home    reizen    going local    fotografie op reis    travel movies    persoonlijk    over Jenny         
reizen   going local   fotografie   persoonlijk
europa   azië   afrika   amerika
Laatste Update:
17/01/2019

Ulan Baatar

19 juni 2006

Trans Mongolië Express: met de trein naar Ulan Bataar

Vertrek uit China

Een droom van iedere treinliefhebber: de Trans Mongolië Express. Een treinreis van 8000 kilometer dan de Russische hoofdstad Moskou dwars door Rusland en Mongolië naar de Chinese hoofdstad Beijing. Ongeveer een week lang leven in de trein en toekijken hoe het landschap geleidelijk aan veranderd. 

Hoewel de meeste mensen van west naar oost rijden, reis ik in tegenovergestelde richting van oost naar west. Ik ben op weg van Azië terug naar Nederland. Het eerste deel, van Bejing naar Ulan Bataar, duurt 31 uur.

Diederik en ik delen onze coupé met nog twee Nederlanders. De coupé is niet al te groot: er is een tafeltje een met plastic kleedje met bloemetjes, er zijn twee banken met kussentjes om op te zitten (uiteraard zijn ook deze bankjes voorzien van bloemetjesstof) en er zijn twee bedjes boven deze zitbankjes die aan het begin van de reis nog omhoog geklapt zijn maar rond bedtijd naar beneden komen.

Niet lang nadat de trein zich langzaam in beweging heeft gezet in Beijing zie ik de Chinese muur voor de laatste keer voorbij glijden. De rest van de rit tot aan de Mongoolse grens voert door bergen en wat dorpen en steden. We stoppen niet heel vaak en de chaos die er op alle stations zou moeten zijn valt mee (of tegen?).

TME mongolie
De Trans-Mongolië Express op weg naar Ulan Baatar 

De grens tussen China en Mongolië

Pas in de avond tegen de klok van tienen bereiken we de Chinese grensplaats. Ik krijg een stempel in mijn paspoort: ik ben officieel het land uit! Maar voordat ik niemandsland verlaat en de trein zijn weg vervolgt stopt deze twee uur omdat het onderstel van de trein verwisseld moet worden. De rails in China hebben namelijk een andere breedte dan de rails in Mongolië en Rusland. 

Wanneer we tegen middernacht de trein in kunnen, wil ik niets anders dan slapen. Ik ben wel nog helder van geest genoeg om een paar Mongoolse handelaren onze coupé uit te sturen die daar wat dozen willen dumpen. Ik voel er niks voor de verantwoordelijkheid voor andermans bagage te dragen bij een grensovergang. Al helemaal niet als het een grensovergang betreft tussen twee landen waarvan ik de taal niet spreek.

En slapen? Vergeet het maar. Eerst moeten de Chinese douanebeambten de trein inspecteren. Ze nemen hun taak zeer serieus en onderwerpen de trein aan een grondige inspectie. Zelfs het plafond wordt eruit gelicht. Ik weet niet wat ze verwachten ?!?

Dan komen de Mongolen langs met papieren die ingevuld moeten worden en met stempels die in onze paspoorten gezet moeten worden. Uiteraard moet het plafond er nog een keer uit. Pas na 4,5 uur zijn alle formaliteiten verricht. Eindelijk slapen, het is immers alweer half drie...

Die ochtend slaap ik lekker uit, het landschap vanuit de trein, de Gobi woestijn, oogt saai vanuit de rijdende trein. Later in de ochtend zien we glooiende bergen, paarden en af en toe een ger (Mongoolse tent). Tegen de klok van drieën zijn we in Ulan Baatar.

Bezienswaardigheden Ulan Baatar

De Mongoolse hoofdstad Ulan Baatar heeft kenmerkende communistische invloeden. Er is een centraal plein met een standbeeld van de grote volksheld, een mausoleum en een parlement, straten met weinig groen en van die typische flatgebouwen van zo'n vier etages hoog. Onder de trap op de begane grond bevindt zich meestal een klein een deurtje waar de opzichter van het complex 'woont'. Deze trappenhuizen stinken ook bijna allemaal naar bedorven yak-melk. Jakkes. 

straatventer ulan baatar
Shoppen in Ulan Baatar

Aan de rand van de stad ligt het Mongoolse equivalent van een sloppenwijk annex camping annex woonwagenkamp: achter kleine houten schuttingen liggen vele gers, de traditionele Mongoolse tenten. Wanneer je bedenkt dat je in de Gobi-woestijn soms uren moet rijden om bij je buren te komen is het een rare gewaarwording hier zoveel gers dicht bij elkaar te zien.

Natuur Historisch Museum van Ulan Bataar

Wanneer ik op reis ben bezoek ik vaak het lokale Natuur Historisch Museum. Ik ben vind het fascinerend om te zien hoe een land zijn wetenschappelijke kennis overdraagt, en ik ben dol op het bekijken en fotograferen van (met name) de oude artefacten. 

