home    bestemmingen    going local    fotografie    travel movies    persoonlijk    over Jenny    contact         
bestemmingen   going local   fotografie   persoonlijk
europa   azië   afrika   amerika
Laatste Update:
26/02/2017

Kosovo 2014

29 april 2014

“Deze controle is alleen deze maand”. Ow? OK. Ik neem mijn rugzak op mijn rug en draag hem naar de röntgendetector. Op de detector zit een Geigerteller bevestigd. Ik weet niet wat men verwacht?

Terwijl ik met mijn goedgekeurde bagage terug naar de bus keer, zie ik nog net hoe men de motor inspecteert op – ja, op wat eigenlijk? Ik ga zitten en uit de grote stapel paspoorten van alle passagiers van de bus wordt het mijne gevist. Mét stempel. Welkom in Kosovo! De bus vervolgt zijn weg naar Pristina, waar ik overstap op een bus naar Peja in het westen. Toeristen zie ik niet.

Ook het tweede deel van mijn reis van Skopje naar Peja verloopt voorspoedig.

Peja


Wandelen in Kosovo

Gewapend met mijn regenjas (in mijn tas) ga ik Peja verkennen. Online heb ik niet veel informatie kunnen vinden (en de Lonely Planet van Oost-Europa weet ook niet al te veel te vertellen over Kosovo.). Aan de rand van het stadje moet echter een oud klooster uit de 14de eeuw, met de Patriarchal Curch van Peja. Het klooster ligt verscholen in een natuurgebied waar je prachtige wandelingen en fietstochten door de bergen kan maken. Om bij het klooster te komen moet ik mijn paspoort achterlaten bij de KFOR-soldaten aan de rand van het park. Deze beschermen het kleine (Servische) christelijke heiligdom. 

Binnen de muren van het klooster ligt de ruïne van een oude Byzantijnse kerk. Daarnaast ligt de kerk die nog in gebruik is, of eigenlijk zijn het vijf kerken die op wonderlijke wijze aan elkaar gekoppeld zijn. Het interieur van de kerken verschilt enigszins, maar overal zijn prachtige fresco’s.

Terwijl de regen losbarst schuil ik onder het genot van een kopje kamillethee in het bezoekerscentrum van het nationale park. Hier zijn fietsen te huur, en liggen ook folders van activiteiten en bezienswaardigheden in de omgeving. Dát is leuk, er is ook een folder met alle bezienswaardigheden van de stad! Ik besluit om langs een aantal moskeeën naar het etnografisch museum te lopen.

Aangekomen bij het pand waar ooit het museum zat, in een oud ‘Stone House’, zie ik niet meer dan een verkleuring op de muur van het bordje wat het museum markeerde. Het museum is weg ?!? Inmiddels loopt de middag al tegen zijn eind, en dus besluit ik via de oude markt terug naar het hotel te lopen.

30 april 2014

Happy Birthday to me :)

orthodox klooster servie
Het Servische orthodoxe Visoki Decani

Visoki Decani

Volgens Tripadvisor kun je voor een paar euro naar het Visoki Decani klooster, een Servisch orthodox klooster net buiten Peja. De eerste taxi vraagt meer dan ik hoopte, en mijn eerste onderhandelpoging mislukt en de taxi rijdt weg. Achteraf niet echt slim van me, want het lukt me niet meer om een dergelijke goede prijs te krijgen. Uiteindelijk vind ik voor 15 euro een taxi, die wacht wanneer ik het klooster bezoekt.

Bij aankomst bij het klooster moet ik wederom mijn paspoort inleveren. Het voelt een beetje raar, je paspoort naar binnen schuiven door een gat in een wachthuisje bedekt met camouflagenetten. In ruil voor mijn paspoort krijg ik een badge met ‘visitor’. Niet echt een goede ruil…

Ik treed het klooster binnen, de patio oogt leeg. Er zijn nog geen andere toeristen. Ik maak snel een paar foto’s.

