home    reizen    going local    fotografie op reis    persoonlijk    over Jenny         
reizen   going local   fotografie   persoonlijk
europa   azië   afrika   amerika
Laatste Update:
25/03/2019

Reisinformatie Tibet

Op reis door Tibet is een reis die veel mensen tot de verbeelding spreekt, en met de opening van de Himalaya express (de trein van Beijing naar Lhasa) lijkt Tibet alleen maar toegankelijker geworden. Toch is Tibet niet de meest makkelijke bestemming om te bezoeken.

Permit

Tibet is bezet door de Chinezen. Iedereen die naar Tibet wilt reizen, heeft een speciaal permit nodig. Dit permit komt niet in je paspoort te staan, maar is een los blaadje met daarop jouw naam en nationaliteit, en die van je reisgenoten. Er staat tevens een aankomst- en een vertrekdata op je permit. Dit permit moet je laten zien samen met je paspoort wanneer je incheckt in een hotel, maar ook word je soms langs de weg om je permit gevraagd, of wanneer je een bepaalde bezienswaardigheid als een klooster wilt bezoeken.

Voor bepaalde gebieden heb je een extra permit nodig, bijvoorbeeld als je naar Everest Basecamp wilt.

Het aanvragen van een permit duurt een paar dagen. Ikzelf heb dit in Kathmandu laten regeln, maar ook Chengdu is een plaats waar veel permit afgegeven worden. Het regelen van de permits kan snel en efficient gedaan worden bij de organisatie waar je je reis bij boekt.

Groepsreis

Het is niet toegestaan om in je eentje in Tibet te backpacken, je moet altijd met een groep reizen. Dit kan met een kleine groep zijn, maar het kan ook een groep zijn van 25 personen. Hoe groter de groep, hoe goedkoper je reis door Tibet. Elke groep heeft een gids en een chauffeur.

Ik heb er voor gekozen om met een ‘groep’ van twee personen door Tibet te reizen. Tibet heeft voor mij iets mysterieus, en ik moet er niet aan denken om met zijn 25en tegelijkertijd een bergpas op te stormen. Weg mystiek! Het voordeel van het reizen in een kleine groep is dat je vaak meer invloed hebt op je precieze route en stops. Ik ben tijdens mijn reis heel vaak gestopt voor een foto, of om mijn benen te strekken. Groepen die ik tegenkwam stopten soms alleen voor een snel toiletbezoek.

Alleen in Lhasa kun je vrijuit lopen zonder gids, op andere plekken zijn veel controles waar je zonder gids en permit niet door kan. Heel jammer, en echt iets om rekening mee te houden wanneer je door Tibet wilt reizen.

Hoogte

Wanneer je vliegt, voel je meestal wanneer je daalt dat de luchtdruk weer hoger wordt. Dit is niet het geval wanneer je naar Lhasa vliegt, aan het eind van de vlucht daalt de lucht juist nog verder. Persoonlijk vond ik dat een hele rare gewaarwording.

Tibet is niet voor niks het dak van de wereld, de hoogste berg ‘Mount Everest’ ligt in Tibet. De hoofdstad Lhasa ligt op ‘slechts’ 3600 meter, maar ook dit is al zo hoog dat je rekening moet houden met de hoogte en eventuele hoogteziekte. Sommige mensen kiezen ervoor om Diamox te slikken tegen de hoogte (dit is onder andere te koop bij de apotheek in Kathmandu), en sommige reizigers kopen kleine flesjes met zuurstof (te koop in Kathmandu en Lhasa).

Mijn tip tegen hoogteziekte is om vooral heel rustig aan te doen, en je lichaam echt de tijd te geven om te wennen. Ik ben zelf niet ziek geweest (hoofdpijn, misselijkheid, duizeligheid, nierfalen), maar ik merkte wel dat mijn lichaam er last van had. Ik was snel buiten adem, en had vooral continu hele erge dorst. Een vuistregel is om per 1000 meter die je stijgt een extra liter water te drinken – nou, ik kwam hier makkelijk aan. Ga ook niet meteen na aankomst de Pothala, het paleis van de Dali Lama beklimmen. De trappen zijn hoog, en pas boven aan de trap kun je drinken kopen (je mag geen drinken mee naar binnen nemen). Ik vond het behoorlijk afzien.

