home    reizen    going local    fotografie op reis    travel movies    persoonlijk    over Jenny         
reizen   going local   fotografie   persoonlijk
europa   azië   afrika   amerika
Laatste Update:
23/01/2018

Hua Hin 2003

 

Hua Hin

Hua Hin ligt op nog geen vier uur treinen vanaf Bangkok. Het is een leuke badplaats, ondanks dat (of beter: juist doordat) het niet afgeladen vol is met touristen. Er zijn vele hotels en guesthouses en ook is er een grote verscheidenheid aan restaurants. Maar ja: ik ben van mening dat je het lekkerste eten gewoon op straat koopt, of op de nachtmarkt, zo ook in Hua Hin. Omdat Hua Hin aan zee ligt, zijn er voor weinig geld fantastische visgerechten te koop. 

Strand

Het strand van Hua hin is lekker rustig (althans, toen ik er was). In de buurt van het Hilton zijn verschillende barretjes met ligstoelen (stoelen zijn gratis wanneer je af en toe wat te drinken besteld), maar verder naar het zuiden is het strand verlaten, op een paar locale vissers na dan. Ideaal voor een strandwandeling, lekker uitwaaien en af en toe een frisse duik in de zee.
Op het strand kom je regelmatig zeesterren en krabbetjes tegen. Wat wel een beetje minder is, is dat er ook enorme kwallen rondzwemmen (soms meer dan een halve meter groot...). Maar dat mag de pret niet drukken!

Wanneer je vanaf het Hilton een uur of twee naar het zuiden loopt, (of een busje neemt,) beland je bij Khao Takiab. Vanaf deze rotspartij heb je een mooi uitzicht over de baai, bovendien is er nog een tempel die je kan bezichtigen. Tegen de rots aan staat en grote goudkleurig Buddha die ook over de baai uitkijkt.

 

Aapjes kijken

Op weg naar boven zul je door apen omringt worden. Ze zijn niet aggressief ofzo, maar willen wel heel graag wat te eten. Voor weinig geld kun je bananen kopen om aan de aapjes te geven. (Wees voorzchtig, ook via apen kun je rabius/ hondsdolheid krijgen!) Ook ik heb me laten verleiden tot het kopen van deze bananen. het gevolg was duidelijk: van overal kwamen aapjes aangerend die probeerden wat lekkers te bemachtigen. Overal voelde ik grijp-grage handjes, een aantal aapjes probeerde zich zelfs omhoog te trekken aan de rand van mijn broek. Heel schattig!

Phetchaburi

Vanuit Hua Hin kun je met de bus naar Phetchaburi. Bussen gaan een paar keer per uur en doen er iets meer dan een uur over. In Phetchaburi zijn vele tempels uit verschillende tijdperken van de Thaise geschiedenis. Om een goed beeld te krijgen kun je de wandeling die in de Lonely Planet beschreven staat volgen. De wandeling gaat door het centrum van de stad met een markt, maar ook door rustige straatjes met daarlangs leuke winkeltjes. Zo kon ik het niet laten om voor een paar bath kruiden te kopen in een van de winkels. Leuk voor thuis, wanneer je ze durft te gebruiken tenminste (en er iets lekkers uitrolt).

Wat Mahathat en Wat Kamphaeng Laeng

De belangrijkste tempel in Phetchaburi is de Wat Mahathat. Hoe overal in de stad zijn bordjes te vinden die naar deze tempel wijzen, hij is dus niet echt moelijk te vinden. Vele Thai betuigen hier hun eer an Buddha. De Wat Kamphaeng Laeng vond ik persoonlijk echter meer een bezoek waard. Op een terein verscholen tussen de bananenbomen staat een aantal Khmer-tempels uit de 13de eeuw. Blaffende honden bewaken de tempels, ook ditmaal was ik hier niet zo blij mee! Blaffende honden mogen dan wel niet bijten, maar ze stralen wel aggressie uit. Bovendien wil ik echt niet weten welke micro-organismen er op die honden wonen...

Historical Park

In het historical park van Petchaburi kun je je ook makkelijk een paar uur vermaken. Over een berg verspreid liggen verschillende tempels, chedi's en verblijven van oude koningen. Over goed onderhouden paden ben ik van de ene naar de andere bezienswaardigheid gelopen. Veel paden lopen tussen bomen en planten door, die erg mooi zijn, maar ook wat schaduw bieden. Bovendien heb je vanaf de heuvel een mooi uitzicht over de stad. Enneh, ook deze heuvel wordt weer behuisd door vele apen. Net buiten het park liggen trouwens ook nog een paar mooie tempels met goedbehouden muurreliëfs. Wanneer je vanaf het centrum te voet naar de trap gaat die de heuvel op leidt, kom je er vanzelf langs.

Verder nog een rondleiding gehad door een tempel aan de voet van de berg. Een monnik sprak me aan en wilde me dingen laten zien (niet dat hij Engels sprak, maar gebarentaal werkt ook). Dit is nogal uitzonderlijk, monniken spreken haast nooit iemand aan en zeker geen vrouwen. Je mag als vrouw ook niks aangeven aan een monnik, maar wordt geacht het voor hem op de grond te leggen, zodat hij het kan pakken. Aanraken is al helemaal uit de boze!Aan het eind van de rondleiding haalde de monnik een fototoestel uit zijn oranje pij (heet dat zo bij een Buddhistische monnik?) en vroeg of hij een foto van me mocht maken! He?

Monniken mogen niet begeren en zich niet hechten aan materialistische zaken en hij wilt me op de foto??? Aan de andere kant: een monnik is ook maar een mens en Buddha (Siddharta) zelf natuurlijk ook, dus ach. Dat Buddha heel menselijk is begrijpen de Thai maar al te goed: behalve (lotus)bloemen en fruit wordt regelmatig ook water en fanta aan hem geofferd :-)

overnacht in Pattana Guesthome, 52 Naretdamri Road, tel (00) 66 32 513 393
guesthouse in teak, erg mooi, gezellige bar, veel boeken en tijdschriften, vlak bij de zee, Nederlandse eigenaar. prijs: 200 bath

Content Copyright © 2003 - 2018 Jenny Smit.       Disclaimer      Website by Web Chemistry
Content Copyright © 2003 - 2018 Jenny Smit.
Disclaimer
Website by Web Chemistry