home    reizen    going local    fotografie op reis    travel movies    persoonlijk    over Jenny         
reizen   going local   fotografie   persoonlijk
europa   azië   afrika   amerika
 
 
 
Laatste Update:
17/01/2018

Nadaam festival Mongolië

Elk jaar vindt in de periode 11-12-13 juli het Nadaam festival plaats. Hét sportevenement van het jaar, qua impact vergelijkbaar met de Olympische Spelen in de rest van de wereld. Ik ben geen fan van sporten, tenminste, niet om naar te kijken. Ik ben echter wel fan van lokale festivals en contacten met de bevolking van een land. Soms zelfs van traditie en folklore. Om een lang verhaal kort te maken: ik plan mijn reis door Mongolië om het Nadaam festival heen. 

Dat veel toeristen hetzelfde doen, en dat Mongolië overspoeld wordt door toeristen (alles is relatief), neem ik voor het gemak maar even voor lief.

boogschieten nadaam mongolie
De prijsuitreiking van het boogschieten tijdens het Nadaam festival

Nationale sporten tijdens het Nadaam festival

Worstelen

Ik bezoek het Nadaam festival in 2006, een jubileum jaar. Vanwege het jubileum zijn er extra veel worstelaars, drie dagen lang vinden er van de vroege ochtend tot in de avond wedstrijden plaats. De precieze spelregels zijn me niet duidelijk. Er zijn echter niet twee worstelaars tegelijkertijd op het veld (een soort van voetbalveld), maar er vechten meerdere mensen tegelijkertijd. Sommige partijtjes zijn in luttele secondes beslist, maar soms duurt het wel een tijdje. De winnende worstelaars wappert met zijn armen, de zogenaamde havikdans. Grappig om te zien. En de scheidsrechter? Ik twijfel of hij overzicht heeft.

Het kijken van mensen op de tribune is echter ook een sport, althans voor mij. Het is druk, maar niet al te druk. De wedstrijden die ik aan het bekijken ben zijn blijkbaar niet al te belangrijk.

Veel Mongolen op de tribune dragen traditionele kledij. Voor de vrouwen betekent dat een jurk van grove zijden, voor de mannen een lange wollen jas. Bijna alle mannen dragen daarnaast een soort petje op hun hoofd, maar dan wel een petje zonder klep. De traditionele outfit wordt afgemaakt met een moderne plastic zonnebril.

De worstelaars daarentegen (die ook op de tribune zitten) dragen niet meer dan een strakke slip, laarzen en een soort jasje wat eigenlijk niet meer dan alleen hun armen bedekt, hun borst en het grootste deel van de rug zijn bloot. Lijkt het tenue van de niet-sportende mens me vrij warm voor de tijd van het jaar, dit lijkt me koud. Zeker net na het sporten. Maar ach, de worstelaars zijn trots, de trots houdt hen warm.

boogschieten nadaam mongolie
Paardrijden in traditionele Mongoolse kledij

Paardenraces

Hoewel ik een van de minst belangrijke worstelwedstrijden heb bezocht, ben ik wel belangrijkste paardenrace geweest: de vijf jaar oude paarden. Honderdduizenden mensen zijn op de been, het festivalterrein is groot maar toch is het gezellig. Mensen liggen in het gras van het zonnetje te genieten (en de wodka), mannen (en vrouwen) paraderen trots op hun paarden, er is muziek, dans en een hoop eten. Inclusief mijn favoriet: met vlees gevulde gefrituurde pannenkoekjes. De zoute melkthee kan me nog altijd niet zo bekoren.

Voor aanvang van de race verzamelen alle paarden zich in een dal, terwijl het publiek op de omliggende bergen/heuvels moet blijven. Sommige ruiters zijn echt heel jong! Sommige kinderen zijn beslist niet ouder dan een jaar of 8. De paarden lopen dan gezamenlijk naar de eigenlijke start van de race, 20 km verderop. En dan rennen ze terug.

