home    reizen    going local    fotografie op reis    travel movies    persoonlijk    over Jenny         
reizen   going local   fotografie   persoonlijk
europa   azië   afrika   amerika
Laatste Update:
22/05/2018

Kamperen in de Witte woestijn

1 januari 2012

Ik hou van de woestijn.

Ik hou van de uitgestrekte leegte, het zand, de stenen en de kleuren.

Ik hou van de overweldigende stilte.

kamperen egypte woestijn
Kamperen in de Witte Woestijn in Egypte 

Excursie naar de Witte en Zwarte Woestijn

Het is lastig om met eigen vervoer naar de Witte Woestijn te rijden. Ik boek daarom een driedaagse excursie met gids. De eerste nacht slaap in een eenvoudig hotel aan de rand van de woestijn, de tweede nacht kampeer ik onder de sterren.

De chaos en de drukte van Caïro maakt al snel plaats voor een lange weg. Een weg naar het eind van de wereld lijkt het wel. Want aan weerszijden van de weg is niks dan vlakte en zand. Af en toe staat er een telefoonmast, met daaronder een groot zonnepaneel. Logisch. Je moet toch naar huis kunnen bellen om te zeggen hoe mooi de 489.365.424.257 zandkorrel vanaf Caïro is.

witte en zwarte woestijn egypte
Op weg naar de Witte en Zwarte Woestijn in Egypte

Leven in de woestijn: Bahariya

En dan ineens, na 400 kilometer, eindigt de weg in een dorp. In Bahariya. De belangrijkste eerste stop in het dorp is het tankstation. Want zelfs in een land waar olie uit de grond komt, kan een diesel-quotum zijn. Je mag niet je tank vullen, er is een maximaal aantal liters wat je per keer in je tank mag gooien. En aangezien onze tank bijna leeg is, staan we ineens in een mini-file midden in een dorp in de woestijn.

Het geeft niet. Ik loop een beetje rond rondom het tankstation, ik maar foto's, en ik kijk mijn ogen uit. Dit is mijn vijfde bezoek aan Egypte, maar dit deel van het land is nieuw voor me. Kleurrijke bedoeïen, maar anders dan in Dahab.

bahariya egypte
Het straatbeeld van Bahariya in Egypte

Oudheden in het museum van Bahariya

's Middags verken ik de omgeving van het dorp. Ik ga eerst naar het museum van Bahariya. Het terrein rondom het museum is een bouwput, en de eigenaar van de sleutel die toegang tot het museum verschaft is in eerste instantie zoek. Maar uiteindelijk wordt de sleutel gevonden en mag ik naar binnen. In het museum ligt een klein aantal mummies. Niet zo veel en goed bewaard als in Cairo (of London), maar door een verlaten sfeer en een eigenaar van een sleutel die veel over de mummies weten te vertellen wordt het bezoek bijzonder.

oudheden witte woestijn
Oudheden in de Witte Woestijn

De tombe van Bannantiu

Volgende stop is de tombe van Bannantiu. Een kleine kapel, deels overkapt. De restauratie is nog in volle gang. De warmwaterbron net buiten het dorp is niet echt mooi, en ik voel er weinig voor om me in het geurende water te badderen. De dorpsbewoners doen dat echter regelmatig, zoals zelf de Romeinen dat eeuwen geleden deden.

Een dorp met een rijke geschiedenis. Het dorp heeft zelfs een tempel voor niemand anders dan Alexander de Grootte. Het jammere is alleen dat Alex himself nooit een voet in zijn eigen tempel heeft gezet. Op de wanden van de tempel zijn enige muurschilderingen te zien, maar een goot deel van de tempel, en met name de kolonade, ligt plat op de grond.

rotsformaties witte woestijn
Bijzondere rotsformaties in de Witte Woestijn

2 januari 2012

De eerste zandduinen in Egypte

Ik laat het dorp achter me, en trek dieper de woestijn in. Ver hoef ik niet te gaan, de jeep verruilt al snel de verharde weg vanuit Bahariya voor de zandduinen naast de weg. De kleur van de woestijn verandert, zo hier en daar zijn de eerste zwarte banen zichtbaar. En word ik bij een enorme zandduin de jeep uitgelaten.

