home    reizen    going local    fotografie op reis    travel movies    persoonlijk    over Jenny         
reizen   going local   fotografie   persoonlijk
europa   azië   afrika   amerika
Laatste Update:
21/10/2018

Luxor

26 december 2007

Met een tradionele felluka vaar ik vanuit Aswan in het noorden van Egypte langzaam richting zuiden naar Luxor. De tocht op het bootje is relaxed, beetje varen, beetje genieten van het zonnetje en natuurlijk zwaaien naar mensen op de oever en naar touristen op andere bootjes. Zo af en toe stoppen we om te plassen (het bootje heeft geen toilet), en daar blijft het bij.

's Avonds meert het bootje aan, en worden dekens tevoorschijn getoverd waar we ons in kunnen wikkelen om warm te blijven. Het is echter steenkoud zo in de openlucht, en dus heb ik zowat al mijn kleren aan om warm te blijven. Echt helpen doet het niet, koud is koud, en de nacht op de boot is een beetje afzien. Temperatuurverschillen in Egypte rond de kerst zijn groot!

Tot overmaat van ramp blijft mijn schoen in het zand steken wanneer ik een nachtelijk plasje moet doen. De schoen wordt gered, maar mijn sokk en voet zijn kletsnat. Bah.

En toch, ondanks alles, kan ik iedereen aanraden om een dergelijke boottocht te maken! :) 

Kom Ombo

Ik hoopte dat we de volgende dag verder zouden varen, maar helaas laten we de felluca achter ons en gaan we met een busje verder. We stoppen bij de tempel Kom Ombo, welke 45 kilometer ten zuiden van Aswan ligt.

Kom Ombo is een mooie tempel, er staan vele zuilen overeind met mooie muurtekeningen en hierogliefen. Het dak van de tempel is verdwenen, dus de zuilen wijzen als het ware het blauwe niets in. Er lopen veel mensen in de tempel rond, en iedereen denkt overal op te mogen klimmen. Dst kan toch niet goed voor de tempel zijn? Gidsen houden hun verhalen in verschillende talen, en duwen iedereen die niet bij hun groep wordt aan de kant. Bah.

Ik laveer me tussen de groepen door en geniet van stukjes tempel met minder mensen. Wat is dit mooi!

Edfu

Vrij snel rijden we verder naar Edfu, naar de tempel van Horus. Deze tempel is de best bewaarde tempel van Egypte naar het schijnt, en het hele bouwwerk staat inderdaad nog fier overeind. De voorgevel is kollossaal, maar daar houdt het niet mee op. Achter de grootste voorgeven bevinden zich verschillende vertrekken met immense zuilen. Alle zuilen zijn fraai gedecoreerd, en zo hier en daar zijn overblijfselen van kleurrijke muurschilderingen te bewonderen.

Luxor

's Middags komen we in Luxor aan. Omdat het hotel wat we geboekt hadden vol was, zijn we oveergeplaatst naar een ander (duurder) hotel op de westbank van de Nijl in Luxor. Schone bedjes en hagelwitte dekbedden, een badkamer met warm water en een ligbad, heel verleidelijk.... De rest van de dag doe ik dan ook niet veel meer.

's Avonds steek ik met een pondje de Nijl over naar het drukkere en touristische deel van Luxor. De Souq is gezellig druk, maar wanneer je vanuit een ooghoek naar de aangeboden waren kijkt, dan word je meteen aangeklampt door de vele verkopers. De meesten proberen op een leuke manier hun spullen aan de man te brengen, er is gratis thee, maar ik heb desalnietemin geen interesse op de Egyptische tekeningen op 'papyros'. Uiteindelijk kan ik echter de verleiding niet weerstaan om toch een souvenier te kopen: een mooie shawl.

28 decemer 2007

Hatseput

 Vroeg de veren uit, op naar de tempel van Hatseput. Deze tempel is een aantal jaar geleden gebombardeerd, maar inmiddels is de rust er weer teruggekeerd. Naja, rust.... Er zijn vele mensen die de tempel bezoeken.

Via een mooi geplaveid pad loop je, zo af en toe een paar trappen op, naar de rotswand waar de tempel uitgehakt is. Van een afstand oogt de tempel enigszins modern, maar dichterbij komend zie je toch dat het een oude tempel betreft, met mooie beelden en grote zuilen. De tempelwachters zijn vriendelijk en proberen me te leren hoe Egyptische nomaden hun hoofddoek knopen, maar het resultaat wat ik bereik is niet helemaal zoals ik het zou willen.

Valley of the Kings

Vervolgens breng ik een bezoek aan de Valley of the Kings. In deze vallei zijn vele koningsgraven, waaronder het graf van Tutanchamon. Om de graven in te mogen moet je aparte toegangskaarten kopen, voor elk graf zijn kaarten nodig. Vervolgens mag je voor het graf in de rij staan, een rij die bij de populaire graven op kan lopen tot meer dan een uur. In een lange rij schuifel je naar binnen, snel kijken, en je mag niet stil blijven staan omdat de mensen achter je alweer op je wachten. De graven zijn vrij klein, en door de vele mensen ogen ze nog kleiner. Ik vind deze attractie dan ook tegenvallen....

