home    reizen    going local    fotografie op reis    persoonlijk    over Jenny         
reizen   going local   fotografie   persoonlijk
europa   azië   afrika   amerika
Laatste Update:
25/03/2019

Sighnaghi

mei 2015

"Hoe heb je je reis gepland?" Zomaar een vraag op Facebook. Eigenlijk heb ik niet al te veel gepland. Het idee om naar het noorden van Georgië te gaan heb ik een dag voor het vertrek naar dat noorden laten varen en in plaats daarvan neem ik een marshrutka naar het oosten. Omdat er een betere verbinding is met Tbilisi volgens de Lonely Planet. Omdat de reistijd korter is. Omdat Sighnaghi in de wijnregio van Georgië ligt en ik wijngaarden mooi vind om te zien.

Met de marshrustka naar Sighnaghi

De marshrustka brengt me echter niet tot aan Sighnaghi, ik moet in Tsnori overstappen. De bestuurder van de marshrutka heeft onderweg al een taxi gebeld die inderdaad klaar staat om de laatste 4 kilometer te overbruggen. Engels spreekt de chauffeur niet, maar hij belt wel naar het guesthouse om te kijken of er plek is. En hij stopt net voor Sighnaghi voor een foto van het stadje.

uitzicht signagi
Het uitzicht over Sighnaghi

Sighnaghi en wijn

Sighnaghi ligt op een heuvel in een dal. Aan de overkant van het dal liggen de besneeuwde toppen van de bergen. Buurland Azerbeidzjan ligt op een steenworp afstand.

Sighnaghi ligt in de provincie Kakheti, een provincie die bekent staat om zijn wijnproductie. Veel wijn uit Georgië kimt uit deze regio. Dat heb ik geweten!

Ik verblijf in het Nato en Lado Guesthouse. Een knus guesthouse met een gezellig gezamenlijke terras. Op dit terras krijg ik mijn welkomstdrankje van eigenaresse Nato. Een groot glas witte wijn, een groot glas rode wijn en de lokale drank 'chacha', een destillaat van druiven. "En wat brood voor je maag." Een glas water zou fijn zijn geweest.... Ik heb nog niet eens geluncht.

Het zelfgemaakte brood en de salade smaken me goed en ook de druivenjam van speciale pitloze druiven is erg smakelijk. Maar de wijn !?! Veel te veel voor iemand die geen alcohol drinkt. Ik neem wat slokjes, moffel wat zeg (ahum) en de rest gaat retour afzender.

wijnrank signgai
Langs elk huis groeien wijnranken

Wanneer ik 's avonds een glas thee vraag, krijg ik weer wijn. Gelukkig ben ik niet de enige aan de houten picknicktafel en vind mijn glas snel een nieuwe eigenaar. Lado vertelt trots over zijn zelfgemaakte wijn, per jaar procedeert hij zo'n 3000 liter. De wijn fermenteert en wordt bewaard in grote vaten van klei onder de grond.

Het oude centrum en de stadsmuren

Op de top van de heuvel zijn restanten te vinden van de oude stadsmuren die Sighnaghi ooit beschermde tegen de vijand. Er staan nog verschillende uitkijktorens overeind.

Het centrum van Sighnaghi is compact, in het stadje wonen nog geen 3000 mensen. Het merendeel van de wegen is niet geasfalteerd, maar bestraat met grote platte keien. De huizen zijn gebouwd met stenen van verschillende maten, soms met een patroon (als een byzantijnse stijl), soms compleet random.

In verband, wild verband, geen verband, het komt allemaal voor. Ik twijfel over de degelijkheid van sommige huizen en wanneer ik om me heen kijk is die twijfel soms gegrond. Van verschillende huizen staat alleen nog de voorgevel en kun je via verschillende deurposten aan de achterkant zo weer naar buiten kijken. Een enkele keer is er nog wat meubilair te vinden of een restant van een haard. Verf en belang bladderen van de muren af.

Sighnaghi is een relaxed stadje. In de zomer kan het er erg druk zijn, ook met lokale toeristen, maar tijdens mijn bezoek begin mei is het heerlijk rustig. Ik ga mee in de sfeer van de stad, wandel wat rond en eet wat.

Het Bodbe convent

Net buiten Sighnaghi ligt het Bodbe convent, een klooster met een oude kerk en een tweede kerk in aanbouw. Het is een mooie wandeling om bij het klooster te komen.

In de oude kerk mag je helaas geen foto's maken. Jammer, want de muren zijn beschilderd met prachtige muurschildering uit het begin van de 19de eeuw. Het is nogal druk in de kerk, met name met toeristen. Geen idee waar deze overnachten, want Sighnaghi zelf is bijna uitgestorven in de avonduren. Zijn er dan toch mensen die Sighnaghi bezoeken als daytrip vanuit Tbilisi? Met eigen vervoer zou het kunnen, maar het is een redelijke zit.

Naast de kerk ligt een heilige bron.

kinkhali
Kinkhali als lunch

Spraakverwarring

Het is soms wat behelpen in Kakheti. Er zijn veel Russen en Polen, maar Engels wordt er nauwelijks gesproken. Het overeenkomen van een prijs voor een taxi lukt met handen en voeten, maar het bestellen van eten is wat lastiger. Soms is er geen menukaart, of een kaart die alleen in het Georgisch is. Een enkele keer is er een kaart in romaanse letters, maar als je zoals ik niet weet wat de gerechten precies zijn is het alsnog een verrassing wat te eten krijgt.

Gelukkig ben ik geen al te moeilijke eter en smaakt het lokale eten me goed. Mijn favorieten gerechten zijn khinkali (een soort dumplin) en de lokale zoetigheid curchkhela (een 'worst' van walnoten en ingedikt druivenmost) :)

Meer lezen?

Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.      Privacy en Disclaimer      Samenwerkingen     Website by Web Chemistry
Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.
Privacy en Disclaimer
Samenwerkingen
Website by Web Chemistry