home    reizen    going local    fotografie op reis    travel movies    persoonlijk    over Jenny         
reizen   going local   fotografie   persoonlijk
europa   azië   afrika   amerika
Laatste Update:
15/01/2019

Moalboal

30 juli 2012

’s Ochtends waait het nog steeds, de tyfoon is nog niet uitgeraasd. Een telefoontje naar het bookingsbureau van Oceanjet bevestigt wat ik al vreesde: er gaan nog altijd geen boten naar andere eilanden, en het is de vraag wanneer er weer gevaren kan worden.

Change of plans: ik ga niet naar Bohol maar naar Moalboal.

Moalboal

Boten vallen 'nooit' uit volgens de Filipino's, behalve blijkbaar als ik ze wil nemen. Er gaan al een paar dagen geen boten naar Bohol. Vliegen van Dumaguete naar Bohol is niet echt mogelijk, dus ik besluit de tarsiers en de Chocolate Hills te laten voor wat ze zijn. Mooi voornemen voor een volgende reis ;)

Het is echter niet moeilijk om van Dumaguete in Moalboal te komen. Een korte tricyclerit brengt me naar de haven van Sibulan, waar de ferry klaar staat voor vertrek. Even een sprintje met backpack en al over de smalle loopplank, en ik zit erop.

De zeestraat tussen Negros en Cebu is maar smal, het is nog geen half uur varen naar de overkant. Tussen de eilanden is de wind iets rustiger, dus kan de boot gewoon gaan. Gelukkig! Na een kort ritje met de tricylce naar Bato zit ik een bus naar Moalboal, waar ik nog geen 2 uur later aankom. Dat gaat snel.

De rek is er echter een beetje uit. Het blijft maar waaien. Er blijkt een tyfoon in Luzon te zijn, welke zorgt voor harde wind elders in het land. Er zijn (weer) op meerdere plekken overstromingen, en in Baguio waar ik pas nog was zijn zelfs doden gevallen voor het noodweer....

Vanuit een terrasje kijk ik uit over de zee en het eiland Negros, waar ik net vandaan kom. Het regent in de verte.

31 juli 2012

Duiken Moalboal

De tyfoon in Luzon houdt aan. De wind op Negros dus ook. Wanneer ik 's ochtends mijn bed uit stap zie ik metershoge golven tegen de kustlijn slaan. Zover als ik kan kijken zie ik witte koppen en er varen nog altijd geen boten. Niet al te best.

Er is echter EEN duikstek die beschut ligt tegen de harde inlandse wind, hier maak ik dus vier duiken.

Het is geen straf. Ronda Bay is werkelijk een van de mooiste stekken waar ik gedoken heb. Helaas is het een aardig stukje zwemmen van de haven naar de uiteindelijke stek, maar het is de moeite waard. Ondiep groeien er vele kleurrijke koralen, met name verschillende harde koralen. Tussen de koralen zitten verschillende soorten slakken en zowaar een aantal spookfluitvissen. Op een grote zeekomkommer huizen kleine krabetjes.

Dan is er een drop off, welke een diepte zou moeten hebben van meer dan 50 meter. Ik beperk me tot een diepte van 29 meter.

Lang de drop off groeien ontzettend grote harde koralen, waaronder enorme roze waaierkoralen en basket corals. Tussen de koralen huizen vele vissen, waaronder koraalduivels en glass fish. Daarnaast zitten er kleine krabbetjes, en huizen er garnalen in veersterren. Ik zie zelfs een mantashrimp en een schildpad.

Door de wind is het zicht echter niet optimaal (voor dit gebied misschien zelfs ronduit slecht). Desalnietmin vind ik Ronda fantastisch om te duiken, en vind ik het jammer dat ik de andere duikstekken om Moalbaol niet heb kunnen ontdekken.

Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.      Privacy en Disclaimer      Samenwerkingen     Website by Web Chemistry
Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.
Privacy en Disclaimer
Samenwerkingen
Website by Web Chemistry