home    reizen    going local    fotografie op reis    travel movies    persoonlijk    over Jenny         
reizen   going local   fotografie   persoonlijk
europa   azië   afrika   amerika
Laatste Update:
17/01/2019

Baguio

14 juli 2012

Ik zit op een busstation in Manilla. Na een eerste nacht in de Filipijnen in een kamertje nauwelijks groter dan mijn bed, besluit ik dat ik hier niet langer wil blijven. Na drie dagen in vliegtuigen (gelukkig niet continu!) kan zeven uur bussen er ook nog wel bij. De bus brengt me naar Baguio. Ik ben klaar voor mijn rondreis over het eiland Luzon.

Ik heb inmiddels in aardig wat Aziatische bussen vertoefd, maar de bus van Victory Liner verbaasd me. De bus is spik en span, de grond is schoon en er zitten geen vlekken en scheuren in de bekleding. Het televisiescherm draait films, maar het geluid staat niet asociaal hard. Wanneer ik de meneer voor me vriendelijk vraag zijn stoel rechtop te zetten, is er zelfs genoeg beenruimte om recht in mijn stoel te kunnen zitten. En er is gratis WiFi. (En dan is dit de ‘gewone’ bus, de deluxe bus die sneller is was al vol.)

Eenmaal aangekomen in Baguio word ik getrakteerd op een prachtige zonsondergang in de bergen. Door de vele regenbuien is de lucht feloranje, en flarden van paarse en blauwe wolken hangen als slingers tussen de bergen.

15 juli 2012

Na regen komt zonnenschijn.

Mijn gordijnen weten het licht van de zon niet te dimmen, dus kan ik net zo goed opstaan.

Durnham Park

Het is druk op de vroege zondagmorgen. In de vijver van Durnham Park dopperen al hele gezinnen in roeibootjes en waterfietsen. Ook op de ruim aangelegde paden is al volop bedrijvigheid, en de eerste verkopers stallen hun waar al uit. De rust wordt echter snel verstoord door de geluiden van een fanfare. Mijn nieuwsgierigheid overwint (uiteraard) en ik volg mijn oren.

De fanfare is niet alleen. Er is een parade waaraan verschillende muziekverenigingen deelnemen, de lokale scouting en vele scholen en universiteiten. En zo marcheren er mannen in pak over straat, maar dansen er ook mannen gekleed in niet meer dan een tooi met veren en een traditionele G-string.

De parade is ter ere van de herdenking van een grote aardbeving in Luzon op 16 juli 1990. Deze aardbeving kostte het leven aan maar liefst 1200 mensen.

Tam-awan village

Sommige dingen zijn niet wat ze lijken. En sommige dingen komen totaal niet overeen met de voorstelling die je er van had.

Volgens de Lonely Planet is de Tam-awan village een park met verschillende traditionele huizen, waar soms dans en zang plaatsvindt. Waar lokale artisten hun werk tentoonstellen. Maar dat beeld klopt totaal niet met de glibberige paadjes die me naar het topje van een van de bergen rondom Baguio brengt. Gladde paadjes en flipflops zijn geen goede combinatie! Maar gelukkig is hier en daar een bamboeleuning waar ik me vast aan kan houden.

Boven op de berg staat een droomvanger. Is dit het nu? Kunst is het, maar niet het soort kunst wat ik begrijp. Ik glijd naar beneden naar een ander deel van het park.

Uiteindelelijk vind ik toch nog de tradionele huizen. Er staan houtsnijwerken voor, en zo hier en daar is er een bordje met wat uitleg. Het meest bizarre bouwwerk is de ‘Fertility hut’: een kleine hut met een dak van riet, waar man en vrouw gedurende een maand in worden opgesloten als ze een jaar naar hun trouwen nog geen kinderen hebben. Is de vrouw na die maand alsnog zwanger, dan is er niks aan de hand. Is de vrouw na de maand nog steeds niet zwanger, dan mag de man bij een ander zijn geluk beproeven (hij blijft wel getrouwd). Na weer een maand te zijn opgesloten mag de vrouw vreemdgaan. Volgens oud gebruik een goede methode om te kijken wie er onvruchtbaar is....

Een taxi brengt je voor ongeveer 80 pesos naar het dorp. Er rijden volop Jeepneys terug naar het centrum van Baguio. De kosten voor de Jeepney bedragen 9 pesos per persoon.

Central Market en Session Road

Hoewel mensen in de Filipijnen overwegend Christelijk/Katholiek zijn, zijn alle winkels gewoon open op zondag. Het is koppenlopen bij Session Road en Central Market. Alles is er te koop, van schoenen tot tassen en van vrachtwagens vol kokosnoten tot een lief vrouwtje met twee courgettes.

Een lange trap vanaf Session Road brengt me naar de Cathedraal van Baguio. Ook hier is het druk, zowel in de kerk als ook op het plein voor de kerk. Door de speakers galmt de mis, en in de tuin van de kerk hangen nogal beeldende posters tegen abortus en tegen het gebruik van de pil.

Bell Church

Is het een kerk? Of is het een Taoistische tempel? Officieel het eerste, al heeft het qua uiterlijk meer weg van het tweede.

Een aantal draken staren me aan terwijl ik de kerk nader. Voor de kerk staan spreuken is het Chinees (al ben ik niet helemaal zeker van de oorsprong van de karakters die ik zie). In een vijver drijven prachtige lelies. De kerk wordt bewaakt door leeuwen, en de klokkentoren is een pagoda boven op de berg.

Overnacht in Palladin Hotel. Centraal gelegen, grote en schone kamer, warme douche. Geen AC, maar dat is in Baguio niet nodig. Ben wel voorzichtig dat je geen glas laat vallen, hier moet je voor betalen ;) Prijs rond de 2000 pesos.

Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.      Privacy en Disclaimer      Samenwerkingen     Website by Web Chemistry
Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.
Privacy en Disclaimer
Samenwerkingen
Website by Web Chemistry