Het Natuur Historisch Museum van Ulan Baatar herbergt een ruim collectie opgezette beestjes en muurschilderingen van andere beestjes. Sommige vitrines zijn wel mooi, met name die waarin is geprobeerd een heel ecosysteem na te bouwen. Ik verbaas me over de opgezette dieren als prooi in de bek van een ander dier. Nederlanders vinden dit al snel bruut, met name voor kinderen, maar eigenlijk is het niet meer of minder dan een weergave van de brute natuur.

tanden dinosauris ulan baatar
Tanden van een dinosaurus in het Natuurhistorische museum van Ulan Baatar

Het meest indrukwekkende in de collectie van het Natuur Historisch Museum is echter de collectie dinosauriërs uit de Gobi. Complete skeletten, dino-eieren of soms gewoon wat botten, ik heb nog nooit zoveel materiaal bij elkaar gezien!

14 juli 2006

Museum of Mongolian History

Hoewel niet alle opgravingen van Engelstalige bordjes voorzien zijn, is het een en ander heel goed aangegeven en kun je in dit museum in goede impressie krijgen van de geschiedenis van de Mongolen. De vele veroveringen zijn duidelijk in beeld gebracht door kleurrijke kaarten. Wat is dit land ooit groot en machtig geweest. En wat is het nu leeg...

Er wordt echter niet alleen aandacht besteed aan de zeges en veroveringen van Mongolië. Mongolië is zelf namelijk ook vaak het slachtoffer geweest en veroverd. In een ver verleden door onder andere de Turken en later door de Russen en de Chinezen. Ook deze zwarte bladzijden van de Mongoolse geschiedenis worden in het museum belicht. Al die volkeren hebben natuurlijk hun (culturele) sporen nagelaten. En dat is wat dit land zo bijzonder maakt!

ulan baatar mongolie
Standbeeld van de Mongoolse held Khan

Choijin Lama Temple Museum

Je hebt tempels en je hebt tempels. De Choijin Lama Temple is dusdanig bijzonder dat er de naam 'museum' aan gegeven is. Maar wat wordt er dan tentoongesteld??? 

In de hoofdtempel zijn verschillende Boeddha beelden te vinden, zowel Boeddha in het heden, in het verleden en in de toekomst. Een tienermeisje wil haar Engels oefenen en geeft me een rondleiding door het museum. Leuk! Ze vertelt me over het boeddhisme in Mongolië en de betekenis van alle beelden. Hoewel ik inmiddels de discipelen herken, net als de duizenden kleinere Boeddha's, leert ze me over de hemel (hier weergegeven door middel van gedetailleerde, houten maquettes) en over de verschillende hellen. Het boeddhisme in Mongolië kent namelijke twee hellen, de warme en de koude hel. In de warme hel belandt je als je slecht handelt, in de koude hel beland je als je slecht denkt.

Met mijn nieuw aangestelde inofficiële gids gaan deuren voor me open en kom ik ook in de naastgelegen tempels welke normaal gesloten zijn. Deze zijn een stuk kleiner en de stijl verschilt nogal.

Als dank-je-wel verwacht ik aan het eind van de tour een financiële bijdrage te moeten gegeven, maar niks is minder waar. Ik mag helpen met haar huiswerk voor de Engelse les: ze wil 25 synoniemen voor 'stupid' weten. Misschien ben ik een beetje dom, maar zover kom ik helaas echt niet... En daar voel ik me na zo'n goede rondleiding best schuldig over!!!

Onbekend Mongolië: de Black Market van Ulan Bataar

Ik ga met Baatar en Aya, een Mongoolse en een Japanse vrijwilliger, naar de Black Market om matrassen en watertanks te kopen voor de kinderen in het weeshuis waar ik vrijwilligerswerk doe. Wat een belevenis is zo'n zwarte markt! De markt is groot en druk en werkelijk ALLES is er te koop. Van matrassen tot petjes en van meubilair tot kleding. De meeste kleding is echter niet helemaal mijn stijl en vaak ook niet mijn maat, maar ik kan het niet laten om voor 2 euro een topje te kopen en wat speeltjes voor aan mijn telefoon. Kleine plastic afbeeldingen van 'Hello Kitty' die licht geven wanneer ik gebeld word. Heel kitsch.

winterpaleis mongolie
Het winterpaleis Bogo Khar

Winter Paleis (Bogo Khar) Ulan Bataar

Net een beetje ten zuiden van het Nadaam stadion ligt het winterpaleis. Hoewel het paleis momenteel (2006) in restauratie is, zijn aardig wat vertrekken gewoon open voor het publiek en zeer de moeite waard. Een hoop tantra's (kleden met boeddha's en 'protector gods'), boeddha beelden en prachtig bewerkte plafonds.

O ja, in het winterpaleis is ook nog een verzameling opgezette dieren te zien.

Gaat je voorkeur naar uit naar levende dieren dan kan je lol op: rondom het paleis wonen honderden zo niet duizenden duiven. En terwijl de Nederlandse overheid probeert deze vliegende ratten op afstand te houden, zijn de duiven in Mongolië meer dan welkom. Ze worden zelfs bijgevoerd, want dat brengt geluk. Tja.

Tips voor reizen naar Ulan Baatar

Meer lezen?

Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.      Privacy en Disclaimer      Samenwerkingen     Website by Web Chemistry
Content Copyright © 2003 - 2019 Jenny Smit.
Privacy en Disclaimer
Samenwerkingen
Website by Web Chemistry