home    reizen    going local    fotografie op reis    travel movies    persoonlijk    over Jenny         
reizen   going local   fotografie   persoonlijk
europa   azië   afrika   amerika
Laatste Update:
18/01/2019

De wetlands van Esteros del Ibera

"Kijk, een capibara!" Daniël duwt me zijn beker mate in mijn handen, zet de auto in de achteruit en rijdt terug naar de plek waar het grote knaagdier langs de weg staat. Het beest kijkt wat dommig uit zijn ogen en trekt zich weinig van ons aan. De eerste capibara is een feit en ik ben nog niet eens goed en wel aangekomen in de wetlands van Esteros del Ibera. Een uurtje later bereik ik mijn uitvalsbasis om het moerasgebied te verkennen: Carlos Pelligrini.

esteros del ibera capibara argentinie
Een capibara in de wetlands van Esteros del Ibera in Argentinië

De moerassen van Esteros del Ibera

Veel toeristen bezoeken Buenos Aires en de watervallen bij Iguazu. Het natuurgebied Esteros del Ibera, wat ongeveer halverwege ligt, wordt meestal overgeslagen. Het kost relatief tijd om er te komen.

Volgens de Lonely Planet is Esteros del Ibera één van de mooiste plekken om wildlife te spotten in Zuid-Amerika. Een paar dagen na aankomst in Argentinië ga ik daarom off-the-beaten-path en rammel ik in een minibus over de zandweg het park in.

In Esteros del Ibera huizen 350 soorten vogels, van de reuzenooivaar (de jabiroe) met een spanwijdte van 2,80 meter tot vogels van slechts een paar centimeter groot. Daarnaast zijn er in het park capibara's, kaaimannen, alligators, rendieren en brulapen. Ibera is een zeer gevarieerd stukje natuur.

kaaiman esteros del ibera
Een kaaiman in het moeras van het Nationale Park

Boottrip in Esteros del Ibera

De meeste relaxe manier om wildlife te spotten in Esteros del Ibera is vanaf het water. De schipper laveert dan tussen het riet en de waterhyacinten. In de tussentijd spot hij dieren die op de drijvende rieteilanden zitten. Terwijl vogels de neiging hebben om weg te vliegen wanneer het bootje dicht bij komt, laten de kaaimannen zich rustig benaderen. Uit niks blijkt dat ze doorhebben dat je er aan komt, behalve dan de kijkrichting van hun ogen. Ze blijven stoïcijns liggen.

Ook de capibara's doen gewoon hun ding wanneer het motorbootje hun kant op doppert. Het is grappig om te zien hoe ze waterhyacinten uit het moeras vissen, waarbij ze hun monden als een soort van zeef gebruiken en het overtollige water er weer uit loopt. Een enkele capibara rolt als een jonge hond door het moeras.

Het visitor centre van het moerasgebied Esteros del Ibera

Ondanks er niet veel faciliteiten voor toeristen zijn, is er toch een visitor centre.

Dit ligt aan de rammelende brug die de stad Mercedes verbindt met het dorp Pellegrini. Het visitor centre is het paradepaardje van het park. Er is informatie te vinden over de dieren en je kunt er een kort en informatief filmpje over Esteros del Ibera zien (met Engelse ondertiteling).

brulaap argentinie
Een brulaap in Esteros del Ibera

Tegenover het visitor centre is een wandelroute uitgezet met bordjes over de flora. Wanneer je zachtjes loopt (voor zover mogelijk over het grindpad) kun je in de boomtoppen boven je hoofd brulapen zien.

Achter het visitor center is een tweede wandelroute uitgezet, via houten steigers loop je vlak over het moeras en kun je nog meer capibara's en kaaimannen zien. Met een beetje geluk zie je ook moerasrendieren die tot hun schouders door het water waden. Het pad is geopend van zonsopkomst tot (vlak voor) zonsondergang, maar dit is toch wel een van de mooiste plekjes van het park om te genieten van de ondergaande zon.

Een trekking vanuit Carlos Pellegrini door Esteros del Ibera

In de paal zit een gat. Er steekt een kopje uit. Naast het gat zit een specht een nieuw gat te maken. Bijna alle elektriciteitspalen zijn vakkundig verbouwd door spechten. Ook op de elektriciteitsdraden tussen de palen zijn vaak vogels te bewonderen.

ooievaar ibera argentinie
Jut en Jul: twee jabiroes in de wetlands

Ik ben op weg naar het startpunt van mijn trekking. Eigenlijk is de excursie die ik maak de naam 'trekking' niet waardig, maar leuk is het wel. Met gids kruip ik tussen de draden door het weiland in waar ik op zoek ga naar vogels. Terwijl ik de schuwe diertjes voorzichtig probeer te benaderen om ze zo goed mogelijk te kunnen bekijken en te fotograferen, lokt de gids andere vogels met vogelgeluiden op zijn telefoon.

Ineens maakt de uil een afwijkend geluid: we komen te dichtbij en hij ziet ons als gevaar. Met zijn roep waarschuwt hij soortgenoten en ze landen een eindje bij ons vandaan op een hoopje stenen. Daguilen. Dag. Uilen.

Verderop in de wei zit ik een Jabiroe. Een bijzondere ooievaar met een zwart rode kop. Alsof ze een shawltje omhebben tegen de kou.

