home    reizen    going local    fotografie op reis    persoonlijk    over Jenny         
reizen   going local   fotografie   persoonlijk
europa   azië   afrika   amerika
Laatste Update:
19/03/2019

Kathmandu e.o.

 

Kathmandu

Op de dag van aankomst in Kathmandu doe ik verdomd weinig. Even langs de travel agency om m'n trip naar Tibet te boeken, maar verder? Veel verder dan het hotel en een restaurant kom ik niet.... En het restaurant is al redelijk ver, zo blijkt, want tijdens m'n eerste echte power failure (welke orde van de dag zijn in Nepal) merk ik dat het lastig is je hotel terug te vinden als je geen hand voor ogen ziet!

Thamel

Thamel is de backpackersregio van Kathmandu, zoiets als de omgeving van Khao Sarn Road in Bangkok of Jalan Jaksa in Indonesie. Er zijn veel plekken om te overnachten, veel restaurants, talrijke plekken waar je een spa en massage kan krijgen, en er zijn natuurlijk veel winkels. De meeste winkels in Thamel verkopen standaard souveniers, maar er zijn ook winkels die zich gespecialiseerd hebben in wierook, thee, en outdoorspullen. Handig wanneer je een trekking in Nepal of Tibet wilt doen!

Tussen de massa van witte mensen in (hier reken ik voor het gemak ook de talrijke Japanners en Koreanen onder) doen de Nepalezen hun ding. Op bijna elke straathoek is wel een tempel te vinden, waar geofferd wordt. Mensen plakken rijst en kleurstoffen op afbeeldingen van o.a. Buddha en verschillende Hindu goden. Voor elke tempel staan ook wel verkopers, die behalve offers vaak ook nuttige zaken als groenten en fruit verkopen.

Thamel is druk, heel druk. Na twee nachten in de omgeving van Thamel te hebben overnacht, heb ik genoeg van alle verkeersopstoppingen, toeterende brommertjes en auto's. Ik verhuis naar Boudhanath aan de andere kant van de stad (zie hieronder).

Durbar Square

Durbar Square is het centrale deel van het oude Kathmandu, net ten zuiden van Thamel. Eigenlijk is er geen sprake van een enkel plein, maar kun je spreken van drie pleinen die door kleine straatjes met elkaar verbonden zijn.


Kaarsjes op Durbar Square

Op de pleinen zijn verschillende tempels te zien, en is ook een zgn. Giant Bell en Giant Drum. Tussen de tempels door rijden gelukkig geen auto's, maar er zijn wel kindertjes die bedelen om geld. Ook loopt er een aantal Sadhus rond, heilige mannen, die graag voor een kleine vergoeding op de foto willen (met andere woorden: het zijn verklede mensen). Mensen brengen offers, en overal branden kaarjes. Een prachtig geheel!

Per ongeluk beland ik in het Museum van de Koning, welke ook aan Durbar Square ligt. Het gebouw is een deel van het paleis, en dat is werkelijk prachtig! Het museum zelf kan me echter minder bekoren, er worden heel veel foto's van verschillende Nepalese koningen tentoongesteld, en verschillende relikwieen van de koning. De koning is echt een halve heilige in Nepal!

Swayambhunat

Net ten westen van Thamel ligt Swayambhunat, oftewel de apentempel. Zodra je de lange trappen de heuvel op hebt overwonnen, en bij de tempel bent, zal je meteen duidelijk worden waar deze naam vandaan komt. Verschillende kleine en ondeugende aapjes slingeren van de stupa naar het klooster naar de tempel naar de heilige beelden. Niets is veilig.

Het is een hele klim om bij de tempel te komen, maar dan heb je ook wat. Vanaf het plateau waarop de tempel gebouwd is, heb je een prachtig uitzicht over de stad. Een smalle stupa prijkt op het midden van het plein. Ook zijn er vele gedenkstenen (graven?) te vinden. Er is een klein museum met allerlei stenen beelden, en er is een klooster. In dit klooster, wanneer je een beetje naar achter loopt, kun je aan het eind van de middag getuige zijn van een boeddhistische gebedsceremonie.


Jonge monnik in Swayambhunat

De gebedsceremonie laat een diepe indruk op me achter. In de hal van het klooster zitten aan lage bankjes monniken opgesteld, verschillende rijen dik. Ze prevelen/zingen gebeden, wat wordt begeleid door andere monniken die op een soort trompetten (vuvzela's) blazen, die slaan met de bekkens of op een grote trom. Een kleine monnik, veel ouder dan een jaar of 8 zal hij niet geweest zijn, deelt eten uit. Na het uitdelen wordt er opnieuw gebeden en gezongen. Ik ben terughoudend met naar binnen gaan, wil niet storen, maar al snel word ik naar binnen gewenkt - ook om de ruimte te kunnen bewonderen. Super gaaf!

Boudhanath

Vlakbij het vliegveld, aan de andere kant van Kathmandu, ligt de wijk Boudhanath. In deze wijk is de bekendste en grootste Boudhistische stupa van Kathmandu te vinden, en hier woont tevens een grote Tibetaanse gemeenschap. Sommigen van hen zijn recent gevlucht, terwijl anderen voor 1959 al de grens met Nepal zijn overgestoken (toen het nog mocht).

Na Thamel is Boudhanath een verademing. In de wijk komen nauwelijks auto's, maar er zijn wel talrijke winkeltjes en restaurantjes. Een aantal van die restaurant hebben zicht op de stupa, maar ook in de straatjes achter de stupa zijn vele leuke plekjes te vinden om te eten en te drinken. De wijk is aan de ene kant rustig, maar aan de andere kant absoluut niet saai! Een ideale plek om een tijdje te verblijven dus, alles wat je nodig hebt is er.

