home    foto's    stage Indonesië    vrijwilligerswerk Azië    vliegtickets    contact    gastenboek    facebook
Bako NP

Met Kuching naar het dorpje Bako is maar een klein eindje, in minder dan een uur ben je er. Toch gaat een heel andere wereld voor je open...

Buslijn 6 (Petra Jaya) vertrek naar het dorp Bako. Echter, er gaan maar een paar bussen per dag. Voor RM 5 (i.p.v. RM 4) rijden er ook minibusjes naar Bako. De minibus is een leuke manier om met de lokale bevolking in aanraking te komen. Iedereen babbelt wel even gezellig tegen je aan (in het Maleis) of knijpt je even gemoedelijk in je arm. Dolletjes. Het leuke is dat je af en toe mensen ergens midden in een dorp of woonwijk afzet, zo zie je nog eens wat van de omgeving!

In Bako aangekomen moet je je registreren bij de pier. Je krijgt een aantal formuliertjes, je krijgt een boot toegewezen en je bent klaar voor vertrek naar het park. De boottocht is erg leuk, het water in de rivier is brak en er zijn mooie mangrove bossen. Lokale vissers hebben aan grote houten constructies hun netten hangen. Je kijkt uit over Damai. De bergen steken uit het water, net als grillig gevormde rotsen.

Wanneer het eb is (in de morgen dus), kan de boot niet tot de pier varen. Het laatste stukje naar Bako NP moet je dus door het water baden, maar gelukkig is er bij het park head quatre (HQ) een kraan om je voeten te wassen. Met zand tussen je tenen een trekking beginnen is niet een goed idee:-)
Er zijn verschillende langere en kortere trails, kaarten (zonder detail) zijn verkrijgbaar in het HQ. Langs de wegen staan pijltjes en kleurtjes, het is dus niet al te moeilijk de weg te vinden.

Omdat we toch wel heel erg graag Proboscis Monkeys (neusapen) wilden zien, hebben we besloten te beginnen met de Telok Delima, volgens de LP was de kans daar het groots apen aan te treffen. Op weg naar de mangroves, het eindpunt van de trail, hebben we al verschillende dieren gezien. Brutale makaken (kleine aapjes), maar ook een zwijn liepen al vlakbij het bungalow parkje. In de mangrove bossen liepen allerlei krabachtige rond, veilig verscholen in een schelp. Hoog in de bomen zagen we ook een aantal neusapen, net te ver om ze heel goed te kunnen bestuderen, met desalnietemin heel bijzonder. Zeker wanneer je bedenkt dat er nog maar een paar honderd van deze apen leven! (Wanneer je de proboscis monkeys van dichtbij wilt zien, kan ik je aanraden naar de Zoo in Singapore te gaan :-))
De lange neus is trouwens alleen weglegd voor de mannetjes, vrouwtjes apen hebben niet een dergelijk fallus-symbool tussen hun ogen hangen.

Terug aangekomen bij het HQ is de tijd omgebroken om onze vocht- en zoutverliezen op prijs te brengen. Het aanwezige zelfsbedieningsrestaurant is best goed en prijzen zijn niet belachelijk hoog.

De tweede trail die we afleggen is minder makkelijk. De Telok Pako voert naar een strandje, maar voordat je daar bent moet je een aardige klim doorstaan door mangrove bossen, stijle spleten in rotsen en af en toe op je kont naar beneden om veilig een helling af te klauteren. Al snel hoor je echter de zee door de bomen ruisen (je bent er dan echter nog lang niet!) en hoor je de geluiden van allerlei dieren, die boven je hoofd de boomtoppen onveilig maken, versterkt door de echo binnen de klif. Minder energieke mensen kunnen ook met de boot dit strandje bezoeken.

Het vinden van een bootje naar Bako duurt niet lang, de vaart zit er vanwege een dreigende regenbui duidelijk meer in dan op de heenweg. En dan begint het wachten op de bus terug naar Kuching...