Paardrijden in Esteros del Ibera

Ik kan niet paardrijden en zie dit nooit als een gemis. Tot mijn bezoek aan Esteros del Ibera. Paarden met ruiter (of zonder ruiter) galopperen me tegemoet over de onverharde wegen met rood zand. Één met het gebied, de wind in het haar, het ultieme gevoel van vrijheid. In plaats daarvan draai ik het raampjes van de pick-up truck wat verder open.

paardrijden esteros del ibera argentinie
Een Argentijnse ruiter op weg langs de moerassen

Een nachtwandeling door het moeras

Na het ondergaan van de zon komt het park tot leven. Ander leven. Cyclades en andere insecten voeren het hoogste woord. Vanuit het moeras klinkt een koor van brulkikkers, waarbij hun luchtzakken zich langzaam legen bij elke toon die ze produceren.

Ik sta klaar bij de range voor de nachtwandeling, maar last minute besluit ik af te zien van de laatste excursie die ik zou maken. Het onweert en stortregens laten niet lang op zich wachten. Tussendoor komt even een kudde van zes paarden de prachtig aangelegde tuin in gestormd op zoek naar variatie in hun dagelijkse dieet.

Omdat ik de volgende ochtend voor half vier al op moet, beperk ik me daarom tot een nachtwandeling in de tuin. Deze is best groot en bestaat grotendeels uit moeras, en zo maak ik mijn eigen mini-nachtwandeling. Ik tref behalve de nodige insecten verschillende kikkers en een waterslang aan. Imposante beestjes om te filmen!


Overnachten in Carlos Pellegrini

Wanneer je naar Esteros del Ibera wilt ben je eigenlijk genoodzaakt in het park te overnachten. Je kan kiezen voor een van de luxere all inclusive lodges ver weg van alles of in één van de hospedajas en ranges in het dorp.

Mijn keus is gevallen op Rancho Inambu. Een kamer met fan, een goede warme douche en een heerlijk bed. Het ontbijt is eenvoudig (broodjes met jam en koffie of thee) en de eigenaar is erg behulpzaam en een goede gids voor het spotten van wildlife.

Op booking.com vind je meer accommodatie voor Carlos Pellegrini. Je kunt hier meteen online reserveren.

Eten in het dorp is echter een beetje een dingetje. Er zijn weinig restaurants en de restaurants die er zijn gaan op willekeurige tijden open en dicht. De keuze van maaltijden is beperkt en de kwaliteit kan soms net wat beter. Als je 's avonds de deur uit gaat is het verstandig een zaklamp mee te nemen, want de meeste 'wegen' (lees: karrensporen) zijn niet verlicht. Het aanbod van levensmiddelen in het buurtwinkeltje is niet al te uitgebreid.

Eigenlijk is Carlos Pellegrini gewoon een heel saai dorp waar niks te beleven is. Maar de omgeving maakt dit meer dan goed!

Vervoer naar Esteros del Ibera en Carlos Pellegrini

De meeste reizigers die naar Pellegrini gaan, reizen met de nachtbus vanuit Buenos Aires naar Mercedes. Wanneer je de nachtbus uit komt gerold kun je een paar uur wachten om de lijndienst naar Pellegrini te gaan, maar het is wel zo makkelijk om met een paar reizigers een minibus te charteren. Kosten bedragen AR$ 200.

Na mijn bezoek aan Ibera wil ik doorreizen naar Posadas. Direct vervoer naar Posadas kost AR$ 3000, gedeeld door het aantal passagiers. Helaas heeft het zoveel geregend dat de onverharde weg niet begaanbaar is. Ik moet noodgedwongen terug naar Mercedes en via Corrientes reizen. Dit betekent een lange omweg en vroeg opstaan!

De duurdere lodges buiten Carlos Pellegrini bieden vaak een pickup service vanuit Mercedes.

sunset ibera argentinie
De zonsondergang over de moerassen. Aan alles komt een eind...

De minibus van Pellegrini terug naar Mercedes zou om kwart voor vier 's ochtends moeten vertrekken. Kaarten heb ik een dag voor vertrek telefonisch geboekt. Ik sta een paar minuten voor de afgesproken tijd bepakt en bezakt klaar. Ik wacht en ik wacht. De onweer die eerst een mooi schouwspel vormde in de verte trekt langzaam mijn kant op. Bliksem slaat in. Het begint te regenen. Ruim drie kwartier na de afgesproken tijd arriveert het busje eindelijk. Helaas moeten er nog meer mensen opgepikt worden, en vertrekt de bus met de nodige vertraging uit Pellegrini.

De rit het moeras uit is op zijn zachtst gezegd een avontuurlijke rit. De regen komt met bakken de lucht uit. Voor het vehikel ontstaat een heuse modderstroom, welke enkel verlicht wordt door de lampen van de bus en het weerlicht. De bliksem slaat aan weerszijden van de bus meerdere malen per minuut in. De chauffeur drinkt zijn mate, verstelt de radio die hij bijlicht met de zaklamp in zijn mond en hij heeft nauwelijks oog voor de weg.

Ik mis mijn aansluiting in Mercedes en moet ruim 3 uur wachten op de volgende bus naar Corrientes. Na 19 uur bereik ik Posadas, ik heb de regen (tijdelijk) achter me gelaten. 

Meer lezen over Argentinië?

Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.      Privacy en Disclaimer      Samenwerkingen     Website by Web Chemistry
Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.
Privacy en Disclaimer
Samenwerkingen
Website by Web Chemistry