home    stage Indonesië    vrijwilligerswerk Azië    gastenboek
Kuala Lumpur

Wat is er logischer dan te beginnen met een wandeling door Chinatown, wanneer dat ook de wijk is waar je hotel zich bevindt? Niks!

Talrijke kramen met fruit, ander voedsel, (nep)DVD's en (nep)merkartikelen zijn uitgestald binnen Chinatown. Vanaf alle kanten word je belaagd om vooral HUN DVD's te kopen, de één nog scherper geprijsd dan de ander. Filmliefhebbers kunnen hier absoluut hun hart ophalen!


Mangosten in Chinatown

We verruilen de drukte van Chinatown voor de drukte van de monorail en zetten koers richting de KL toren. De monorail is een efficiënte vorm van transport, niet duur en alle haltes staan duidelijk gemarkeerd.

Vanaf de monorail is het niet al te ver lopen naar de KL toren (Menara Kuala Lumpur), dat ding is zo hoog dat hij niet te missen is! Maar je kent dat wel: wanneer je denkt dat je er bent, blijkt de heuvel waarop de toren staat toch nét iets hoger dan gedacht. Niet dat dit een onoverkomelijk probleem is, maar aangezien we voor zonsondergang boven willen zijn zwichten we toch maar voor een van de talrijke taxi's.

De KL toren is op 4 na de hoogste zendmast van de wereld. Een lift brengt je naar het viewing deck op een hoogte van 276 meter, waar vandaan je een prachtig uitzicht hebt over KL (en uiteraard de nabijgelegen Petronas Towers) en omstreken. Zelfs de limestone grotten waarin onder meer de Batu Caves zich bevinden zijn zichtbaar. Een duidelijke audio-guide die beschikbaar is in verschillende talen geeft uitleg over hetgeen je ziet. Erg makkelijk is ook de vooruit- en terugspoeloptie, wanneer het ergens erg druk is, sla je dat deel even over en kom je later gewoon terug. Je krijgt een hele berg informatie, maar zeker heel interessant. Terwijl we ons rondje maken gaat langzaam de zon onder. Het licht van de ondergaande zon verandert de kleuren in de stad. Geleidelijk gaan er meer en meer lampjes aan en het uitzicht veranderd drastisch. Adembenemend, steeds zie je weer nieuwe en andere dingen.


de KL-tower


zonsondergang vanaf de KL tower

Na een paar uur zijn we echt uitgekeken (voor zover mogelijk...) en beginnen onze maagjes te knorren. Een taxi brengt ons naar Bangsar, een wijk met verschillende trendy café's en restaurants. Deze laten we echter links liggen en we bestellen een eenvoudige (nouja...) doch voedzame maaltijd (dat wel!) bij één van de Food Stalls. Onze maaltijd wordt opgeluisterd door een uitzending van de locale Idols, een programma dat in Maleisië ook zeer populair is. Bijna elke Food Stall heeft wel zijn eigen TV. De kandidaten die we zien zingen slecht, maar dat maakt het geheel niet minder amusant. We zingen en klappen vrolijk mee met de locale bevolking en het ijs is snel gebroken.

De volgende dag hebben we een mooie wandeling gemaakt door Chinatown en het koloniale district. Wie per trein KL binnenkomt heeft het eerste gebouw al gezien: het mooie, witte treinstation van KL. Een stukje verderop ligt het postkantoor, alle motiefjes in alle ramen zijn gebaseerd op symbolen van de Islam. Een mooi gebouw en een mooi terugkerend thema, met name de hoge toren doet vrij sprookjesachtig aan. Bijbehorende Petronas fontijn is een beetje saai, maar vanaf het plateautje heb je wel een mooi uitzicht over de stad. Maleisiërs vinden de fontijn daarentegen wel de moeite waard, grappig om te zien dus hoe zij zich vergapen bij dat ding.

Merdeka plein is daarentegen zeer interessant. Ooit was deze Padang (=plein/grasvlakte) het hart van het koliniale district, maar nog steeds ligt het gras en goed bewaterd en pas geknipt bij. In 1957 is op dit plein de onafhankelijk uitgeroepen. (Vandaar de naam, Merdeka= vrijheid/onafhankelijkheid.) Aan de westkant van het grasveld ligt de Royal Selangor Club, nog steeds een verzamelplaats voor de locale elite. Aan de noordkant van het plein liggen gedenkbogen die de vrijheid symboliseren. Aan de oostkant ligt het Sultan Abdul Samad gebouw, een megelmoes van Moorse en Victoriaanse stijl die typerend is voor de koloniale gebouwen in KL. Ooit was dit gebouw het secratariaat voor de Britse administratie, maar na de val van de Britten is het de Supreme Court. Wanneer je tussen de hoogbouw door kijkt, zie je de Petronas Tower en de KL tower liggen. Een duidelijk contrast, deze ontmoeting van oud en nieuw.


Padang Merdeka

Iets ten noorden van het plein ligt Mary's Cathedral en de treehouse fontain.

Ook ligt de Masjid Jamek vlak bij het plein, een van de mooiste moskee's van KL. Om binnen te komen moet je uiteraard decent gekleed zijn, wanneer je als vrouw geen hoofddoek bij je hebt (stel...) dan kun je er ter plekke een lenen (bah :-))

***

Na een paar dagen de stad ontvlucht te zijn naar Taman Negara National Park, vervolgen we onze tocht door KL. We hebben nog steeds de Petronas Towers niet van binnen gezien, dat is toch wel een 'hoogtepunt' van ieder bezoek (al sta je in de KL tower hoger). Op dag één zijn we duidelijk te laat, elke dag worden er maar 800 kaarten vergeven om vanaf de loopbrug tussen de torens over de stad te kijken, dus je moet er vroeg bijzijn. In tegenstelling tot wat in de Lonely Planet staat: de ticket afgifte (tickets zijn gratis) opent om 8.30, om 9.00 uur mogen de eerste groepen de torens in.


