home    reizen    going local    fotografie op reis    persoonlijk    over Jenny         
reizen   going local   fotografie   persoonlijk
europa   azië   afrika   amerika
Laatste Update:
25/05/2019

Tag: Mijn mooiste reisjaar

Lang geleden, ergens in het vorige millennium (in 1999 om precies te zijn), kocht ik voor het eerst in mijn leven een vliegticket. Mijn eerste vliegreis zou naar Bulgarije gaan. Er waren in die tijd geen blogs over reizen, ik had nog nooit van de Lonely Planet gehoord en groen als ik was kocht ik een paarse rugzak.

Het groene is erbij mij inmiddels aardig vanaf en na tientallen reizen door nóg meer landen heb ik vorige maand mijn versleten 16-jaar oude paarse rugzak ingeruild. Met pijn in mijn hart, dat dan weer wel. Ik moet nog wennen aan het rode exemplaar.

En net na dit ietwat pijnlijke afscheid krijg ik van Daphne de vraag wat mijn favoriete reisjaar is… Pffff, lastig!

papua indonesie
Bijzondere ontmoetingen in de Baliem Vallei in West-Papua

Mijn mooiste reisjaar

Ik ga al jaren meerdere keren per jaar op pad. Ik vind het dan ook lastig om te kiezen, ik blijf twijfelen tussen 2006 en 2014 (maar stiekem is 2015 ook heel mooi!). Dat eerste jaar omdat ik toen een soloreis van een jaar door Azië en Europa maakte, dat tweede jaar omdat ik een aantal dingen deed die al jaren op mijn bucketlist stonden: het zien van het noorderlicht in Noorwegen, duiken in Raja Ampat in Indonesië en een trekking en ontmoeting met bijzondere mensen in de Baliem Valei in West-Papua.

Kop of munt?

Het wordt 2006. Niet zo zeer vanwege de bestemmingen, maar vanwege de dingen die ik tijdens deze reis leerde die me maken tot wat ik nu ben. Ja, dit is misschien een cliché, maar een reis vormt je. Je scherpt vaardigheden aan die je in je verdere leven van pas kunnen komen. En je doet kennis op die je niet uit schoolboeken haalt.

laos waterval luang prabang
Zwemmen in een waterval in Laos

Een soloreis van een jaar door Azië

Hoe mijn jaar reizen eruit zag? Ik ben begonnen in Myanmar en vervolgens via Bangladesh en Singapore naar Indonesië gereisd. Na een bliksembezoek aan Kuala Lumpur en Thailand reisde ik via Laos, Cambodja en Vietnam naar China. In China stapte ik op de trein die me via Mongolië, Rusland, Estland, Letland, Litouwen en Berlijn naar Nederland bracht.

Eenmaal ‘thuis’ was ik de weg kwijt, ik besefte dat mijn reis nog niet af was. Ik solliciteerde in Utrecht, kreeg een baan aangeboden, parkeerde deze en vervolgens vertrok ik naar Bali om daar een paar maanden vrijwilligerswerk te doen. Een week na thuiskomst ging ik aan het werk! Ik was er klaar voor.

De hoogtepunten van mijn soloreis:

1. Vrijwilligerswerk

vrijwilligerswerk mongolie
Vrijwilligerswerk in Mongolië

Tijdens mijn reis deed ik vrijwilligerswerk in Thailand, Bangladesh, Mongolië en op Bali. Één van mijn drijfveren om vrijwilligerswerk te doen was het feit dat ik iets goeds wilde doen voor de wereld om mee heen, maar ik wilde me óók verdiepen in andere mensen en culturen. Niet alleen toekijken en foto's maken van een afstand, maar deel uitmaken van een land en het lokale leven.

Hoewel het inmiddels bijna 10 jaar geleden is dat ik vrijwilligerswerk op Bali deed, heb ik nog regelmatig contact met mijn pleeggezin daar. Wanneer ik mijn kleine dorp bezoek voelt dat als thuiskomen! Het kan me niet schelen dat ik me daar moet wassen met een emmer koud water. Ik kan prima zonder internet en wc-papier. Ik sta met alle liefde op voor de klok van zessen om met de buurvrouw banaan te bakken. Ik help mijn broer met kleine stukjes worst aan een stokje rijgen om ze te voorkomen in op school. Ik vouw offertjes van bamboe.