Tempel van Ramses III

De chauffeur is niet blij. Ik wil naar de tempel van Ramses III, maar de kaartjes zijn niet bij de tempel te koop en alleen bij een kantoortje een stukje terug. Hij moet omrijden. Jammer voor hem!

Bij de tempel van Ramses III zijn relatief weinig mensen. Wel zijn er verschillende kollonades, prachtige zuilen, spannende nissen met hierogliefen en schilderingen, en gebouwen met vroegere functies welke een hoop te raden overlaten (en het goede antwoord is te vinden in de Lonely Planet - voor zover bekent). 

Luxor Tempel

Na een heerlijke lunch in een klein restaurant bij de tempel van Ramses, laten we de taxi en de westbank van de Nijl achter ons en gaan we naar de Luxor tempel. De middag vordert, en het licht staat prachtig op de tempel. De zuilen worden groter en groter, en met name een soort van plein wat door zuilen omringt wordt laat een diepe indruk op me achter.

Langzaam gaat de zon onder, en de tempel wordt fraai verlicht. Voor de ingang van de tempel staan rijen met sphinxen, welke er in het donker prachtig uitzien.

29 december 2007

Valley of the Nobles

Ondanks dat de Valley of the Kings een beetje tegenviel, wil ik toch een gokje wagen en een aantal andere graven bekijken. De keus is gevallen op de Valley of the Nobels, waar nauwelijks touristen komen.

We huren weer een auto voor een paar uur en laten ons naar de vallei brengen. Tot onze verbazing stoppen we in een dorp, waar een paar huizen staan en wat geiten rondlopen. Een boerenfamilie bakt broden, en een lief vrouwtjes nodigt me uit voor de thee. En dan komt er iemand met een sleutel van de graven.... 

De graven in Valley of the Nobles overtreffen al mijn stoutste verwachtigingen. Met zijn tweeen sta je in een graf, met zo hier en daar een tombe. Maar het mooiste van de graven zijn de muurschilderingen. De kleuren zijn intens, de afbeeldingen zijn fenominaal, en er is gewoon helemaal NIEMAND! We mogen rondkijken zolang als we willen, en voor een kleine fooi mogen er foto's gemaakt worden. Echt, dit is een aanrader!

En na afloop is er meer thee. Wat een lieve familie.

Karnak

Na de lunch bezoeken we die andere beroemde tempel in Luxor: Karnak. Ooit waren deze tempel en de Luxor tempel met elkaar verbonden, maar daar is weinig van over.

Karnak is groot, heel groot. Alle mensen lijken naar hetzelfde deel van de tempel te gaan, maar ik besluit eigenwijs te zijn en naar rechts te gaan. Ik passeer een hof met hoge zuilen, en vervolgens kom ik bij een plek waar er met name zuilen in stukjes liggen. Zou dit deel van de tempel ooit nog in eren herstelt worden? En dan stuit ik op een mannetje dat me trots vertelt over 'zijn' tempel: een kleine tempel binnen de grote tempel.

Na genoten te hebben van mijn momentje in Karnak alleen, besluit ik ook maar een kijkje te nemen in de rest van de tempel. Ook dit deel van de tempel is prachtig, om elk hoekje is wel weer wat moois te zien.

Luxor Museum

Langs de oever van de Nijl ligt het Luxor Museum. Een mooi museum, prachtig ingericht met mooi licht, en mooi tentoongestelde mummies. Niet hutje-mutje op elkaar als in het Egyptische museum. Ja, zo komen ze beter tot hun recht!

30 december 2007

's Middags zal ik naar Dahab vliegen om daar nog een paar dagen te duiken, maar eerst geniet ik van een paar laatste uurtjes in Luxor.

Vroeg mijn bedje uit, en nog even een wandelingetje maken over de westbank. Als ik de Nijl achter me laat, kom ik al snel bij plekken waar duidelijk minder toeristen komen. De mensen zijn vriendelijk, en allen groeten me. Een boer biedt me aan om op zijn ezeltje te rijden, maar ik sla het aanbod af. Gelukkig word ik gevolgd door een paar Fransen die WEL op zijn ezeltje willen rijden.

Langs de kant van de weg zitten een paar vrouwen, en ze nodigen me uit om bij hen te zitten. De Fransen kijken verbaasd als ze me zittend tussen de locals in het hoge gras aantreffen! Het dochtertje spreekt een paar woorden Engels, en ik herken enige Arabische woorden vanuit het Indonesisch. Helaas, terugpraten kan ik alleen met handen en voeten.

De vrouwen nodigen me uit in hun huis. Er is een televisie, waar ze heel trots op zijn! Ook zijn er een paar matrassen, maar er zijn duidelijk meer mensen dan bedden. Ze laten me wat van hun kleren zien, en als ik er om vraag krijg ik ook de veestapel te zien. Er is zoete thee.

En helaas, dan is het tijd om Luxor te verlaten. Dag lieve mensen!

Meer lezen?

Content Copyright © 2003 - 2018 Jenny Smit.      Privacy en Disclaimer      Samenwerkingen     Website by Web Chemistry
Content Copyright © 2003 - 2018 Jenny Smit.
Privacy en Disclaimer
Samenwerkingen
Website by Web Chemistry