home    reizen    going local    fotografie op reis    travel movies    persoonlijk    over Jenny         
reizen   going local   fotografie   persoonlijk
europa   azië   afrika   amerika
Laatste Update:
18/01/2019

Arequipa

22 juli 2013

Arequipa is een mooie koloniale stad gelegen tussen verschillende vulkanen, waarvan de toppen soms zijn bedekt met sneeuw. Ook de vele koloniale gebouwen in en om het oude centrum hebben veelal een witte kleur, en zelfs de tegels op straat zijn wit of lichtgrijs. De lucht is daarentegen helder blauw, dit in groot contrast tot Lima of de ochtenden in Pisco en Ica.

Omdat mijn bus vanuit Ica pas midden in de nacht in Arequipa is aangekomen, heb ik 's ochtends niet echt haast om in beweging te komen. Moet kunnen voor een keer, het is vakantie ;) En dus geniet ik in de tuin van het hostel van de zon en van een heerlijk ontbijt, bestaande uit verse broodjes, thee en een fruitshake.

Arequipa

Monasterio de Santa Catalina

In de loop van de ochtend vertrek ik richting het Monasterio de Santa Catalina, een oud klooster wat volgens de Lonely Planet gezien kan worden als een van de meest bijzondere religieuze gebouwen in Peru. En eigenlijk mag je het ommuurde klooster niet als één gebouw zien (vind ik), het is meer een dorp op zich verscholen van de drukte van de stad.

Het klooster bestaat uit een doolhof aan straatjes, patio's en kleine huisjes waar vroeger de nonnen in woonden. Zoals in ieder klooster zijn er ook verschillende kapelletjes te zien, en uiteraard is er ook een kerk op het terrein van het klooster. De huizen zijn terracotta of blauw geschilderd, en plantenbakken met kleurrijke bloemen maken het schilderachtige geheel af.

In verschillende vertrekken van het klooster worden schilderijen tentoon gesteld, en soms ook foto's. Maar ook aan de buitenkant van de gebouwen is onder de vele passages die het gebouw rijk is zijn verschillende scenes uit de bijbel te vinden.

Entrée 35 soles.

Plaza de Armas

Na een paar uur rondgedwaald te hebben in het klooster zoek ik de drukte van de stad weer op. Deze is snel gevonden rondom de Plaza de Armas. De kathedraal is dicht tijdens het middaguur, maar op het plein zelf wandelen vele Peruanen (veelal met hun kinderen) en ziet het zwart van de duiven die continu worden gevoerd. In de verre omtrek van het plein liggen kleine sfeervolle restaurants en winkels, en zijn er ook de nodige reisbureautjes te vinden voor bustickets en tours in de omgeving van Arequipa.

Museo Arqueologico Chiribaya

Na een bezoek aan het klooster in de ochtend heb ik behoefte aan afwisseling, dus in plaats van een kerk en nog meer afbeeldingen van Jezus kies ik voor het kleine archeologische museum. Het museum toont verschillende artefacten uit de pre-inca tijd, inclusief een aantal schedels en oude sieraden. Daarnaast heeft het museum enige zalen met nautische 'kunst', waaronder schilderijen en houtsnijwerk, maar zijn er ook vele gebruiksvoorwerpen als oude boeken en kaarten.

Het museum is gevestigd naast de San Fransiscokerk, waar ook een paar kleine markten met Peruaans handwerk te vinden is.

23 juli 2013

raften op Rio Chili

In de omgeving van Arequipa liggen naast Bergen en vulkanen ook verschillende rivieren. De Rio Chili is er eentje van. Rio Chili betekent ‘koude rivier’, het water is er ongeveer 12 graden. En op deze rivier ga ik raften! Wel met een wetsuite aan, en een jas erover heen.

“Is de tocht voor beginners?” vraag ik voor vertrek. Ik heb wel een keer geraft, maar dat was op Bali en daar stond toen niet al te veel stroming. Het zou allemaal goed komen….
En dat kwam het.

De trip begon met een goede en duidelijke instructie. Over hoe we moeten peddelen, welke commando’s de gids kan geven en wat we in dat geval moeten doen. Klinkt misschien hilarisch, maar bleek al snel essentieel.

Met zijn vieren plus de gids peddelend over de rivier. In het begin gaat het er nog rustig aan toe, maar al snel volgen de eerste stroomversnellingen. De stroomversnellingen worden steeds een graadje langer en moeilijker, en we moeten ons regelmarig goed vasthouden om niet uit de boot geslingerd te worden.

De omgeving is prachtig, veel groen, veel rotswanden, en achter ons een prachtig uitzicht op de vulkaan Misti. Een aanrader dus.

24 juli 2013

Colca Canyon

“Please clap your hands and say hi to Jenny”. Ik voel me alsof ik beland ben bij een kringgesprek van de AA. In werkelijkheid zit ik in een busje met 17 anderen op weg naar de Colca Canyon. Een trip die ietwat over-organized is als je het mij vraagt.

In de vroege ochtend worden alle deelnemers van de trip opgehaald bij hun hotels. We zijn de stad nog niet uit of de gids begint al met zijn verhaal, en hij doet alles eraan om de groep te enthousiasmeren. We leren over de gunstige effecten van coca-bladeren wanneer je de hoogte opzoekt, we stoppen om coca-bladeren te kopen, en we krijgen een college over allerlei beestjes en planten die je bij de Colca Canyon kan vinden. Onderweg stoppen we verschillende keren om foto’s te maken van het landschap en lama’s en impala’s en van verkopers in klederdracht.

Chivay

Na een klim tot ruim 4900 meter dalen we tot ongeveer 3600 meter, hier ligt het dorpje Chivay waar we de nacht door brengen. Maar we beginnen met een uitgebreide buffet-lunch bij een of ander commissierestaurant.

