

Boekarest is een ontzettend fijne en groene stad. Wil je tijdens je stedentrip niet alleen door een betonnen jungle lopen maar ook wat groens zijn? Dan is Boekarest the-place-to-be!

In de zomer kun je vast heerlijk picknicken in de stad, maar aangezien mijn bezoek in de herfst was (met soms wat zon maar vaak wat regen) heb ik deze gelegenheid maar aan me voorbij laten gaan.

Net ten noorden van het paleis van Ceausescu liggen het Parcul Izvor en de Gradina Cismigiu. Brede lanen, gras, oude beuken, sparren en eiken. Borstbeelden van oude helden uit marmer, rozen, vijvers met watervogels en speeltuinen. Een oude heer met een stoffige baret kijkt lachend toe en voert wat brood aan de duiven. Een oase van rust.

Aan de Bulevardul Unirii ligt het gelijknamige Parcul Unirii. Een park vol drukte tussen twee metrostations en aan alle kanten van het park raast het verkeer. Op de hoogbouw rondom het park flikkeren grote neonreclames terwijl voorbijgangers haastig een snack naar binnen schuiven bij een van de (bekende) fastfood ketens. Een fontein in het midden van het park probeert tevergeefs de rust te doen wederkeren, maar binnen de kakofonie van geluiden heeft het kabbelende water eerder een averechts effect. (Maar alles beter dan de ondergrondse doorgang tussen de drie metrolijnen bij Unirii.)

In het Parcul Carol staat een groot memorial. Een breed pad met glimmende tegels die spekglad worden in de regen leidt de argeloze voetganger naar de trappen van het monument en de obelisk. Een communistisch staaltje infrastructuur en architectuur.

De reden voor mij om naar het Parcul Carol te gaan was niet het park an sich (hoeveel parken wil een mens zien in een paar dagen?), maar het Muzeul Tehnic Profesor Inginir Dimitrie Loenida. Wat? Nou, eigenlijk gewoon een techniekmuseum. Met aan de ene kant een afdeling vol oude motoren en andere machines, en aan de andere kant een opstelling voor natuurkundige experimenten waar de gemiddelde school een puntje aan kan zuigen. Opstellingen voor demonstratieproeven uit de negentiende eeuw, tja, daar gaat mijn juffenhart toch echt wel sneller van kloppen. Ook de medische apparatuur uit de jaren vijftig was op een bepaalde manier heel aandoenlijk.

kerk boekarest roemenie
Kleurrijke koepel in een kerk in Boekarest

5. Fresco’s en religieuze kunst

Hoewel ik niet kerkelijk ben opgegroeid en weinig heb met de kerken in Nederland, moet ik zeggen dat ik toch wel een zwak heb voor de fresco’s in muurschilderingen in Oost-Europese kerken. Niet voor thuis aan de muur, maar wel om een snelle blik op te werpen in een stad als Sofia in Bulgarije, Alaverdi in Armenië of Pesca in Kosovo. De ingetogen sfeer in schril contract met de warme kleuren en de geur van wierook.

De Sant Demetrius Kerk in het oude centrum van Boekarest is prachtig sfeervol kerkje. Ingepakt in een hoekje van de winkelstraat, omgeven door oude bomen. Op de panelen van hout zijn heiligen geschilderd en ook de daken die de patio omringen zijn afgewerkt met houten ornamenten. Met twee stappen ga je eeuwen terug in de tijd.

Ook de Baserica Sfantul Gheorge Nou is een bijzondere kerk. Ik ben maar weinig kerken tegengekomen met afbeeldingen van de duivel, maar deze kerk heeft het!

duivel kerk boekarest roemenie
Een duivel op de Baserica Sfantul Gheorge in Boekarest

Liefhebbers van kunst moeten ook zeker het National Museum of Art of Romania niet overslaan. Het museum begint met een grote collectie fresco’s en andere religieuze kunst, maar via oude portretten en landschappen beland je op een afdeling met eigentijdse kunst. Er is ook nog een vleugel met West-Europese kunst, maar wat mij betreft was de Roemeense afdeling zo groot en uitgebreid dat ik de rest maar heb gelaten voor wat het is.

Het museum ligt om de hoek bij het Atheneum, het muziektheater van Boekarest.

Meer lezen?

Content Copyright © 2003 - 2017 Jenny Smit.       Disclaimer      Website by Web Chemistry
Content Copyright © 2003 - 2017 Jenny Smit.
Disclaimer
Website by Web Chemistry