home    reizen    going local    fotografie op reis    persoonlijk    over Jenny         
reizen   going local   fotografie   persoonlijk
europa   azië   afrika   amerika
Laatste Update:
25/05/2019

Everest Basecamp

Het Everest Basecamp is niet standaard opgenomen in elke tour door Tibet, maar het nationale park waar het Everest Basecamp in ligt is het een detour waard!

3 augustus 2010

We verlaten de Friendship Highway, en de weg wordt al snel iets smaller. Bovendien passeren we verschillende controleposten waar we onze paspoorten en permits moeten laten zien. We naderen nu een deel van Tibet, waar een speciaal permit voor vereist is. Ook gids en chauffeur worden door de molen gehaald, je moet er toch niet aan denken dat ze naar Nepal vluchten?

Gyatsula Pas

Gyatsula is een prachtige pas tussen Xigatse en Xegar in. De pas ligt op een hoogte van 5200 meter, en via een slingerweg bereiken we de pas. En dan zijn er gebedsbriefjes! Wanneer je in Yunnan in China omhoog rijdt naar een pas, is het gebruikelijk om op de top van de pas gebedsbriefjes uit de auto te gooien. Ook zijn er overal stapels stenen, en gebedsvlaggetjes. Die stenen en vlaggetjes heb ik in Tibet reeds verschillende malen gezien, maar de briefjes zie ik nu voor het eerst. Deze schijnen hier dan ook verboden te zijn...

Vanaf de pas heb je een prachtig uitzicht over de wijde omgeving. Het land begint droger te worden. Wel zijn er nog overal grazende yakken en schapen.

Xegar

Wanneer je naar de Everest Basecamp gaat, ontkom je er bijna niet aan om Xegar te bezoeken en er te overnachten....

In Xegar is weinig te beleven. Er is een hoofdstraat, er zijn een paar controleposten, er is een zijstraat en dat is het wel zo'n beetje. Verder zijn er heel veel hotels (waarvan een groot deel gesloten is), er zijn restaurantjes (die eten halen bij de buren) en er zijn winkeltjes waar spuitbussen zuurstof verkocht worden.

En het vreemde is: Xegar lijkt uitgestorven. 's Middags op straat zijn er nauwelijks mensen te vinden.

Xegar is bovendien niet aangesloten op het lichtnet, dus er is alleen tussen 21.00 en 23.30 elektriciteit (afhankelijk van de generator van het hotel). Ook op straat is het donker! Neem dus een zaklamp mee, en een goed boek.

4 augustus 2010

Ronbuk

Vanuit Xegar is het een lange weg naar Ronbuk waar het Everest Basecamp gevestigd is. Hoewel het hemelsbreed maar een kilometer of 90 is, duurt het toch een hele dag om er te komen.

Vanuit Xegar klimmen we omhoog, de bergen in. We overwinnen een hoge pas (geen idee hoe deze heet) op ongeveer 5900 meter. Ook passeren we nog een aantal lager gelegen passen, welke nog altijd op zo'n 5000 meter hoogte liggen.

De uitzichten zijn fenominaal, ondanks dat de lucht niet helder is en we het uitzicht op de Mount Everest en de andere reizen van de Himalaya's alle keren hebben moeten missen.... Op alle passen hangen wederom vrolijk gekleurde gebedsvlaggetjes, en zo hier en daar zijn ook mensen te vinden die allerlei Tibetaans handwerk verkopen. Voor een paar euro koop ik een aantal kettingen met een hanger van yak-bot.

Wanneer we denken dat we bijna in Ronbuk zijn, blijkt dat we nog zo'n 40 km te gaan hebben! We verzoeken de chauffeur dan ook in het eerste dorp (en enige dorp) wat we tegenkomen om te stoppen voor lunch. Voor iets meer dan een euro een grote bak noodles, welke ook nog een keer onbeperkt gevuld wordt. (Niet dat je na 1.5 portie nog niet genoeg hebt...) Heerlijk!

Het laatste stukje van de rit nemen we een klein jongetje met een dode geit mee. En zo belanden we aan het eind van de middag in het tentenkamp van Ronbuk. We zitten op 5200 meter, en het regent. Waar zijn de bergen???? En dus wachten we maar in onze tent totdat het droog is.