Als je last hebt van de hoogte, aarzel niet en stijg niet verder. Probeer iedere nacht niet meer dan 600 meter hoger te slapen dan de nacht ervoor. Als je naar Everest Basecamp in Tibet wilt, kun je dit beter doen na een paar dagen Lhasa dan vanuit Kathmandu. Anders stijg je maar liefste 3000 meter in 2-3 dagen!!

Beste reistijd

De Chinese bezetter sluit een paar keer per jaar de grenzen tussen Tibet en de buitenwereld. Maart is een risicovolle maand, maar ook begin mei. Wanneer de grenzen precies dicht gaan is vantevoren niet te bepalen, wees dus flexibel.

Verder zijn de maanden juli en augustus de warmste maanden, maar zijn dit tevens de maanden met de meeste regen. Veel regen betekent veel wolken, dus de uitzichten op de Himalaya’s en de Mount Everest zijn vaak behoorlijk verstoord. Het voorjaar en het najaar zijn eigenlijk de beste maanden om naar Tibet te gaan, in de winter is het behoorlijk koud.
Neem kleding in laagjes mee, en bescherming tegen de zon. Door de hoogte en de ijle lucht verbrand je snel. Houd er rekening mee dat het ’s nachts behoorlijk af kan koelen, zeker in de bergen. In het Everest Basecamp (je slaapt daar in een tent) kan het het hele jaar door vriezen.

Bezienswaardigheden

De meeste mensen leggen de route van Kathmandu naar Lhasa in onderveer 7-8 dagen af. Ze bezoeken dan Lhasa voor een paar dagen, en rijden dan via de Friendship Highway naar de grens. Je komt zo langs een aantal prachtige passen en hooggelegen bergmeren. Als je de tijd en het geld hebt, wil ik iedereen aanraden om een paar dagen langer in Lhasa te blijven, gewoon voor de sfeer en voor de mensen. Ook is een bezoeken aan de Mount Everest een bezoek waard, de tocht erheen is prachtig.

Alle boeken met afbeeldingen van de Dali Lama zijn verboden kost in Tibet, dus ook de Lonely Planet. Je bagage wordt heel goed gecontroleerd, dus ik raad het iedereen af om een hardcopy van de LP mee te nemen. Ik had overigens wel een aantal foto’s gemaakt van interessante bladzijdes uit de LP, en deze stonden op een SD-kaart in mijn camera. Je kan eventueel ook een digitale versie van de LP downloaden (te krijgen op de LP-website) en deze op je laptop zetten. Echter: er is overal politiecontrole, dus ga deze bestanden niet in het openbaar bekijken

Internet

In China heerst censuur op het net, en in Tibet dus ook. Sociale media als Facebook en Hyves zijn verboden, google is er in een aangepaste versie en ook YouTube werkt niet. Je kan deze censuur ontlopen door voor vertrek een programma als Torrent op je laptop te zetten, en op die manier kun je via een anonieme proxy alle sites bezoeken waar je interesse in hebt. Houd er rekening mee dat dit illegaal is.

Internet cafes heb ik niet gezien, maar er zijn dus meer en meer hotels met gratis Wifi.

Pinnen en fotografie

In de grote plaatsen in Tibet kan gepind worden. ‘Bank of China’ werkt altijd, andere banken werken minder goed. In Tibet wordt betaald met de Chinese Yuan.

Informeer goed welke bedragen er wel en niet bij je tour inzitten, zodat je een schatting kan maken van hoeveel je moet pinnen. Entreegelden zijn vrij duur, en als je in bijvoorbeeld een klooster of een tempel wilt fotograferen moet je daar extra voor betalen. Meestal kost dit 20-30 yuan (2-3 euro), maar op sommige plaatsen durft men zelfs 2000 yuan te vragen! Let goed op of je moet betalen, en overweeg dan of je wel of geen foto’s wilt maken. Duw mensnen niet zomaar een camera onder de neus, ben discreet en flits niet te pas en te onpas. (Zelf flits ik nooit.)

Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.      Privacy en Disclaimer      Samenwerkingen     Website by Web Chemistry
Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.
Privacy en Disclaimer
Samenwerkingen
Website by Web Chemistry