home    reizen    going local    fotografie op reis    travel movies    persoonlijk    over Jenny         
reizen   going local   fotografie   persoonlijk
europa   azië   afrika   amerika
Laatste Update:
24/06/2017

Letland 2004

 

Wat ga je nu in Letland doen? Is het daar niet veel te koud met kerst?

Hoewel je in Letland min of meer verzekerd bent van een witte kerst, valt het allemaal best mee qua temperatuur. Af en toe stijgt het kwik tot boven het vriespunt, maar met een extra laag kleding en een warme muts en sjaal valt ook de koude goed te trotseren. En je kan er leuke sneeuwpoppen bouwen!!!

Riga 

Ooit gesticht door de Duitsers in 1201 (het is niet voor niks een hanzestad), later deel van de Sovjetunie, nu de hoofdstad van Letland, een van de nieuwste EU-lidstaten. Riga heeft recentelijk haar 800 jarig bestaan gevierd, ter ere van dit jubileum is de stad gerestaureerd, het resultaat mag er wezen!

Milda

Middelpunt van de Baltische staat is Milda, het vrijheidsbeeld dat uittoornt bovend de historische binnenstad. De groen uitgeslagen dame houdt drie sterren vast, deze symboliseren de historische delen waaruit het land is opgebouwd. Sinds de Letten niet meer gebukt gaan onder het Russische juk (in 1991), wordt het beeld continu door twee erenwachten bewaakt. De trots (of is het discipline?) blijkt wel uit het uithoudingsvermogen dat de soldaten moeten hebben: stilstaan in de sneeuw en koude is niet niks! Mooie wachthuisjes zoals we die o.a. in Nederland kennen zijn hier niet...

Pret in het park

Riga telt vele parken, zo ook rondom Milda. In de winter zit het geheel er sprookjesachtig uit, er zijn verschillende kerstbomen opgesteld maar ook rare houten figuren. Musjes, eendjes, sneeuwpoppen, je kan het zo gek niet verzinnen! Ik neem aan dat deze alleen ter versiering dienen, ze staan in ieder geval wel leuk, zo in de sneeuw. Ook zijn alle bomen verlicht voor het naderende kerstfeest, heel mooi. Om de een of andere reden passen dennenbomen met lampjes beter in het Letse dan in het Nederlandse landschap, althans, ik vind het hier een stuk mooier.

Het Middeleeuwse centrum is zeer sprookjesachtig, met name in de avonduren (vanaf 16.00 in de winter :-)), wanneer het donker is en alles sierlijk verlicht is. Op verschillende van de pleintjes klinken vrolijke kerstliedjes. Hoewel ik deze in Nederland niet altijd kan waarderen, klinken ze hier wonderschoon en niet als een storend element. Rondom de Dom bevindt zich een kerstmarkt, Letse specialiteiten als barnsteen en wollen mutsen vinden hier gretig aftrek.

Sint Petrus cathedraal

Het middeleeuwse centrum is klein en knus, alles bevindt zich dan ook op een steenworp afstand van elkaar. Niet ver van de Dom ligt bv de beroemde St. Petrus cathedraal. Deze kerk is in WOII plat gebombardeerd, maar inmiddels staat de kerk, volledig opgeknapt, weer overeind. De toren van de kerk is voor het publiek toegankelijk, hiervandaan heb je een prachtig uitzicht over de stad. De renovatie is echter de authenticiteit van de kerk niet geheel ten goede gekomen, waar ooit een gietijzeren trap je naar de toren voerde (zo neem ik althans aan...), is er nu een lift. Geschiedenis van de kerk wordt geschiedenis van de 50-er jaren, compleet met plastic ogend houtmotiefje. Desalnietemin biedt de 72-meter hoge toren een fantastisch uitzicht over de stad!

Kasteel van Riga

Ook het kasteel van Riga is vanaf deze kerk te zien. Behalve het huisvesten van de president (diens aanwezigheid wordt verraden door een of andere vlag), zitten er ook verschillende musea in het kasteel. Naast het kasteel ligt een mintgroene kerk, wie verzint deze kleuren?, hulde! De kerk van binnen is redelijk sober, maar straalt wel een stukje intimiteit uit.

