Zo gladjes als onze bustocht van KL naar Penang begon, zo abrupt eindigde deze...
Onze buschauffeur leek mooi op schema te liggen, ondanks verschillende stops waarvoor we de tolweg hebben verlaten (bij commissie-restaurants en om vriendjes af te zetten). Maar dan staan we ineens niet ver van Penang stil, er heerst paniek, niemand snapt wat er aan de hand is. De buschauffeur mompelt iets in het Maleis en verdwijnt, mensen in de bus vragen MIJ wat er moet gebeuren. Alsof ik het weet!
Blijkt dat we moeten overstoppen naar een andere bus, een gammel exemplaar. De chauffeur kan ook al niet rijden. Met horten en stoten rijden we Penang-bridge op, de langste bus van Zuidoost-Azië. Via een doolhof één-richtings straten komen we dan aan in Georgetown, een nogal grauwe stad. Wees welkom...

Een duik in het zwembad van het hotel maakt veel goed. De lucht is helder en af en toe vliegt een adelaar over. Heel cool, die beesten zijn super aerodynamisch, slecht af en toe maken de vleugels een slag.

's Avonds is het goed vertoeven langs de Lebuh Chulia, de levensader van Chinatown. Helaas zijn echter veel winkeltjes dicht in het weekend. Een paar restaurants en kroegen zijn echter wel open, net als de Hawker stalletjes. Je hoeft dus niet met een lege maag naar bed :-) 

Lebuh Chulia, China Town

Penang heeft een aantal shopping malls, maar helaas valt alles aan beetje tegen na wat we in KL gezien hebben. Veel winkels staan dan ook leeg, wat een verlaten indruk geeft. Net Hoog Catherijne na winkelsluitingstijd, niet 'the place to be'!
Het positieve is echter dat ons shoppen voor een visum gelukt is, de Indonesische ambassade geeft ons groen licht om naar Bintan te gaan!!!

Een leuke excursie voor een middagje is een bezoek aan de Kek Lok Si Temple (tempel van de duizend Buddha's), de grootste Buddhistische tempel van Maleisië.  Vanaf de Komtar in Georgetown rijden we verschillende bussen naar Air Hitam (Zwart water), een heuvel vlakbij Penang Hill. Tijdens de busreis krijg je verschillende kanten van Georgetown te zien, naarmate de bus verder het centrum uitrijdt, maken de koloniale gebouwen meer en meer plaats voor grauwe flats. En naarmate de behuizing kleiner wordt, zijn er meer en meer mensen op straat te vinden, wat leidt tot kleurrijke taferelen.

Bij de Kek Lok Si tempel aangekomen moeten we ons eerst een weg banen door te tientallen kraampjes. Verkopers zijn hier duidelijk opdringeriger dan in andere delen van het land, jammer.
Bovenaan de trappen is een vijver met tientallen schildpadden. Deze liggen gezellig op een hoopje. (En het scheelde maar een haartje of mijn telefoon, die uit mijn tas viel, lag er tussen:-))

Veel Buddha-beelden in de Kek Lok Si temple

De tempel bestaat uit verschillende kleinere tempels, in elk deel van de tempel wordt een andere Buddhistische godheid vereert. Het is niet alles goud dat blinkt en niet elke Buddha is van goud. Elke tempel heeft min of meer een unieke indeling en is een bezoekje waard.
Vanaf de begane grond van het tempelcomplex heb je een mooi uitzicht over Penang en Georgetown, maar voor het ultieme uitzicht moet je de pagoda (Ban Po Tar) beklimmen. De wanden van elke etage van de pagoda (het zijn er 7) zijn bekleed met honderden tegeltjes met elk een afbeelding van Buddha. Elk niveau heeft zijn eigen kleurencombinatie en hoewel ik gen idee heb of dit waar is, lijkt ook met elk niveau de rijkdom toe te nemen. Het is trouwens grappig dat de tempel niet in één stijl gebouwd is, de bovenkant is Burmees, de onderkant Chinees en alles wat ertussen zit Thais.

In de Lonely Planet staat een 'rondje eiland' beschreven. Leuk om uit te proberen, een stuk met de bus samen met de lokale bevolking levert vaak de leukste gesprekjes op.

De bus vertrekt al snel naar de Snake Tempel, onze eerste stop. De tempel is ietwat commerciëel, maar gelukkig is het niet druk ten tijden van ons bezoek. Op het altaar van deze Buddhistische tempel staan vasen met takken, mooi gedecoreerd met een aantal (levende) slangen. Gelukkig worden de slangen, die overigens giftig zijn, bedwelmd door de wierook. Ik hoop het maar...
Hoe het ook zij, de beesten liggen er relaxed bij en er is geen vuiltje aan de lucht!

Snake Temple

Omdat er ook geld in het laatje moet komen, is het ook mogelijk om met een gifslang op de foto te gaan in een aangrenzend gebouwtje. Ik hou me niet met een dergelijke poppenkast bezig, geen spectaculaire foto's van mij met een slang dus.
De tempeltuin is wel aardig, de slangen die ook hier zouden moet zitten laten zich niet zien.

