home    stage Indonesië    vrijwilligerswerk Azië    gastenboek
Pangandaran

Vanuit Yogya is het een eitje om naar Pangandaran te reizen. Verschillende reisorganisaties bieden tochten aan per minibus of per minibus/ boot. Dat laatste is het mooiste (een combitocht is wel aan te bevelen, zo weet je zeker dat je de boot niet mist)! Eerst over de weg naar Cilacap, dan over het water verder. Langs een oude gevangenis (Bui Besi) en mangrovebossen. Langs kampongs. Echt mooi.
Wat ook grappig is: soms vliegen er vliegende vissen over of langs de boot!

Onze reis verloopt echter niet geheel als verwacht. In Cilacap staat er nog geen boot klaar, maar volgens de chauffeur van de minibus kan deze elk moment arriveren. We maken van de stop gebruik om wat snacks en drinken te kopen en om een praatje te maken met wat Javanen die ook op de boot staan te wachten. Als de boot eindelijk arriveert, worden we geholpen met de bagage en kan de reis beginnen. Het regelmatige geronk van de motor maakt echter al snel plaats voor een onbestemd gepruttel. We zijn de haven nog niet eens uit! Binnen een paar minuten echter heeft de bootsman de boot weer aan de praat, vol goede moed beginnen we aan de volgende meters. Ook nu is het geluk van korte duur. Als dit ritueel zich enige keren herhaald heeft (we zijn nog steeds de haven niet uit), wordt besloten dat we toch maar moeten overstappen op een andere boot. De bootsman naar een andere boot dat deze moet komen en snel kunnen we, midden op het water, overstappen naar een werkende boot.

Op het schiereiland Pangandaran is het nooit ver naar de zee toe. De zandstranden zijn schoon, en niet ver van de kustlijn zijn voldoende warungs voor je natje en je droogje. De zee is echter vrij wild, er zijn soms meters hoge golven, lekker een stukje zwemmen gaat dus lang niet altijd. Echter, zolang je de kust niet te ver achter je laat is het goed te doen. Met een duikbril en snorkel zul je al snel mooie vissen en wat koraal zien. Ikke was echter zo stom om mijn voet open te halen aan een stuk koraal, AU! Een gewaarschuwd mens telt voor twee...

In Pangandaran is makkelijk een gids te vinden voor een tocht de jungle in. Er worden vele tochten van verschillende lengtes en zwaartes aangeboden, voor ieder wat wils dus. En laat je vooral niet ontmoedigen door het feit dat jij op je wandelschoenen aan komt zetten, terwijl de gids op teenslippers loopt! In de bossen ligt trouwens een meertje in de bergen met een prachtig uitzicht over de zee. Zwemspullen mee dus.

Een aangrenzend park is ook zonder gids te betreden. Hier is de vegatatie erg mooi en dieren laten zich snel zien, ze zijn inmiddels aan mensen gewend, eten zo uit je hand. Beetje nep, dat wel:-)

Ennuh, vergeet niet een boottocht over de Green Canyon te regelen. Op een boot over een rivier met aan alle kanten regenwoud. Op naar de watervallen! Of deze watervallen mooi zijn weet ik trouwens niet, door hevige regenval was de rivier te wilt en konden we de watervallen helaas niet bereiken.

Extra tip: in de haven van Pangandaran verkopen diverse visrestaurants dagverse vis en schaaldieren. Ben en ik zijn hier een keer kreeft en reuzengarnalen gaan eten voor heel weinig geld! De sfeer in deze restaurants is iets minder: veel TL ligt en naar Westerse maatstaven weinig sfeervol. Veel locals.

mail 18 mei
(over Pangandaran, jungle, Green Canyon)

Geen idee waar we overnacht hebben, maar er zijn voldoende guesthouses en eenvoudige hotels te vinden. 

Vanuit Pangadaran hebben we een minibus naar Bandung genomen.