Zaken die in het dagelijks leven in Nederland klinken als afzien doe ik daar met alle liefde (je bips schoonmaken na het poepen zonder papier, bah!). Onthaasting ten top.

bali offeren indonesie
Mijn Balinese moeder tijdens het ochtendgebed

2. Het komt goed

Het jaar voor de reis was voor mij een heftig jaar, ik verloor een aantal dierbaren. Tijdens mijn reis brak ik met mijn toenmalige vriend (in Nederland). En daar zit je dan: in je uppie.

Niet dus.

Ook als soloreiziger hoef je niet alleen te zijn. Juist op die momenten dat ik me even heel erg zielig voelde ontmoette ik leuke mensen voor een goed gesprek. Omdat je mensen bijna zeker nooit meer ziet (en hé, Facebook was er nog niet!) heb je al heel snel diepgaande gesprekken. Je hebt immers niets te verliezen. Ik heb tijdens deze reis geleerd om te vertrouwen op mezelf en op het lot. Of om het lot naar mijn hand te zetten :)

3. Niet-alledaagse dingen doen

Uiteraard heb ik ook een aantal bijzondere dingen gedaan. Eigenlijk te veel om op te noemen. Bij deze dus een paar van de vele hoogtepunten uit mijn mooiste reisjaar.

duiken vietnam
Blij ei bij het behalen van de PADI Advanced Open Water in Vietnam

Duiken

Ik heb in 2006 leren duiken. Iets wat ik stiekem al heel lang wilde, maar waar ik vanwege de kosten heel erg over twijfelde. In februari 2006 maakte ik mijn eerste duik voor mijn PADI open water op Bali. Inmiddels ben ik divemaster met meer dan 600 duiken in ongeveer tien landen.

Ik vind het heerlijk om gewichtloos onderwater te zweven en op zoek te gaan naar bijzondere beestjes. Nog steeds ontdek ik regelmatig nieuwe dingen, zelfs in Nederland. Ja, ook als je leert duiken in de tropen is het duiken in het koude en niet zo blauwe water van Nederland heel bijzonder. Uiteraard gaat de camera bijna altijd mee onderwater.

Een ballonvaart over de tempels van Bagan

Over zweven gesproken: aan het begin van mijn reis van een jaar (stiekem eind 2005) maakte ik een ballonvaart over de tempels van Bagan in Myanmar. Een cadeautje voor mezelf van het geld wat ik gekregen heb voor het afronden van mijn PhD.

Vroeg je bed uit. Kijken hoe de hete lucht langzaam in de ballon geblazen wordt. Plaatsnemen in het mandje en wachten totdat je langzaam loskomt van de grond. De zachte schokken waarmee dit gebeurt. Beseffen dat je in een RIETEN mandje staat en geen vaste grond onder je voeten hebt. Maar dan: het uitzicht. De stilte. De opkomende zon. De tempels die als een maquette onder je opdoemen en weer verdwijnen. Zo mooi!

Bagan is sprookjesachtig, ongeacht hoe je je voortbeweegt. Maar een ballonvaart is zeker een aanrader.

ballon myanmar
Een ballonvaart over de tempels van Bagan in Myanmar

De Trans-Mongolië express

Kedeng-kedeng. Kilometers spoor glijden over me door. Meer dan 8000 om precies te zijn, de Trans-Mongolië Express brengt me van Beijing naar Moskou.

Wanneer ik uit het raam kijk zie ik uitgestrekte bossen. Af en toe stopt de trein bij een oud station. Versufte reizigers worden ineens wakker en snellen naar buiten om handel te drijven. Met name Mongolen zijn gedreven handelaars.

Ik reis met de trein vanuit Azië terug naar Nederland. Vliegen is goedkoper, maar ik houd van treinen en het leven aan boord van de trein. Ik geniet van mijn boek, de muziek op mijn iPod en de landschappen die aan me voorbij komen.

Is 2006 als reisjaar te overtreffen?

Ik denk niet dat er in de nabije toekomst nog een jaar komt dat ik bijna 350 dagen in het buitenland ben. Dat maakt niet uit. Het voordeel van korter reizen is dat je per dag meer te besteden hebt. Natuurlijk leidt dat niet per definitie tot betere reizen, maar toch kan ik nu dingen doen waar ik tien jaar geleden alleen maar van kon dromen. 

De volgende bloggers vraag ik de tag over te nemen. Vergeet dan niet te linken naar de originele post:

En nu ben ik ook heel nieuwsgierig naar JOUW mooiste reisjaar! Ik vind het leuk als je dit deelt in een bericht onder deze blog.

Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.      Privacy en Disclaimer      Samenwerkingen     Website by Web Chemistry
Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.
Privacy en Disclaimer
Samenwerkingen
Website by Web Chemistry