Ik heb een plaatsje bij de finish. In het begin staan mensen nog rustig te wachten en kijken ze naar parachutisten met rookbommen. Hoe laat komen de paarden aan? Ik heb geen idee. De mensen om me heen weten het overduidelijk wel, vraag me niet hoe. De tijd verstrijkt en het wordt steeds drukker. Het stille gemompel gaat over in gestommel en in luid gepraat. Een enkeling schreeuwt.

paardenraces nadaam mongolie
Paardenraces tijdens het Nadaam festival in Mongolië

Wanneer de paarden naderen in de verte neemt het gedrang toe. Een vrouw achter me scheld tegen me omdat ik te lang ben. Denk ik, want ik versta haar niet. Ik leg het naast me neer, totdat ze me uit frustratie begint te slaan. Een man volgt het voorbeeld. In plaats van terug te rammen, laat ik de aanwezige politie haar werk doen. De vrouw wordt uitgescholden door oom agent. Het moet wel grappig zijn, want alle Mongolen om me heen liggen dubbel van het lachen. Helaas krijg ik zijn grapjes door de taalbarrière niet volgen. De agressie is uit de lucht en de rust keert weder.

De politie blijft alert en maakt korte metten met mensen die teveel duwen. Soms met een wapenstok, maar vaak ook een stroomstok. Dit martelwerktuig is eigenlijk niet eens een lange stok in Mongolië, maar een korte variant met meer spanning. Sommige mensen vallen meteen neer wanneer ze worden aangeraakt door de wapenstok, sommige zijn te dronken om te beseffen dat ze een stroomstoot krijgen. 

Maar zelfs met de meest dronken burgers weet de politie raad: wanneer je richt op het kruis of de nek gaat iedereen onderuit. Hallo !?!?

Boogschieten

Er zijn maar weinig mensen die naar het boogschieten komen. Althans, het zijn er weinig in vergelijking tot de paardenraces. Ik ben echter onder de indruk van het werk van de boogschieters, nog meer dan van de worstelaars en de ruiters. Op 75 meter afstand mikken op een doel, wat eigenlijk niet veel meer is dan een paar opeengestapelde blikken (ter grote van de Unox erwtensoep). En naast het doel staat een aantal Mongolen met handsignalen te seinen (zwaaien) wat er om is gegaan, omdat dit vanaf de tribune nauwelijks te zien is. Drie maal raden wat er gebeurt wanneer de schutter zijn doel zou missen - maar dat gebeurt niet.

boogschieten nadaam mongolie
Boogschieten tijdens het Nadaam festival in Mongolië

Wanneer ik terug loop naar mijn hostel zie ik verschillende mensen in de berm liggen. Mongolen houden van drank en veel mensen zijn dan ook straalbezopen. Soms wel grappig, vaak niet. Ik trek dronken Mongolen aan. Snappen ze dan niet dat er met mij niet te praten valt, althans niet in het Mongools? En snappen ze dan niet dat ik geen behoefte heb aan een arm om me heen en al helemaal niet aan kneep in mijn kont?

Kunst tijdens het Nadaam festival

Volgens het programma zouden er een hoop voorstellingen moeten zijn door de hele stad en bij het festivalterrein. Helaas valt dat een beetje tegen: eetstalletjes en ringwerpen vallen hier helaas ook onder kunst... 

Op Sukbaataar Square treedt echter een band op en ook bij de paardenraces gebeurt er van alles op het podium. 

National Folk and Dance Essemble

Hoogtepunt voor mij is een voorstelling van het National Folk and Dance Essemble. Er zijn verschillende soorten dans getoond, van de steppe dans tot de kozakken. Sommige dansen hebben wat weg van de Alpendansen in Oostenrijk (al zijn Mongolen leniger), anderen lijken weer wat weg te hebben van de Borong dans op Bali met gemaskerde dansers, heel dramatisch.

muziek
Mongoolse muziek tijdens het Nadaam festival

Behalve dans is er ook zang en muziek, met name de Mongoolse keelzang is heel apart. Een vol en diep geluid wat ver binnenin het lichaam van de zanger ontstaat. Het geluid heeft ergens wat weg van een didgeridoo, maar in plaats van een holle pijp aan de lippen wordt hier gebruik gemaakt van de holle pijp ín het lichaam. 

Het Nadaam festival is voor mij een mooi afsluiter in een bijzondere land dus!

 

Content Copyright © 2003 - 2018 Jenny Smit.       Disclaimer      Website by Web Chemistry
Content Copyright © 2003 - 2018 Jenny Smit.
Disclaimer
Website by Web Chemistry