Langs de oevers van de rivier

Dat ook de Nederlanders ooit invloedrijk zijn geweest in Riga blijkt uit het huis van de zwarte hoofdenHet orgineel is er niet meer, maar deze reconstructie geeft een goed idee van een Holland handelshuis. Met name in de avond, wanneer het huis mooi verlicht is, is het het bekijken waard! Op hetzelfde plein bevindt zich trouwens het museum van de bezetting, van buiten een super lelijk gebouw, groot, log zwart. Voor het museum staat een communistisch beeld, een van de weinige die ik ben tegenkomen. (Dat was heel opvallend: ik had meer communistische elementen in Letland verwacht, niet voor niks heeft het land zo'n 50 jaar deel uitgemaakt van de Sowjetunie...)

Wanneer je de rivier oversteekt, heb je 's avonds een mooi uitzicht op de skyline van de stad. Helaas waren we een beetje aan de vroege kant, hoewel de schemering al gaande was, waren de lampen van de stad nog niet aan. Om de koude te verdrijven zijn we maar een sneeuwpop gaan bouwen, er is goede plaksneeuw in Riga en het resultaat mocht er dan ook zeker zijn. (Vind ik.)


Het middeleeuwse centrum is omringd door 19de eeuwse (en vroeg 20ste eeuwse) gebouwen. Veel Jugendstil en Art Noveau dus. Zo hier en daar staat er ook wel een lelijk nieuwer gebouw in het rijtje, maar dat zijn er verwaarloosbaar weinig! Nee, het straatbeeld wordt gedomineerd door gebouwen voorzien van mooie geometrische versieringen, maar ook beelden van engelen en draken zijn niet te verwaarlozen.

Behalve de vele (katholieke) kerkjes is Riga ook in het bezit van een heuse Russisch orthodoxe kerk. Daken beslagen met goud in een typische ronde vorm, ik vind dergelijke kerken vaak prachtig om te zien. (Ik heb kennis gemaakt met deze stijl in Bulgarije, het laat me nog steeds niet los. Het bolle oogt vaak net wat vriendelijker, maar op de een of andere manier wat overheersender, dan de spitse kerktorens zoals deze in West-Europa meer gebruikelijk zijn.) Het Russisch orthodoxe kerstfeest valt echter niet gelijk met het onze, kerst valt voor deze religie pas op 7 januari 2005.

Sigulda

Sigulda ligt zo'n 55 km van Riga vandaan en je kan er gemakkelijk per trein komen. Deze trein gaat iets minder dan een keer per uur (op onregelmatige tijden, ff de dienstregeling checken dus!) en doet er ruim een uur over. Kaartje kosten zeer weinig en alleen de treinreis is al zeer de moeite waard. De trein voert door een vlak landschap met uitgestrekte dennenbossen, alles is bedekt door een maagdelijke laag sneeuw. De trein maakt ontelbare stops in allerlei gehuchten, eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik me soms echt afvroeg WAAROM, sommige dorpen tellen niet eens 10 huizen. Ook liggen er veel houtzagerijen langs het spoor.

Sigulda zelf is maar heel erg klein, maar bezit wel een aantal (oude) kastelen. De eerste bevindt zich al net buiten de stad, toepasselijk 'new castle' genoemd. Iemand heeft zich uitgeleefd met gekleurde stenen, het lijkt wel een Lego-kasteel! Wel mooi trouwens, het contrast van deze kleurrijke vertoning met de witte sneeuw. Een rookpluim vanuit de schoorsteen maakt het plaatje compleet. Tegenwoordig dient dit kasteel overigens als stadhuis en museum.

Via een glibberige trap kun je het oude kasteel bezoeken, dit ligt direct achter zijn nieuwe broertje. Alleen de poort staat nog fier overeind, de rest van het kasteel is min of meer vervallen tot een reuine. Dit is vrij opvallend, de meeste dingen in Letland zijn namelijk in de oorspronkelijke staat teruggebracht.

