home    reizen    going local    fotografie op reis    travel movies    persoonlijk    over Jenny         
reizen   going local   fotografie   persoonlijk
europa   azië   afrika   amerika
 
 
 
Laatste Update:
23/01/2018

Vrijwilligerswerk Mongolië

In 2006 heb ik een jaar door Azië gereisd en heb ik op verschillende plekken vrijwilligerswerk in het buitenland gedaan. In juli 2006 hielp ik met een internationale groep vrijwilligers mee in een weeshuis in Mongolië.

Na een zeer succesvolle trip door de Gobi woestijn heb ik twee weken vrijwilligerswerk in Mongolië gedaan in een weeshuis. Of eigenlijk zit ik niet in een weeshuis, maar trek ik de woestijn in met de weeskinderen. Het grootste deel van het jaar wonen de kinderen in de Mongoolse hoofdstad Ulan Baatar, gedurende de zomervakantie is het feest voor de weeskinderen: ze gaan op kamp. 

spelletjes met weeskinderen
Spijkerpoepen tijdens een spelletjesmiddag voor de Mongoolse weeskinderen

Werken voor je eten

Het kamp is primitief, zeer primitief. De kinderen genieten echter van het buiten zijn, het spelen met elkaar en de aanwezigheid van de vrijwilligers. Echt luieren is er niet bij, elke ochtend en namiddag moet er gewerkt worden in de moestuin die bij de kampruimte ligt. In de tuin groeien allerlei gewassen, maar met name aardappels. Deze aardappels vormen een belangrijke component voor de maaltijden van de kinderen: het hele jaar door eten ze aardappels die ze zelf hebben verbouwd. Aangevuld met wortels en uien - de Mongoolse keuken is er eentje met weinig uitgesproken smalen en eenvoudige ingrediënten.

Ik heb niks tegen aardappels, wortels en wortels. Wanneer het mijn beurt is om te koken tover ik deze ingrediënten in een handomdraai om tot een heerlijke hutspot. Hollandser kan bijna niet!

Internationale vrijwilligers

Vijftien vrijwilligers uit verschillende landen assisteren de kids bij het werk op het land en bij een aantal huishoudelijke taken. Het werk is niet heel zwaar, we wieden met name het onkruid. Aan de andere kant: het is warm. Zeker in de middag stijgt het kwik tot boven de 30 graden.


Ballonnen zijn ideaal speelgoed om mee te nemen naar een vrijwilligersproject!

In de middaguren en avonden zijn we vrij om te doen en laten wat we willen, maar meestal komen er wel kinderen op je af die om aandacht of water vragen. Hun voorraad drinkwater is bij lange niet genoeg, dus komen ze bij de vrijwilligers bedelen. We kopen dan ook extra watertanks, drinkwater is van levensbelang!

Primitief wonen

Vrijwilligers slapen in een traditionele Mongoolse tent (een Mongoolse ger), de kinderen in betonnen gebouwen. Elektriciteit is er helaas (nog) niet, maar de dagen zijn behoorlijk lang en als het een beetje helder is, is het tot na tienen licht. Ik mis de elektriciteit niet echt, in tegenstelling tot stromend water. Eerlijk is eerlijk: je hoeft je telefoon bijna nooit op te laden wanneer je deze niet kan gebruiken omdat er geen bereik is!

Hoewel we een tekort hebben aan drinkwater, is er regenwater in overvloed. Helaas is onze ger niet geheel waterdicht, op een onbewaakt moment glippen de eerste druppels onder het tentdoek door. De druppels worden er snel meer, en voor we het goed en wel doorhebben loopt er een heus riviertje door de tent.

Op mijn slaapmatje na is alles gelukkig droog gebleven. 

Ook de keuken lekt en we zijn dan ook continu met potten en pannen in de weer om al het water op te vangen. Om te voorkomen dat het plafond van hardboard door de druk van het water naar beneden komt, prik ik er maar een gat in met een kurkentrekker. Subtiel is anders, maar nood breekt wetten.

Erosie

Intensief gebruik van landbouwgrond leidt tot erosie, zeker wanneer er geen bomen en andere gewassen met lange wortels zijn om de vruchtbare grond op zijn plaatst te houden. Tot mijn grote verbazing stroomt er na een harde bui een rivier voor ons toilet langs. Compleet met miniwaterval! Je droog naar het houten huisje begeven wat je aan het zicht van de anderen onttrekt is een onmogelijke opgave.

Na de zoveelste bij veranderen de droge velden met af en toe een verdwaalde pluk gras in een klein meer. Terwijl de vrijwilligers in eerste instantie proberen zichzelf en hun bezittingen droog te houden, rennen alle kinderen naar buiten om zichzelf (en anderen) al dan niet vrijwillig in het water onder te dompelen. Iets wat er niet al te zachthandig aan toe gaat: jongens trekken meisjes aan de haren en de meiden werpen zich met zijn vijven op de boosdoener. Meisjes plagen kusjes vragen?


Samen kleren tijdens het vrijwilligerswerk

Komen en gaan....

De laatste avond is er een afscheidsfeest, 'uiteraard' met karaoke. Naast de traditionele Mongoolse muziek is Koreaanse popmuziek heel populair onder de kinderen. Mijn kennis van de Koreaanse hits is echter gering, dus mijn bijdrage aan de karaoke is minimaal. Iedereen die mij ooit heeft horen zingen kan alleen maar beamen dat dat het beste is voor iedereen ;)

Bij een feest horen cadeautjes. De groep vrijwilligers heeft besloten een aantal matrassen aan het weeshuis te doneren. Het is best nog een onderneming om deze voor een mooie prijs te kopen op een lokale markt en ze vervolgens opgerold in een taxi mee te nemen naar het kamp. De kids zijn echter blij dat de niet op de grond hoeven slapen, en als dank krijgen we prachtige zelfgemaakte armbandjes en tekeningen.

weeskind vrijwilligerswerk
Armbandjes maken met de weeskinderen

Twee weken voor een vrijwilligersproject is kort. Je snuffelt even aan een andere cultuur, maar echt veel werk verzet je niet in zo'n korte tijd, We zullen de aardappels niet zien groeien, evenmin als de kids zelf. Jammer!

Ik heb dit project geboekt via SIW. SIW is een non-profit organisatie waardoor het project betaalbaar blijft. SIW biedt echter geen gratis vrijwilligerswerk in het buitenland aan.

Content Copyright © 2003 - 2018 Jenny Smit.       Disclaimer      Website by Web Chemistry
Content Copyright © 2003 - 2018 Jenny Smit.
Disclaimer
Website by Web Chemistry