Inmiddels treedt een tweetal toeristen de kerk binnen, begeleid door een monnik. De monnik komt oorspronkelijk uit Montenegro, maar woont sinds 9 jaar in het klooster. Het klooster is net wat minder oud dan de Patriarchal Church, maar ook deze kerk is ruim 600 jaar oud. De kerk heeft diverse oorlogen overleefd, en is zelfs bij granaataanslagen in de recente oorlog ongeschonden uit de strijd gekomen. De kerk is wederom prachtig gedecoreerd, in totaal zijn er 4000 m2 een fresco’s op de muren, de pilaren en de plafonds!

Volgens het bordje bij de ingang mag er in de kerk geen foto’s gemaakt worden, maar volgens de monnik is het geen probleem zolang je niet flitst. Dat laat ik geen twee keer zeggen.

fresco servie
Prachtige fresco's in een orthodox klooster

Na de lunch neem ik een bus naar Pristina, de hoofdstad van Kosovo.

1 mei 2014

Pristina

Het is de dag van de arbeid. Maar wat betekent dat in Kosovo? 

Bazaar

Ik begin mijn ontdekkingstocht in Kosovo met een zoektocht naar het etnografisch museum. Ik heb een kaart van de stad, en normaal is er helemaal niks mis met mijn kaart-lees-vaardigheden. Toch loop ik rondjes over de bazaar zonder het museum tegen te komen. Wel zie ik een aantal mooie moskeeën, en veel Kosovaren die groenten en fruit, sigaretten en honing te koop aanbieden. De winkels zijn echter dicht.

Uiteindelijk krijg ik een handje hulp van een vriendelijke marktkoopman. Met zijn instructies vind ik het museum, wat dicht blijkt te zijn. Bah.

Ik plof neer in een theehuis. Eigenlijk zitten er alleen mannen, maar met een mannelijke reisgenoot ben ik blond en dapper genoeg om er tussen te gaan zitten. Heerlijke (zoete) Turkse thee, koffie met een laagje drab op de bodem en hardgekookte eieren voor nog geen euro. Prima deal.

Via de winkelstraat (waar alles dicht is) en het monument of Brotherhood and Unity loop ik naar de klokkentoren. De toren lijkt op de foto groter dan in het echt, beetje jammer.

De middag breng ik door in mijn hotel met een goed boek. Het regent weer.

Newborn Monument

Wanneer eind van de middag de zon voorzichtig door de wolken breekt, besluit ik naar het ‘Newborn monument’ te lopen. Een soort van IAmsterdam maar dan anders. Het standbeeld symboliseert namelijk de onafhankelijkheid van Servië in 2008. Achter het monument staat een groot winkelcentrum/sportpark in een vrij typische Joegoslavische/communistische stijl.

communisme kosovo
Een verlaten communistisch winkelcentrum in Pristina

2 mei 2014

Kosovo Museum

Het museum van Kosovo is gevestigd in een oud Otomaans pand. De buitenkant en het veldje tegenover het museum (met oude artefacten) zijn er veelbelovend uit, dus voor openingstijd sta ik al op de stoep om het museum te verkennen. Ik ben echter te vroeg.

Geduldig wacht ik totdat het museum open gaat. De collectie is echter niet wat ik verwachtte: er zijn geen oude beelden, er zijn geen oude gebruiksvoorwerpen. In het museum zijn foto’s uit de oorlog te zien, wapens en vlaggen. De begeleidende tekst is echter alleen in het Albanees, en dus krijg ik er weinig van mee.

In de kelder van het museum is een prachtige tentoonstelling. Ook hier ontbreken de bijschriften, dus ik weet eigenlijk niet waar en wanneer de foto’s genomen zijn. Het zou Turkije kunnen zijn, maar het zouden ook Turkse invloeden van de Balkan kunnen zijn.

Rond het middaguur brengt een taxi me naar het busstation. De bus brengt me van Pristina naar Skopje in Macedonië, waar ik overstap op een bus naar Ohrid.

Meer lezen?

 

Deel deze pagina:

Content Copyright © 2003 - 2017 Jenny Smit.    Website by Web Chemistry
Content Copyright © 2003 - 2017 Jenny Smit.
Website by Web Chemistry