 |
||
| home stage Indonesië vrijwilligerswerk Azië gastenboek | ||
|
Petra
22 december 2003 Ben en ik hebben besloten dat we vandaag zonder 'de groep' Petra bezoeken. Sommige dinge zijn gewoon weg bijzonderder wanneer je ze in je eentje ervaart, vinden wij. Duzzzz... Vroeg de veren uit, aangezien we slechts anderhalve dag de tijd hebben om Petra te bezoeken (en het om 4 uur al dicht gaat in de winter). Voor achten zijn we Petra al binnen, er is nog helemaal NIEMAND! Petra is groots, indrukwekkend, uitgestrekt, bijzonder. Hoe is het mogelijk om in een paar luttele zinnen te omvatten wat we allemaal gezien hebben? Niet dus. Petra is werkelijk een van de mooiste dingen die ik tot nu toe gezien heb... De Nabateense hoofdstad is zo'n 3000 jaar geleden gesticht door Arabische nomaden (de Nabateeën). Zij hebben een stad in de rotsen gebouwd (Petra = rots), een stad die op haar hoogtepunt zo'n 60,000 mensen herbergde. Voortdurende verhoudingen met grote handelstromen en toenemende welvaart bepaalden haar hellenisering. Ook na inlijving door de Romeine bleef Petra groeien. In de 8ste eeuw werd de stad echter verlaten en pas herontdekt in 1812. Siq Wanneer je de stad in de rotsen vanaf de hoofdingang (bij het visitors center) wil betreden, moet de eerst door de Siq. Een 1.2 km lange wandeling door deze smalle kloof in het rotsmassief leid je naar de veborgen stad. Een wandeling die beslist geen straf is, daar de natuur prachtig is. De vormen, de kleuren... Op sommige plaatsen zijn in de Siq muurreliëfs te zien, deze versieringen ter ere van bepaalde goden zijn een voorproefje op wat komen zal. Al Khazneh En dan ineens wordt de Treasury (Al Khazneh) zichtbaar. Je weet wat komen gaat, dit toonbeeld is namelijk bijna een symbool voor Jordanië geworden en terug te vinden op elke reisgids. Maar toch, het verrassingseffect is nog steeds groot en de aanblik is verbluffend! Waarschijnlijk heeft deze schatkist van de farao, zoals de volledige naam luist, echter nooit een functie in die richting gehad. Wat het wel zou kunnen zijn? Gespeculeerd is dat het een graf is van een rijke handelaar of zelfs een koning. Of dat het een tempel is, gewijd aan de Griekse godin Nike of Zeus. Hoe dan ook, een prachtig bouwwerk! Amfitheater De Siq leidt via andere grafmonumenten naar het amfitheater. Grieken bouwden theaters OP hellingen, Nabateeën bouwden hun theater IN een helling, uitgehakt uit de rotsen. Na een grondige verbouwing en uitbreiding van het theater door de Romeinen bood het plaats aan 8000 man. Koningswand Wanneer je je tussen de Bedoeïen stalletjes door wurmt, vind je tegenover het amfitheater trappen die leiden naar de Koningswand, de Jebel Khubta. Naast elkaar zij verschillende graven uit de rotsen gehakt, alle geïnspireerd door een ander thema. Het graf op onderstaande foto vertoont duidelijk overeenkomsten met de Hellinistische stijl van de Treasury, maar ook is er een graf te zien in de vorm van een Romeins paleis. Na een beetje klim- en klouterwerk is het mogelijk in en op de graven te klimmen. De grafkamers zijn behoorlijk groot en de natuurlijke kleuren van de muren zijn fantastisch. Vroeger waren deze muren echter bepleisterd. Smaken veranderen met de tijd :-)
Vanaf de graven aan de koningwand het je een fantastisch overzicht over de Zuilenstraat en de bergen in de omgeving. De Zuilenstraat is hetvolgende fenomeen in Petra wat ik wil ontdekken... Zuilenstraat De Cordo Maximus is het oude centrum van de stad. Na annexatie door de Romeinen is deze weg geheel geplaveid, stenen die er nu nog steeds liggen. Aan deze weg lagen verschillende belangrijke openbare gebouwen: kerken, tempels, maar ook een badhuis (Nymfaeum). Nog niet alle gebouwen zijn uitgegraven en geconstrueerd, maar aan de grote tempel wordt hard gewerkt. Trouwens, er is ook nu nog een en al bedrijvigheid. Bedoeïen kinderen proberen stenen uit Petra te verkopen, of eventueel te ruilen voor wat zoetigheid of fruit. De ooit zo welvarende stad kent tegenwoordig helaas ook armoede. Aan het