home    reizen    going local    fotografie op reis    persoonlijk    over Jenny         
reizen   going local   fotografie   persoonlijk
europa   azië   afrika   amerika
Laatste Update:
25/03/2019

Zhongdian

 

3 juni 2006

De busreis van Lijiang naar Zhongdian is prachtig! Het eerste deel gaat langs de Yangzi rivier en de Tiger Leaping Gorge (waar ik een dag eerder inderdaad ook al was, maar nu is het weer beter en zien we meer...) en gaat vervolgens gaat de weg steil omhoog de bergen in. Langs verschillende steden, dorpen en waterkrachtcentrales. De dalen zijn superdiep en de bergen zijn ruiger dan bergen die ik eerder heb gezien. Maar later tijdens de rit hebben bereikt de bus het begin van de Tibetaanse hoogvlakte en lijkt alles relatief vlak (de bergen zijn lager ten opzicht van de dalen), ookal zitten we op een hoogte van ruim 3 km. Het weer is er ook naar, hoewel we de regen eindelijk kwijt zijn, is het alles behalve warm.

Het Tibetaanse paardenfestival

In Zhongdian is net een Tibetaans paardenfestival aan de gang met een hoop ruiterspelen, zoals paardenracen en behendigheidspelen. Hoewel we het grootste deel van de driedaagse festiviteiten gemist hebben, is het toch een genot geweest om op het festival te zijn: massa's Tibetanen, zowel uit Tibet zelf als uit de omgeving waar we nu zitten, zijn naar dit festival gekomen en mensen kijken is nu eenmaal leuk :-) Bovendien is het enorm grappig om de kleine (wilde) paarden te zien, net ponny's, en beslist niet zo statig en waardig als paarden in Europa. Dit gevoel wordt alleen maar versterkt door de massa's kleurrijke linten en gebedsvlaggen die de paarden om zich heen gewikkeld hebben. Veel ruiters rijden zonder zadel. En Azie zou Azie niet zijn wanneer er niet gegokt zou worden: niet alleen op de paarden, maar ook met spellen als blikwerpen en iets met een slang, een draak en een haan waar heel veel geld mee gemoeid gaat. Maar niet het mijne!

Tibetaans klooster

Na afloop van het festival zijn we een klooster gaan bezoeken. Stukje met de bus, niet heel moeilijk in China (wanneer je het busnummer weet) en voor dat je het weet ben je uit de drukte van de stad en rijdt je door de bergen door allerschattigste dorpjes. En aangezien het ook in China lente is, staat alles prachtig in de bloei, wat leidt tot mooie paarse en gele berghellingen. En naturlijk zo af en toe een 'iets' hogere berg welke nog met sneeuw is bedekt. Bovendien lopen er overal kleine biggetjes, geitjes, lammetjes en yak-kalfjes rond. Deze laatste zijn overigens heel wollig!

Het klooster zelf ligt op een berg, stukje klimmen dus, wat gezien de hoogte toch wel zwaarder lijkt te vallen dan normaal. Hijg hijg. Maar het is de moeite, er zijn verschillende gebouwen met de meest mooie en bijzondere muurschilderingen. Tegen de helling aan liggen bovendien vele kleine hisjes, vele daarvan lijken bewoond te zijn door monnikken. Water wordt met emmertjes aangevoerd, zwaar werk!

Op zoek naar het toilet hoef ik alleen mijn neus maar achterna te gaan. Het toilet is echter doodeng, een spleet tussen een paar planken in een gammel huisje, echt ontspannen plassen kan ik niet wanneer ik in een gierput kijk die een meter of 5 onder me ligt!!! Gelukkig is het huisje niet ingestort terwijl ik mijn plasje deed en gelukkig heb ik me niet verstapt en ben ik niet dor die enge spleet gezakt (zou echt iets voor mij zijn). Wellicht de volgende keer toch even ophouden tot een ander toilet???

En hoewel we eigenlijk maar een dagje in Zhondian gepland hebben, is er geen (betaalbaar) vervoer weg uit Zhongdian naar Daocheng. Geen idee of het ligt aan de regen, een vermeende aardverschuiving langs de weg, de drukte vanwege het festival of wat dan ook, maar er zijn ineens geen kaartjes meer voor de zaterdagbus. Dan maar met een jeep? Waneer we met anderen samen reizen en de kosten delen, is het niet eens heel veel duurder. Totdat ineens de prijs verdubbeld wordt zonder opgaaf van redenen. Mooi niet dus. Dan maar de laatste vier kaarten voor de bus van zondag.

Jade meer

Ons extra dagje gebruiken we om naar het Jade meer te gaan, een meer dat zijn naam niet echt eer aan doet. Hoewel het voor het eerst sinds lange tijd zowaar zonnig te noemen is, lijkt het water toch enigszins grauw. Om het meer heen loopt een houten loopbrg, welke om onduidelijke redenen afgezet is. Niet voor een gat te vangen, zeker niet na het betalen van een vrije hoge toegangsprijs, kruipen we met een internationaal gezelschap van Canadezen, Australiers en Israeliers gewoon door de omheining heen. Ja, we worden wel terug geroepen, maar met een beetje onderhandelen en het tonen van het kaartje op het te dure ticket kom je een heel eind. Blij dat we aangedrongen hebben, want met alle bloesem in de bomen is het meer prachtig en bovendien heerlijk schoon en rustig!

Op de terugweg naar Zhongdian hebben we nog een korte stop gemaakt bij een van de oudste Buddhistische tempels van de omgeving. Aangezien we met een aantal mensen een minibus hebben (bij gebrek aan normale bussen), is het geen probleem een kleine omweg te maken. De weg naar de tempel toe is prachtig, maar barslecht en stoffig. Het verbaasd me dat die oude busjes hier zo goed off-road kunnen rijden! De tempel zelf is niet heel erg bijzonder, het is ee grote beestenboel met vele schattige jonge boerderij dieren. Het uitzicht vanaf de tempel is echter prachtig. Ook hangen er ontelbaar veel gebedsvlaggetjes welke vrolijk waperen in de wind. Ik heb er nog nooit zoveel bij elkaar gezien! (Helaas Ruud, ze zijn niet te koop, dus ik vrees dat ik jouw sponsoropdracht niet kan vervullen...)

Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.      Privacy en Disclaimer      Samenwerkingen     Website by Web Chemistry
Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.
Privacy en Disclaimer
Samenwerkingen
Website by Web Chemistry