En nu?

bedoeine woestijn
Lieve bedoeinen in de Witte Woestijn in Egypte 

Ik besluit een stukje naar boven te klimmen. En een stukje verder. En dan besluit ik naar het topje van de duin te klimmen - wat overigens geen topje maar een plateau blijkt te zijn. Onder me glooit de woestijn, en in de verte is het groen van een oase. Of is het toch een fatamorgana?

Zo lastig als de weg naar boven was, zo makkelijk de weg naar beneden. Het losse zand glijdt langs mijn schoenen naar beneden, en ik glijd mee. Ik heb het gevoel alsof ik vlieg. Alsof ik 7-mijls-laarzen draag. Ik voel me vrij.

Jeepsafari naar de Zwarte woestijn

Met de jeep verder de woestijn in. Het zand wordt zwarter, en ik ben in de zwarte woestijn beland. Een woestijn met vulkanische activiteit, hoe bijzonder is dat?

zwarte woestijn egypte
Zwart als Lava: de Zwarte Woestijn in Egypte 

Aan de rand van de zwarte woestijn ligt een bijzondere rots, de 'crystal rock'. Toegegeven, de rotsformatie is leuk, en het licht van de zon reflecteert mooi in de ontelbare kristallen. Maar het feit dat je wéét dat er ontelbaarbare mensen voor je op deze plaats geweest zijn, de bandensporen van de jeeps, de informatieborden, de touwen en paaltjes om de rots... De wereld lijkt ineens weer dichter bij. Pats. Een kapotte zeepbel.

Maar wanneer ik een stukje verder rijd, loop ik weer in mijn eentje tussen de vulkanische bergen en het zand. Ik droom verder.

Witte woestijn van Egypte

Voor ik het weet word ik wakker in de Witte Woestijn. Er is geen zwart lavazand meer, maar het zand is fijner dan op het meest tropische strand. Zee is er echter niet. Maar daar waar normaal de golven stuk slaan op het strand, en in kleine stroompjes terug stroomt naar de zee, daar lopen nu ineens glooiende formaties van wit kalksteen.

witte woestijn egypte
Met de jeep door de Witte Woestijn

De kalksteenformaties lijken soms op golven in de zee, een ander moment weer op een paddenstoel, of op een haas of op een kip. Het ene moment zijn de vormen zacht en glooiend, het volgende moment weer groots en overweldigend. En terwijl de zon langzaam omlaag zakt en achter de horizon verdwijnt, krijgt het mysterieuze woestijnlandschap steeds weer een andere kleur.

De gids zet de tent op, en kookt.

"Mag het licht uit?" Ehhhh.... Het licht van de sterren schijnt door het dunne zeil van mijn tent. Ik lig ingepakt in een dikke slaapzak, onder een deken van kamelenhaar. Op mijn hoofd een muts. Slaap lekker.

witte woestijn kamperen
Kamperen in de Witte Woestijn in Egypte

3 januari 2012

Zonsopkomst in de Witte Woestijn

Ik word wakker van het ligt van de zon die op begint te komen. Ik neem mijn camera te hand, en ik stap de woestijn in. In de verte ontwaken meerdere reizigers. Ik loop  en loop en zoek naar een mooi plekje om te genieten van de opkomen zon.

En dan verlaat ik het sprookjesachtige landschap. De jeep rijdt naar Bahariya, waar ik nog even door het dorp loop. En dan is ineens de drukte van Cairo weer terug. Help.

witte woestijn egypte
Het blauwe uurtje in de Witte Woestijn

Meer lezen?

Content Copyright © 2003 - 2018 Jenny Smit.      Privacy en Disclaimer      Samenwerkingen     Website by Web Chemistry
Content Copyright © 2003 - 2018 Jenny Smit.
Privacy en Disclaimer
Samenwerkingen
Website by Web Chemistry