eind van de zuilenstraat ligt, de restaurantjes daargelaten, het Qasr al-Bint Faru (paleis van de dochter van de farao). Ooit was dit de belangrijkste tempel van de stad, nu is het de enige structuur die nog overeind staat. Het Qasr al-Bint is niet alleen via de Cordo maximus te bereiken, maar ook via een alternatieve route, die leidt via de offerplaats. Vlakbij het amfitheater leidt een stijle trap naar boven naar de rotskloof Zib Attuf, de offerplaats. Deze ligt hoog op een berg, dicht bij de goden. Het altaar is nog duidelijk te herkennen, net al goten in de rotsen die het bloed van de dierenoffers moesten afvoeren. Ook het zuiveringsbassin, een cirkel in de rots, is duidelijk zichtbaar. Verder is er boven op de berg een aantal zuilen te zien. Deze monolieten zijn verkregen door de omringende rots weg te hakken. Ze symboliseren Dushara en Al Uzza, twee Nabateïsche goden. Hoewel er op de Jebel Attuf weinig dingen uit de rotsen gehakt zijn, is er ook nog een andere reden om naar boven te klimmen. Het uitzicht over Petra is namelijk adembenemend! Pas vanaf deze berg dringt het tot je door hoe uitgestrekt de Siq is en hoeveel gebouwen uitgehakt zijn. Wanneer je via de Wadi Farasa naar beneden klimt, in de richting van Qasr al-Bint, zul je nog een aantal graven tegenkomen, zoals het graf van de soldaat (genoemd naar een uit de rotsen gehouwen soldaat), het beeldengraf en het tuingraf. En natuurlijk word je ook tijdens deze afdaling getrakteerd op mooie vergezichten en prachtige natuurschoon. Al-Habis Achter het paleis Qasr al-Bint ligt, boven op een berg, Al-Habis. Ook vanaf deze top, waar vroeger een vesting stond, is het uitzicht onovertroffen. Het is trouwens mogelijk (wanneer je geen hoogtevrees hebt) om rond de berg te lopen. Hoog boven Petra waan je je alleen op de wereld, niemand kom je tegen op een paar geiten na dan. En zo ver als je kunt kijken zie je resten van de Nabateense beschaving, overal zijn holen uit de bergen gehakt. Wanneer je de weg naar beneden vervolgt, kom je nog langs een aantal onvoltooide graven. Al Deir Een andere aardige klim leid tot Al Deir, het klooster. Deze klim kun je ook per ezel ondernemen, maareh, ik voelde me alles behalve veilig op die viervoeter! En terecht, zo blijkt achteraf. Mijn ezeltje heeft duidelijk moeite met het inschatten van de afmetingen van zijn balast, ik knal dus keihard met mijn knie tegen de rotswand aan. Lichte kneuzingen, wat blauwe plekken, schaafwonden en een kapotte broek zijn het gevolg... Het klooster is echter prachtig! Dit is absoluut het grootste gebouw van Petra dat uit de rotsen is gehakt. Overweldigend. Wanneer je een eindje doorloopt heb je vanaf een rotspunt een mooi uitzicht over de rotsmassieven en de dalen. Wederom schitterend. Wanneer ik terug naar beneden loop, zie ik hoeveel pracht ik op de heenweg gemist heb. Lopend heb ik wel de tijd om om me heen te kijken, bovendien is het een stuk minder eng dan op een ezel te zitten! En dat bevalt een stuk beter...
Op weg van Petra naar het hotel zijn Ben en ik me een lokale taxi-chauffeur aan de praat geraakt. Ook volgens hem is het aantal touristen in Petra erg afgenomen, wat hij heel erg jammer vindt omdat hij culturele uitwisseling met niet-Jordaniërs zeer interessant vindt. Om dat de benadrukken heeft hij Ben en mij bij hem thuis uitgenodigd om te laten zien hoe een 'typisch Arabische familie' leeft. Mede omdat het onbeleefd is een dergelijke uitnoding af te slaan, maar ook wel uit nieuwsgierigheid, zijn Ben en ik op de betreffende uitnodiging ingegaan. Gewapend met een doos exclusieve koekjes, die we bij toeval net gekocht hebben, gaan we richting gastheer. (Het is zeer onbeleefd niet een presentje mee te nemen.) meer info? klik hier voor een interactieve kaart van Petra Niet zo ver van dit Petra ligt Al Barid, ofwel Little Petra, een voorstad van de Nabateense hoofdstad. Hoewel Little Petra makkelijk te bereiken is met een taxi, wordt het nauwelijks bezocht. Ik kan echter aanraden om ook Little Petra te bezoeken!
|