En dat wordt het na een paar uur....

Met zijn tweeen lopen we een rondje om het tentenkamp, naar de rivier, en zelfs een klein stukje in de richting van het Everest Basecamp. Het lopen op 5200 meter valt me echter best zwaar, zeker berg op.

Wanneer we teruglopen richting tent, komt onze gids ons tegemoed. Waar waren we? Ehhhh, er zijn geen afgronden, er zijn aardig wat mensen om ons heen, WAT is het probleem? Hij stelt voor dat we naar het Basecamp lopen. Aangezien we echter geen water of regenjassen bij ons hebben, bedankten we en stellen we de tocht uit naar devolgende ochtend. Onbegrip bij de gids, jammer dan!

Terug bij het tentenkamp zien we in de vertre de top van de Mount Everest door de wolken piepen. Voor zolang het duurt - een minuut of 5?

5 augustus 2010

Everest Basecamp

's Ochtends zijn alle bergen weer verdwenen, en is het mistig. We zien af van de klim naar boven, en besluiten de bus te nemen. Bussen rijden af en aan, en kosten 20 yuan. De gids gaat mee, al hebben we geen idee waarom. Volgens hem moet hij mee door de controlepost? Hij gaat echter met de bus terug, terwijl lopen. Een rare situatie.

De weg naar beneden is prachtig. Zo af en toe trekken de wolken op, en hebben we een prachtig uitzicht op de Himalaya's. De Everest laat zich niet echt zien, maar dat mag de pret niet drukken. Het pad wat we volgen loopt in eerste instantie samen met de weg die de bus aflegt, maar al snel vinden we een shortcut. Af en toe is het een beetje klauteren, maar over het algemeen is de weg goed begaanbaar. Na 1.5 uur zijn we weer bij het tentenkamp in Ronbuk. (Volgens de Lonely Planet kan je in 1 uur naar boven lopen, vergeet het maar! De weg naar beneden kost dus al 1.5 uur!!!)

Ronduk Monastery

En als je dan toch in de buurt bent, dan kan je net zo goed het hoogste klooster ter wereld bezoeken :)

Het klooster is niet echt groot, en er wonen ook niet zo heeel veel monnikken. Het ligt echter prachtig tussen de bergen, echt in the-middle-of-nowhere. Maar MET schotelantenne in de tuin!

En het regent weer.

Tingri

We verlaten het Qololangma National Park (de officiele Chinese naam voor het gebied rond de Everest, en rijden naar Tingri wat aan de Friendship Highway ligt.

De weg naar Tingri is werkelijk prachtig! We nemen niet dezelfde weg als op de heenweg (met de prachtige uitzichten), maar nu gaan we voor een kleine weg, en af en toe een stukje off road. Door de regenval van de laatste dagen is de 'weg' af en toe niet goed begaanbaar, en we komen dan ook een tweetal keren vast te zitten. Gelukkig zijn de chauffeur en de gids best handig in het uitgraven van de auto, en omstanders zijn ook niet te beroerd om te helpen.

Het landschap is erg gevarieerd. Dicht bij Ronbuk zijn de beren overwegend wit en grijs gekleurd (en soms bedekt met sneeuw), maar naarmaten we iets lager belanden is het landschap meer groen en glooiend (met in de verte nog steeds de bergen met sneeuw), en komen we verschillende nomaden met hun yaks en schapen tegen. Ook passeren we een enkel dorpje. Er wordt op het land gewerkt, en overal groeien gele bloempjes die nogal wat weg hebben van koolzaad.

Wanneer we Tingri naderen, wordt de omgeving weer droger en oogt het landschap ietswat rood als klei.

We besluiten niet in Tingri te overnachten, en na een kort bezoek aan de markt rijden we door naar de grensplaats Zhangmu. (Zie hier.)

 

Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.      Privacy en Disclaimer      Samenwerkingen     Website by Web Chemistry
Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.
Privacy en Disclaimer
Samenwerkingen
Website by Web Chemistry