Met de bus vervolgen we ons rondje naar Balik Pulau. De eerste bus die langsrijdt (en niet vol zit) rijdt voorbij, dat terwijl de chauffeur vrolijk naar ons zwaait terwijl hij ons uitlacht. De PIEP. Gelukkig komt er binnen het halfuur nog een bus die ons neeneemt.
Een prachtige weg voert ons naar Balik Pulau. Onderweg vermaken we ons met de medepassagiers, spelen we met een paar kinderen en genieten we van het uitzicht. De bus rijdt door jungle, langs plantages en door dorpen, zo nu en dan kunnen we een blik werpen op de zee en allerlei kleine eilandjes.

Moskee in Balik Pulau

In Balik Pulau is niet veel te doen. Een aantal kleine winkeltjes, een markt, een paar moskeeën en restaurants en meer niet. Verschillende bewoners vragen ons dan ook maar direct op de man af wat we hier komen doen.
Hun verbazing wordt verklaard door het feit dat er helemaal geen bus is die ons verder brengt in ons rondje eiland! De info in de LP blijkt achterhaald, onverrichter zaken nemen we dezelfde (nog steeds mooie) route terug naar Georgetown.

Ach, zo hebben we de tijd om Georgetown te bekijken. Doordat onze ritjes van en naar de Indonesische ambassade toch wel wat tijd gekost hebben, zijn we daar nog niet aan toe gekomen. We nemen de bus naar de Jetty en starten daar onze wandeling. (Alle bussen rijden naar de Jetty, erg moeilijk is het dus niet om daar te komen...)

Langs de zee, waarvan we weinig zien omdat er een lelijk scherm voorstaat, lopen we naar de Victoria Memorial Clocktower. Trefwoorden: koliniale stijl, wit, loopt op tijd en wordt omringt door auto's die over de rotonde razen. Een foto waard dus :-)
Bij de klokkentoren liggen nog meerdere gebouwen in koloniale stijl, allemaal groot en fris in de verf, vele huisvesten tegenwoordig allerlei bekende internationale bedrijven.

Victoria Memorial Clocktower

We vereren ook het oude fort met een bezoek. Eigenlijk staan alleen nog maar de muren overeind, maar de inwoners van Penang zijn er maar wàt trots op! Er wordt dan ook vanalles aan gedaan om het fort voor touristen aantrekkelijk te maken: er lopen mannetjes rond in kleding van een paar eeuwen geleden (inderdaad, de kleren van de overheersers!) en er loopt zelfs een paardje aan een touw (arm beest...). Het grootse 'food festival' hebben we nét gemist (weg naar Borneo), maar aan de voorbereiding te zien was het heel wat...
Er zijn verder een paar mooie kannonen te zien, onder meer met het VOC logo, maar om daar nu mee te pronken...

Via Little India vervolgenden we de weg naar het hotel. In een tempel is één of ander Hinduïstisch feest, maar helaas hebben we niet kunnen achterhalen wàt er nu eigenlijk gevierd werd. Je moest in ieder geval hard bidden en goed je best doen en dan kreeg je wat je wenste :-) (Wie weet wat er op 28 juli 2004 gevierd werd, mag dit in mijn gastenboek vermelden!!!)
Ondanks dat ik weinig van het feest begrepen heb, ben ik wel uitgenodigd. En het was fantastisch! Alle mensen, met name de vrouwen, hebben hun mooiste kleding uit de kast gehaald. Hun sari's vormen een kleurrijk geheel. Overal is de geur van wierook, er zijn kaarsje en live-muziek en er worden bloemen, fruit en lappen (?) geofferd. Heel Little India rukt er voor uit, het is dan ook erg druk in de tempel. We worden van verschillende kanten welkom geheten en worden uitgenodigd om foto's te maken, wat ik eigenlijk een beetje raar vind. Maar goed, als het dan toch mag, kan ik de verleiding niet weerstaan... (Helaas zijn de foto's wat groenig door het TL-licht, ik vond het ongepast een flitser te gebruiken.)

Kuang Yin Teng

Van Little India hoef je maar de weg over te steken om in China Town te komen, maar het is een wereld van verschil. Ineens schalt er geen muziek meer uit allerlei boxen en worden er geen 'Bollywood' films meer vertoond. Wel zijn er in Cina Town ook een hoop kleuren, maar veel minder tinten in details als in Little India. Enneh: ook de mensen zien er duidelijk anders uit! Grappig, ondanks dat de inwoners van beide wijken waarschijnlijk allemaal in Maleisië geboren zijn, hebben ze toch nog heel veel weten te bewaren van de cultuur van hun voorouders. En nu maar hopen dat ik niks overgenomen heb van de VOC-ers...

Overnacht in Hotel Continental, 5 Jl Penang, Georgetown
Groot hotel, toch gezellig, grote kamers met mooi onderhouden badkamers, erg klein zwembad.