Na de lunch worden we afgezet bij de hostels om te ‘rusten’. Veel tijd is er echter niet, want onze groep van 18 reizigers zit verdeeld over zes hostels verspreid over het hele stadje, dus we moeten aardig wat rondjes rijden om iedereen op de juiste plek te krijgen. Onze groep is duidelijk een samenraapsel van verschillende reisbureau’s in Arequipa (op zich niks mis mee, mits ze iedereen over één of twee hostels zouden verspreiden).

Het middagprogramma is een beetje vaag. Ik voel me ook een beetje vaag. Of het de hoogte is, vermoeidheid, of het overvolle programma van de trip weet ik niet, maar ik heb hoofdpijn. Ik besluit toch mee te gaan met de groep voor een trekking naar de warme bronnen, maar wanneer blijkt dat de route behoorlijk steil is haak ik af en keer ik terug naar het dorpje. (Ik ben niet de enige, blijkt achteraf. Maar liefst de helft van de groep is afgehaakt.)

De wandeling terug is erg mooi. Het is het eind van de middag, en vrouwen keren terug van het land met hun schapen en geiten of hangen de was op.

De processie van de heilige St. Franciscus

En dan beland ik ineens in een processie ter ere van de heilige St. Franciscus. Poppen ter grootte van een mens worden op een draagbaar door het dorp gedragen. Daarnaast lopen er versierde lama’s door het dorp, gevolgd door gemaskerde mannen die boze geesten verjagen. Hun dans wordt kracht bijgezet door het afsteken van vuurwerk. Heel het dorp loopt uit.

Nadat ik weer bij de bus ben zet deze zich in beweging naar – juist ja – de warme bronnen. Blijkbaar ging de trekking tot verbazing van de overgebleven wandelaars naar een oude begraafplaats. Bij het zien van de foto’s van de processie was men enigszins jaloers ;)

In plaats van het gezamenlijke eten mét folklore geniet ik van een heerlijke warme douche. En geloof me, in een land waar de douches vaak lauw zijn of bijna geen druk hebben (of beide) is een goede douche echt een genot als je het koud hebt. Er volgt een onrustige nacht.

25 juli 2013

Condors

Om half 6 zit ik weer aan het ontbijt, de hoofdpijn is inmiddels over. Wel ben ik moe, omdat ik ‘s nachts om de twee uur wakker ben geworden omdat ik dorst had. Zal de hoogte wel zijn…
Doel van het vroege opstaan is het zien van de condors. Het busje stopt eerste weer bij een aantal uitzichtpunten en bij een dorpje, waar je warme kleding en coca-thee kan kopen en waar je voor een kleine fooi met allerlei roofvogels op de foto kan. Ik houd niet zo van dat soort ‘ wild toerisme’, dus geen foto’s voor mij.

En dan is het zover, we rijden naar het deel van de Colca Canyon waar de condors te zien zijn. De kloof is hier ongeveer 1 kilometer diep, heel bizar. Het is echter niet mogelijk om de kloof in te gaan, een deel van de canyon is gesloten vanwege een aardbeving eerder deze maand. Niet zo verwonderlijk dat de aarde zich soms laat horen in deze regio, delen van de canyon dalen maar liefst 7 meter per jaar!

Wachten en nog eens wachten. Af en toe vliegt ere en roofvogel over, maar geen condor. Het is bewolkt en te koud voor de condors, welke de thermiek nodig hebben om op te stijgen.
Op het moment dat het busje eigenlijk zou vertrekken breekt de zon door. En even later zien we de eerste condors opdoemen uit de diepte. In het begin stijgen ze nog langzaam, maar uiteindelijk komen ze sneller en sneller dichterbij. Echt dichtbij willen ze echter niet komen, maar ik heb in ieder geval condors gezien. Gave beesten.

En dan begint langzaamaan de rit terug naar Arequipa, maar niet zonder de nodige stops om van het landschap te genieten of om wederom een buffetlunch te nuttigen.

26 juli 2013

Ik ben afgezet, en niet zo’n beetje.

Ik wil met de bus van Arequipa naar La Paz, en ik wil overdag reizen. Er schijnt een directe bus te gaan, maar die gaat alleen ‘s nachts, en komt daarnaast op een rare tijd aan bij de grens wat er toe leidt dat je een paar uur moet wachten totdat deze open gaat. Een ‘vriendelijk’ bureautje kan echter wel tickets regelen.

Helaas krijgen we niet de duurdere maatschappij maar een goedkopere variant. De bus rijdt, maar de temperatuur in de bus is echter ondraaglijk. Terwijl het buiten vriest is het binnen een sauna, raampjes kunnen helaas niet open.

Helaas krijgen we ook niet de stoelen die we geboekt hebben. Tot Puno, ongeveer halverwege, zijn de stoelen prima en heb ik voldoende beenruimte. Tussen Puno en Copacabana heb ik gelukkig met iemand kunnen ruilen waardoor ik ook prima zit, maar de laatste uren zit ik met een van mijn benen in het gangpad, terwijl de andere dubbelgevouwen onder mijn kin zit.

Helaas klopt de prijs die we moeten betalen ook al niet… Er is een ‘toeslag’ omdat er een feestdag zou zijn. Nu klopt het dat er een feestdag is, maar dus niet dat bustickets daarom ineens 15 euro duurder zouden zijn! Ik voel me een beetje belazerd. 

Maar gelukkig kan ik heeeeeeel lang van mijn dure ticket genieten, de busreis duurt namelijke geen 10 maar 16 (!) uur….

Meer lezen?

Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.      Privacy en Disclaimer      Samenwerkingen     Website by Web Chemistry
Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.
Privacy en Disclaimer
Samenwerkingen
Website by Web Chemistry