De stupa is enorm, en de grote ogen van Buddha kijken je overal op het plein aan, waar je ook bent. Twee kleine Nepalese meisjes leiden ons rond langs de stupa, ze zijn 11 jaar, gaan naar een internationale school, vervelen zich 's middags en willen later gids worden. Schattig! Wanneer het begint te plenzen nemen we ze mee een restaurant in, waar we overheerlijke momo's eten, een lokale specialiteit.

Volle maan

Tijdens volle maan vindt er rondom de grote Boudhanath tempel een ceremonie plaats, waarbij duizende kaarsjes van yakboter worden aangestoken. Het hele plein wordt op deze manier sprookjesachtig verlicht!

Al deze lampjes staan netjes in rijen opgesteld op tafeltjes, en mensen lopen rond en steken de kaarsen aan. Het regent, er is een powerfailure, en het enige licht en de enige warmte die er is komt van de heilige boterkaarsen af. Mensen spannen een zeil over de tafels, de talfs worden verplaatst naar de luwte van gebouwen, en weer andere mensen houden hun paraplu boven de kaarsen.

Na een paar uur gaan de kaarsen uit, wordt er was van de vloer gekrapt, en is wonder boven wonder de stroom weer terug.


Het Kopan klooster

Kloosters

In de wijk Boudhanath liggen verschillende kloosters (Gompas). Vele van hen zijn vrij toegankelijk, al wordt er wel een kleine donatie verwacht. Ik bezoek een aantal van de kloosters, en de kleurpracht van de muurschilderingen in combinatie met de gouden beelden blijft me verbazen en fascineren. Het bekendste klooster, Kopan Monastery, is echter dicht voor renovatie.

Gokarna Mahadev Tempel

De Gokarna Mahadev tempel ligt niet echt in Boudhanath, maar na een kort taxiritje vanuit Boudhanath ben je al bij deze hinduistische tempel. Via een mooie wandeling langs het Gokarna bos (een dennenbos!) over de heuvels en langs het Kopan klooster, ben je zo weer in Boudhanath.

De Gokarna Mahadev Tempel ligt aan de Bagmati rivier, en is voor de Nepalezen een belangrijke tempel om je overleden vader te herdenken. Tijdens mijn bezoek aan de tempel is het er een drukte van belang (geen idee of dat altijd zo is), vrouwen in rode sari's vormen een lange slang over de tempelgrond om bij bepaalde beelden te komen. Ook zitten er verschillende groepjes mensen, samen met hun priesters, te bidden. Er is een kakofonie van klanken, en overal zijn verschillende geuren. Door de mensen is de tempel niet echt goed te zien, maar dat kan me niet schelen, dit is overweldigend!


Offers in de Gokarna Mahadev Tempel

Pashupatinath

Vanuit Boudhanath is het een korte wandeling naar Pashupatinath, waar andere Hinduistische tempels te vinden zijn. De wandeling voert je even uit de echte drukte van de stad, over een hobbelig weggetje met wat huisje, winkeltjes en koeien naar een van de belangrijkste complexen van de vallei.

Aangekomen bij de Bagmati rivier stuit ik allereerst op een paar apen. Gelukkig hebben ze geen interesse in me, ik ben sinds een aanvaring met een aap op Bali (hij jatte mijn bril) nog steeds een beetje bang voor apen... Ik heb ook niet echt interesse in de apen, maar wel in de talrijke tempels en de massa's (lokale) mensen. Via de achteringang van Pashupatinath loop ik langs het hertenpark de heuvel op.

Op de heuvel liggen verschillende pleinen, met allerlei kleine tempeltjes. Tevens staan er standbeelden van heilige koeien, zijn er grote ijzeren bellen, en is er de grotere Vishwarup tempel, waar ik als niet-Hindu niet in mag. De pleinen zijn echter mooi en heerlijk om over rond te slenteren, en de talrijke verkopers (van chipjes, ananas en water) houden de apen op een gepaste afstand.

Na genoten te hebben van de tempels, daal ik wederom af naar de oevers van de Bagmati rivier, naar de plek waar bij de trappen langs de oevers van de rivier lijkverbrandingen plaatshebben. Bij dit deel van de rivier is het een drukte van belang, groepen mensen bereiden kun offers voor, anderen offeren, en ondertussen worden er lijken verbrand en uitgestrooid in de rivier. Deze lijkverbrandingen vinden dag en nacht plaats, zeven dagen per week. En terwijl aan de ene kant van de rivier mensen hun doden actief vereren, zitten aan de andere kant van de rivier tussen de tempels mensen op hun gemak toe te krijgen. Zitten ouders met kindjes, en verliefde stelletjes. De geur van verbrand vlees dringt door in je neus, maar toch is het geheel zo onwerkelijk dat het geenszins morbide overkomt, hoe vreemd het ook klinkt. Misschien is het meest indrukwekkende van het geheel JUIST dat het niet echt indrukwekkend is ?!?!

Overnacht in the Valley Guesthouse, welke net achter de Boudhanath tempel ligt. De luxe kamers op de bovenste verdieping zijn enorm, hebben een eigen balkon (met zicht op de stupa!), badkamer en AC. Deze plek is echt een aanrader! Het personeel is supervriendelijk, behulpzaam en gastvrij.

Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.      Privacy en Disclaimer      Samenwerkingen     Website by Web Chemistry
Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.
Privacy en Disclaimer
Samenwerkingen
Website by Web Chemistry