home    stage Indonesië    vrijwilligerswerk Azië    gastenboek
Malang

Malang was vroeger een verblijfplaats van koloniale gepensioneerden. Nog steeds zijn er veel gebouwen uit de koloniale tijd. Aangezien Malang(centrum) niet zo groot is, kun je gewoon met de benenwagen/ becak de stad doorkruisen om dingen te bezichtigen.
Bij de Alun-alun is trouwens een duidelijk voorbeeld van het einde van de Nederlandse overheersing zichtbaar: naast de kerk ligt een grote moskee. Deze is zo gebouwd, dat hij niet alleen groter (hoger) is dan de kerk, maar ook zo dat de kerk het grootste deel van de dag in de schaduw van de moskee staat!

Per bemo zijn oude vakantie oorden als Batu goed te bereiken. Mooi gelegen in de bergen, relatief koel, omringt door fruitboomgaarden. Lekker om een wandeling te maken. Behalve de vele resorts, is er in de bergen ook een recreatieparkje te vinden. Er is een grote speeltuin voor de kids, maar ook een zwembad om lekker in rond te dobberen.
Maar ja, naar een paar uur zwemmen wil je toch weer weg. Helaas bleek toen dat de bemo, die ons bij het park afgezet had, een aardig stukje van zijn route was afgeweken. En we hadden natuurlijk geen flauw benul welke kant we op moesten om weer in de bewoonde wereld te raken. Gelukkig konden we na een half uur gelopen te hebben een lift naar Batu krijgen. Aardige mannen, die natuurlijk vol interesse waren over waar we vandaan kwamen en wat van van de omgeving vonden. Over dat laatste kan ik kort zijn: heel mooi!

Verschillende hotels bieden excursies naar de Bromo aan. En al kost het je nachtrust (je vertrekt om half 2), toch moet je gaan!

De excursie die wij genomen hebben bracht ons midden in de nacht naar een berg tegenover de Bromo. Het eerste deel van de weg is goed begaanbaar, maar gaandeweg hobbelt het steeds meer en werden de bochten steeds steiler (en word ik steeds misselijker). Terwijl de zon opkomt heb je een mooi uitzicht over de vulkaan en diens omgeving. De hoek en de kleur van het prille zonlicht geven alles een sprookjesachtige uitstraling.

Na het opkomen van de zon worden we naar de voet van de Bromo gereden. Om de Bromo heen ligt een grote zandvlakte van lava-zand, heel appart. De Bromo kun je te voet of per paard (niet tot boven!) beklimmen. Ondanks dat het nog redelijk vroeg in de ochtend is, is de klim toch al warm en redelijk vermoeiend. Het uitzicht vanaf de Bromo is echter prachtig, net als de krater van de vulcaan. Diep beneden je zie je allerlei modder poeltjes borrelen en zie je (zwavel)dampen opstijgen.

Minder bekend zijn de tempels romdom Malang, zoals bij Singosari. Wij besluiten om per trein naar Singosari te gaan (de trein richting Surabaya). Op tijd op het sation, in het bezit van de juiste kaartjes, let's go!. De trein is al aardig vol wanneer we instappen, eigenlijk hebben we geen zin om te staan. Gelukkig vinden we een coupé waar nog een aantal banken vrij is, hier nemen we dus plaats. Een man met een petje zegt dat het deel van de trein waar we ons in bevinden, gereserveerd is en dat we er niet mogen zitten. Na even doorvragen blijkt echter dat dat pas vanaf de volgende grote plaats is, en aangezien wij slechts naar Singosari gaan, de volgende halte, mogen we blijven zitten. De man blijkt leraar te zijn op een basisschool en vertelt vol trots dat hij heel goed Bahasa Indonesia en Bahasa Jawa spreekt. Ook spreekt hij wat Engels en wil dat graag met ons oefenen. Geen probleem! Zijn  gebrekkig Engels en mijn gebrekkig Indonesisch zijn voldoende om een gesprek te voeren. Hij vertelt ons dat hij het belangrijk vind dat de kinderen naar school gaan en een paar talen leren. Ik kan dat alleen maar beamen. Toch is het wel krom: veel mensen in Indonesië zullen nooit samenleven of werken met iemand die hun eigen taal niet spreekt en zullen nooit de mogelijkheid hebben het land te verlaten. Is het dan erg nuttig om ook Engels te spreken?

Na een uur vertrok de trein eindelijk. Tot onze grote verbazing zien we ineens station Singosari voorbij zoeven! Daar hadden we toch moeten stoppen??? Ja, maar aangezien de trein vertraging heeft, vandaag even niet. Vanaf de volgende halte nemen we een bemo naar Singosari.

In Singosari is een aantal oude Hindoeistische tempels met imposante dwarapala (tempelwachters) te vinden. Ook de stupa in Sumberawan is een bezoekje waard, mede door het tochtje door sawa's wat moet worden afgelegd om deze stupa te bereiken. In Tumpang ligt Candi Jago, welke een vorm van tantrisch Buddhisme vertegenwoordigd. Een klim naar de top van de tempel symboliseerd de gang naar het Nirwana. De trapjes zijn nog in goede staat, dus klimmen maar!!!

 

mail 5 mei
(over Blitar, Tulungagung, Malang)

mail 8 mei
(over Malang, Bromo, Batu, Singosari)


Overnacht in hotel Helios, Jl. Pattimura 37. 
Rustig gelegen, net ten noorden van het centrum. Goede service, geen airco, geen eigen badkamer, maar wel een mooie patio met verschillende tropische vogels.

In Malang hebben we een minibus geboekt naar Yogyakarta. Een lange rit van 8 uur, met helaas een chauffeur die niet echt kon rijden, wat zich uitte in spookrijden en een aantal bijna-botsingen. Maar aangezien dit verhaal op internet is beland, mag de conclusie getrokken worden dat ik deze dodenrit overleefd heb.