Met een kabelbaantje kan je naar het nabijgelegen dorpje Turaida. Natuurlijk loopt er ook een weg, maar dan moet je eerst de berg aflopen en dan weer opklimmen, de kabelbaan gaat dus een stuk sneller. Officieel gaat dat ding niet zo vaak, maar blijkbaar kun je vragen of hij een keer extra op- en neer gaat. Misschien lukt dit echter niet altijd, wij hebben het geluk gehad dat er net een aardige Letde mevrouw met een hele grote rol vloerbedekking naar de overkant gebracht moest worden...

Het dorpje aan de overkant is zo mogelijk nog kleiner. Het locale restaurant blijkt een piepklein winkeltje te zijn, waar je drinken kan bestellen en met los brood en beleg je eigen belegde broodje kan genereren. Niet duur, wel grappig. (Al is de thee soms niet te drinken...)

Nog meer paleizen, of misschien zijn het wel gewoon landhuizen, de kaart heeft niet zo veel duidelijkheid geboden. Stukje lopen door de sneeuw, gewoon de weg volgen en via de trap naar boven. Af en toe even zoeken, zowel en weg als de trap zijn weg. Naja, niet helemaal weg, maar wel ondergesneeuwd. Creatief de hoogtelijnen op de kaart gebruiken en alles komt goed, ik heb geen wegwijzers gezien...

Het pad voert langs verschillende uitkijkpunten en kleine meertjes. Door de ondergaande zon wordt alles mooi verlicht. In de nabijgelegen grotten bevindt zich een bron, Letse mensen komen hier flessen met ijskoud water vullen. Lekker! De grotten zelf stellen niet zoveel voor, de weg er na toe is echter adembenemend.

Met de bus (of liftend) kan je vanuit Tuaida weer terug naar het treinstation van Sigulda.

Ventpils

Ventpils is de tweede stad van Letland. Hoewel er van alles aan gedaan wordt deze stad aantrekkelijke te maken voor het tourisme, is er eigenlijk weinig te doen. Ventpils is een grote havenstad, er wordt met name een hoop olie getransporteerd. Veel grote tankers en pijpleidingen dus, Rotterdam in het klein, ook niet sfeervol.

De oude stadskern van Ventpils is erg klein. De inwoners van de stad gaan prat op hun kasteel, wat eigenlijk niet zo bijzonder is. Wel is ook Ventpils mooi versierd voor de naderende kerst.

De verschillende koeien-beelden die Ventpils rijk is zijn leuk om te zien. Koeien van verschillende afmetingen vervaardigt van verschillende materialen. Ineens opduikend op de meest vreemde plekken.

Waarschijnlijk is Ventpils leuker in de zomer. Dan staan de verschillende flora-klokken in de bloei en zijn er ook verschillende sculpturen van bloemen te zien. Het aquapark is dan open, een groot openlucht zwembad met verschillende glijbanen. Dan staan de fontijnen ook aan, iets wat weinig zinvol is in de winter, met de vrieskoude. Ook is het openluchtmuseum dan open, een museum met een molen en een leuk treintje.

Wat er wel te doen is in de winter? Als je de koude weet te trotseren kun je een mooie strandwandeling maken. De wind in je haren (lees: muts), je gezicht gezandstraald door het opwaaiende zand. Heel langzaam zie je (op 21 december, de korste dag in het jaar dus!) de zon omlaag de zee in zakken, rond een uur of 3 's middags al. Vanaf een van de pieren heb je een fantastisch uitzicht over dit tafereel, een wandeling naar een van de vuurtorens is zeker de moeite waard. Even de kleffe stelletjes negeren alleen :-) (Het is overigens te koud om op een van de vele bankjes plaats te nemen...)

Na de zonsondergang kun je vervolgens vanaf een van de uitkijktorens een blik over de stad werpen terwijl langzaam de lichtjes ontstoken worden. En dan naar het olympische stadion gaan voor een basketbalwedstrijd ofzo.

Links

letland.startkabel.nl
landenkompas
rondreis Letland
willgoto Letland

Content Copyright © 2003 - 2017 Jenny Smit.       Disclaimer      Website by Web Chemistry
Content Copyright © 2003 - 2017 Jenny Smit.
Disclaimer
Website by Web Chemistry