KLCC: de gouden driehoek

Naja, in de Petronas Towers ligt ook een winkelcentrum, het Suria KLCC, dus voordat we in het zwembad van het hotel duiken nemen we daar maar een kijkje. Alle upmarket internationale ketens zijn hier te vinden, desalnietemin zijn de prijzen in KL lager dan bij ons. Het jammere alleen is dat de meeste winkels niet echt zijn ingericht op vrouwen van 1.87 m, geen leuke nieuwe broek voor mij dus :-( Na heerlijk afgekoeld te zijn in het zembad bezoeken we hetvolgende winkelcentrum: het Sungei Wang Plaza en BB Plaza. en shoppen maakt hongerig, maar geen nood, aan de Jl Alor zijn vele Food Stalls om je honger te stillen. Selamat makan!

Op tijd naar bed, 's morgens vroeg poging twee, je moet er wat voor over hebben om de Petronas Towers in te willen. Voor achten staan we in de rij, we zijn duidelijk niet de eersten, maar gelukkig wel bij de eerste 800. De rij verloopt niet heel georganiseerd, er zijn geen hekjes als bij de Efteling, maar toch verloopt alles soepeltjes. Een aantal mannetjes geeft aan hoe de rij moet lopen en niemand kruipt voor.

In de hal beneden is een tentoonstelling die laat zien hoe deze 420 meter (!) hoge torens zijn gebouwd. Met een computersysteem ben je in staat je eigen torens te ontwerpen (leuk voor kinderen). De vorm van de toren is het symbool van de Islam, een vierkant in een vierkant (een soort ster dus), maar dan met afgeronde hoeken.

De lift breng je vliegensvlug naar de 41ste etage, daar is de loopbrug. Eigenlijk is het een dubbele brug, op de onderste laag lopen de bezoekers, de bovenste laag dient als short-cut voor transport van de ene naar de andere toren. Ondanks de regen is het uitzicht mooi, maar de architectuur van de gebouwen is eigenlijk nog veel bijzonderder. Allemaal glas en staal - superstrak. Heel gaaf om te zien.

Voor de Petronas Tower ligt een grote fontijn, maar zelf van een afstandje lukt het niet de torens van de voet tot de top op de foto te krijgen (niet met een 28 mm lens, althans). Dan maar niet. Wat ben je klein als je voor die inmense torens staat.


de petronas towers...


...de hoogste torens ter wereld

's Middags maken er een wandelingetje door Chinatown, biertje bij de bar en even bijkomen van alle indrukken en het vroege opstaan.

Tja, voor het eten toch maar een kijkje nemen in het Time Square Shopping Centre, de zoveelste Mall. Gelukkig wordt het niet saai: de Carnival begint net. Deze Summersale trekt vele bijzoekers uit binnen- en buitenland en wordt geopend door niemand minder dan de minister van tourisme. Na een korte toespraak (in het Maleis) volgt een spetterende mode show. Zijn de fotomodellen aan het begin van de show nog heel decent en traditioneel gekleed, gaande weg wordt de muziek wilder en wordt er meer en meer lichaam onthuld. Ik moet toegeven dat ik niet had verwacht dat Maleisiërs er zo pikant bij zouden lopen, zelfs niet voor een modeshow.

Veel touristen die op de koopjes afkomen zijn Arabische vrouwen in chador. Je ziet alleen hun ogen, maar zij zien alles. Met tassen vol koopjes snellen ze de winkels door. Sommige vrouwen staren mij lang na. Ik ben aardig wat gewend, maar tegen starende vrouwen in chador ben ik niet opgewassen. Hun gestaar is te indoctrinerend, terugstaren vind ik ongepast (juist door hun kleding). Een nare gewaar wording. 

Wanneer je in juli niet reserveert, kun je nog eens bedrogen uitkomen. Door vakanties in het midden-oosten zitten veel middenklasse hotels vol... En dan moet je regelmatug verhuizen!

Katari Hotel, 38 Jl Pudu, 2031 7777
Schoon hotel tegenover het Pudu Busstation, China Town. (Je hebt geen last van de bussen!) Op een irritante stagaire na is het personeel erg vriendelijk. Prijs: RM 88-100, inclusief ontbijt

Federal Hotel, 35 Jl Bukit Bintan, 1800 883 535 (gratis vanuit Maleisië)
Heel mooi groot hotel midden in KLCC vlakbij de grote shoppingmalls. Luxe kamers met AC, warm water, ligbad, TV en koelkast. Er zijn allerlei faciliteiten: gym, zwembad, sauna, verschillende bars en restaurants enz. Op de bovenste etage is een draaiend restaurant, waar je als gast (ook zonder hapje of drankje) een kijkje over de stad kan nemen. Mooi uitzicht over de Petronas Towes.

Aan de overzijde van het Pudu busstation vertrekken vele bussen naar Penang. Bussen zijn lux, tickets zijn goedkoop, een dag van te voren reserveren is handig maar niet noodzakelijk (boekingskantoren zijn ook 's avonds open)